Theralugand

1 ml roztworu zawiera 40 GBq lutetu ( 177 Lu) chlorku w czasie aktywności referencyjnej (ang. activity reference time, ART), odpowiadających maksymalnie 10 mikrogramom lutetu ( 177 Lu) (w postaci chlorku).

Czas ART jest ustalony w planowanym dniu radioznakowania, zgodnie ze wskazaniem klienta i może wynosić do 10 