Rhapsido

Każda tabletka powlekana zawiera 25 mg remibrutinibu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Tabletka powlekana (tabletka)

Jasnożółta, okrągła, wypukła tabletka powlekana o średnicy od 6,7 do 7,6 mm, z wytłoczonym napisem „LV” po jednej stronie i logo firmy po drugiej stronie tabletki.

Produkt leczniczy Rhapsido jest wskazany w leczeniu przewlekłej pokrzywki spontanicznej (ang. chronic spontaneous urticaria, CSU) u dorosłych pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią na leczenie przeciwhistaminowe H1.

Leczenie powinno być rozpoczynane przez lekarzy posiadających doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu przewlekłej pokrzywki spontanicznej.

Dawkowanie

Zalecana dawka remibrutinibu wynosi 25 mg doustnie, dwa razy na dobę, raz rano i raz wieczorem.

Jeśli pacjent pominie jedną lub więcej dawek remibrutinibu, należy pouczyć go, by przyjął następną dawkę według swojego stałego harmonogramu. Nie należy przyjmować dodatkowych dawek remibrutinibu, aby uzupełnić pominiętą dawkę lub dawki.

Zaleca się, aby lekarze okresowo oceniali potrzebę kontynuowania leczenia. U pacjentów, u których po 24 tygodniach leczenia CSU nie stwierdzono odpowiedzi, należy rozważyć przerwanie leczenia.

Przerwanie podawania

Zaleca się przerwanie podawania remibrutinibu na 3 do 7 dni przed zabiegiem chirurgicznym oraz na 3 do 7 dni po zabiegu chirurgicznym, w zależności od rodzaju zabiegu i ryzyka krwawienia (patrz punkty 4.4, 4.5 i 4.8).

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

Nie ma konieczności szczególnego dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) (patrz punkt 5.2). Dostępne dane dotyczące stosowania remibrutinibu u pacjentów w wieku powyżej 65 lat są ograniczone.

Zaburzenia czynności nerek

Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby

Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania remibrutinibu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież

Produkt leczniczy Rhapsido nie powinien być stosowany u niemowląt i dzieci w wieku poniżej 6 lat ze względu na nieznany potencjalny wpływ na dojrzewanie odporności humoralnej (np. wytwarzanie immunoglobulin ochronnych i limfocytów B pamięci).

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności remibrutinibu u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat. Dane nie są dostępne.

Sposób podawania

Podanie doustne.

Remibrutinib może być przyjmowany z pokarmem lub bez. Należy poinstruować pacjentów, by połykali tabletkę w całości, popijając wodą. Tabletek nie należy dzielić, rozkruszać ani ssać, aby zapewnić prawidłowe dostarczenie całej dawki.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Ryzyko krwawienia

U pacjentów leczonych remibrutinibem występowały łagodne do umiarkowanych krwawienia skórno- śluzówkowe. Najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami były zmiany związane z siniaczeniem się, takie jak wybroczyny i stłuczenie (patrz punkt 4.8).

Pacjenci otrzymujący leki przeciwzakrzepowe jednocześnie z remibrutinibem mogą podlegać zwiększonemu ryzyku krwawienia. Należy rozważyć ryzyko i korzyści jednoczesnego stosowania leków przeciwzakrzepowych z remibrutinibem (patrz punkt 4.5).

Należy pouczyć pacjentów, by zgłaszali się po poradę medyczną w przypadku wystąpienia przedmiotowych i podmiotowych objawów sugerujących istotne krwawienie. W przypadku podejrzenia istotnego krwawienia leczenie remibrutinibem należy przerwać. Po ustąpieniu krwawienia leczenie można wznowić, jeśli przewiduje się, że korzyści przewyższą ryzyko.

Zaleca się przerwanie leczenia remibrutinibem na 3 do 7 dni przed operacją chirurgiczną oraz na 3 do 7 dni po operacji chirurgicznej w zależności od rodzaju zabiegu i ryzyka krwawienia (patrz punkt 4.2).

Szczepienia

Bezpieczeństwo stosowania remibrutinibu ze szczepionkami żywymi lub żywymi atenuowanymi nie było badane. Z tego względu szczepienie szczepionkami żywymi lub żywymi atenuowanymi nie jest zalecane podczas leczenia remibrutinibem (patrz punkt 4.5).

Bezpieczeństwo stosowania remibrutinibu ze szczepionkami inaktywowanymi było badane, dlatego szczepionki inaktywowane mogą być podawane podczas leczenia remibrutinibem. W celu uzyskania optymalnej odpowiedzi immunologicznej na szczepionki inaktywowane należy rozważyć przerwanie leczenia remibrutinibem (na okres od 1 tygodnia przed planowanym szczepieniem do 2 tygodni po szczepieniu) (patrz punkt 4.5).

Interakcje

Remibrutinib jest substratem enzymu 3A4 cytochromu P450 (CYP3A4) i dlatego istnieje możliwość wystąpienia interakcji z innymi jednocześnie podawanymi produktami leczniczymi metabolizowanymi przez CYP3A4 lub modulującymi jego aktywność (patrz punkt 4.5).

Jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP3A4 zwiększa ekspozycję na remibrutinib i w konsekwencji może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych remibrutinibu. Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4 (patrz punkt 4.5).

Jednoczesne stosowanie z umiarkowanymi lub silnymi induktorami CYP3A4 zmniejsza ekspozycję na remibrutinib i w konsekwencji może zmniejszyć skuteczność remibrutinibu. Należy unikać jednoczesnego stosowania umiarkowanych lub silnych induktorów CYP3A4 (patrz punkt 4.5).

Zaleca się częstsze monitorowanie pacjentów pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, gdy remibrutinib jest stosowany z substratami P-glikoproteiny (P-gp) oraz substratami białka oporności raka piersi (ang. breast cancer resistance protein, BCRP) o wąskim indeksie terapeutycznym (patrz punkt 4.5).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Remibrutinib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4.

Substancje czynne, które mogą zwiększać stężenie remibrutinibu we krwi

Inhibitory CYP3A4

Należy unikać jednoczesnego podawania remibrutinibu z silnymi inhibitorami CYP3A4. Jednoczesne podawanie rytonawiru, silnego inhibitora CYP3A4/P-gp, spowodowało 4,3-krotne zwiększenie AUC oraz 3,3-krotne zwiększenie C max remibrutinibu.

Substancje czynne, które mogą zmniejszać stężenie remibrutinibu we krwi

Induktory CYP3A4

Należy unikać jednoczesnego podawania remibrutinibu z silnymi lub umiarkowanymi induktorami CYP3A4. Jednoczesne podawanie karbamazepiny (silnego do umiarkowanego induktora CYP3A4) zmniejszyło ekspozycję na remibrutinib we krwi o 74% (C max ) i 78% (AUC).

Substancje czynne, których stężenie w osoczu może zmienić się pod wpływem remibrutinibu

Substraty/inhibitory transportu

Zaleca się częstsze monitorowanie pacjentów pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, gdy remibrutinib jest stosowany z P-gp i BCRP substratami o wąskim indeksie terapeutycznym, zwłaszcza, gdy minimalne zmiany stężenia mogą prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych.

Jednoczesne podawanie digoksyny (substratu P-gp o wąskim indeksie terapeutycznym) z remibrutinibem prowadziło do 1,4-krotnego zwiększenia AUC oraz 2,1-krotnego zwiększenia C max digoksyny. Jednoczesne podawanie rozuwastatyny (substratu BCRP bez wąskiego indeksu terapeutycznego) z remibrutinibem prowadziło do 1,7-krotnego zwiększenia AUC i 1,6-krotnego zwiększenia C max rozuwastatyny.

W badaniu interakcji lekowych podawanie remibrutinibu (w dawce 100 mg dwa razy na dobę) wpływało na farmakokinetykę midazolamu (wrażliwego substratu CYP3A4) powodując zwiększenie o 43% AUC midazolamu oraz zwiększenie o 27% C max . Wpływ dawki klinicznej remibutinibu (25 mg dwa razy na dobę) nie został zbadany i może być odmienny. Remibrutinibu nie należy stosować jednocześnie z substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np. cyklosporyną, takrolimusem, digoksyną, warfaryną, karbamazepiną).

Doustne produkty antykoncepcyjne

Nie należy spodziewać się, by jednoczesne podawanie remibrutinibu miało negatywny wpływ na skuteczność doustnych produktów antykoncepcyjnych zawierających etynyloestradiol i lewonorgestrel (substraty CYP3A4), ponieważ ich ekspozycja nie zmniejszała się w obecności remibrutinibu podawanego w dawce 100 mg dwa razy na dobę (odpowiednio 1,28- i 1,36-krotne zwiększenie C max oraz 1,16- i 1,39-krotne zwiększenie AUC).

Wpływ remibrutinibu na odpowiedź immunologiczną na szczepionki

Brak dostępnych danych dotyczących wpływu szczepionek żywych lub żywych atenuowanych u pacjentów przyjmujących remibrutinib; szczepionki te nie powinny być podawane jednocześnie z remibrutinibem (patrz punkt 4.4).

Badanie odpowiedzi immunologicznej na szczepionki u zdrowych ochotników wykazało, że szczepionki inaktywowane mogą być podawane podczas leczenia remibrutinibem. Aby zoptymalizować odpowiedź immunologiczną na szczepionki inaktywowane, należy rozważyć przerwanie leczenia remibrutinibem (od 1 tygodnia przed planowanym szczepieniem do 2 tygodni po szczepieniu).

Badanie odpowiedzi immunologicznej na szczepienie

W kontrolowanym placebo badaniu z udziałem zdrowych ochotników przyjmujących remibrutinib w dawce 100 mg dwa razy na dobę odpowiedź immunologiczna na szczepionki inaktywowane nie była istotnie zmieniona, gdy podawanie remibrutinibu przerwano na okres od 1 tygodnia przed do 2 tygodni po szczepieniu. Jednak jednoczesne leczenie remibrutinibem wiązało się ze zmniejszeniem o 60% liczby osób z odpowiedzią na szczepionkę polisacharydową PPV23 niezależną od limfocytów T, 21% zmniejszeniem odpowiedzi IgG na szczepionkę KLH (ang. keyhole limpet haemocyanin, neoantygen hemocyjaniny) (neoantygen zależny od limfocytów T), porównywalnymi odsetkami odpowiedzi (zmniejszenie o 1 do 14%) dla 3 z 4 antygenów w szczepionce przeciwko grypie (zależnej od limfocytów T) oraz 27% zmniejszeniem dla 1 z 4 antygenów grypy.

Wpływ remibrutinibu na leki przeciwzakrzepowe

Brak dostępnych danych dotyczących jednoczesnego podawania remibrutinibu z lekami przeciwzakrzepowymi. Należy koniecznie wziąć pod uwagę zagrożenia i korzyści związane z jednoczesnym podawaniem leków przeciwzakrzepowych z remibrutinibem (patrz punkty 4.2, 4.4 i 4.8).

Dzieci i młodzież

Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobiety w wieku rozrodczym aktywne seksualnie muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji (metody, które skutkują odsetkiem zajścia w ciążę mniejszym niż 1%) w trakcie leczenia remibrutinibem i przez co najmniej 1 tydzień po przyjęciu ostatniej dawki leku. Kobiety w wieku rozrodczym należy poinformować, że badania na zwierzętach wykazały, iż remibrutinib jest szkodliwy dla rozwijającego się płodu (patrz punkt 5.3).

Ciąża

Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania remibrutinibu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produkt leczniczy Rhapsido nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży.

Karmienie piersią

Nie wiadomo czy remibrutinib/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Podczas leczenia remibrutinibem i przez 1 tydzień po przyjęciu ostatniej dawki należy przerwać karmienie piersią.

Produkt leczniczy Rhapsido nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Nie stwierdzono dowodów na występowanie zdarzeń niepożądanych ograniczających dawkę po zastosowaniu remibrutinibu w dawkach do 600 mg na dobę w badaniach klinicznych I fazy. Nie ustalono przedmiotowych i podmiotowych objawów przedawkowania i nie istnieje swoiste leczenie w sytuacji przedawkowania remibrutinibu.

W przypadku przedawkowania pacjenta należy leczyć objawowo, a w razie konieczności zastosować środki podtrzymujące.

Mechanizm działania

Remibrutinib jest selektywnym inhibitorem kinazy tyrozynowej Brutona (ang. Bruton’s tyrosine kinase, BTK), tworzącym wiązanie kowalencyjne z resztą cysteinową w miejscu aktywnym BTK, prowadząc do trwałej dezaktywacji BTK. Efekt terapeutyczny remibrutinibu w CSU uzyskuje się przez zahamowanie degranulacji mastocytów i bazofilów, w tym uwalniania histaminy i innych mediatorów prozapalnych zależnych od patogennej IgE lub IgG skierowanych przeciwko FcεRI lub IgE.

Rdzeń tabletki

Mannitol

Celuloza mikrokrystaliczna

Kopowidon

Kroskarmeloza sodowa

Sodu stearylofumaran

Sodu laurylosiarczan

Otoczka tabletki

Alkohol poliwinylowy

Makrogol 4000

Talk

Tytanu dwutlenek (E171)

Żelaza tlenek żółty (E172)

Żelaza tlenek czerwony (E172)

Nie dotyczy.

2 lata

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.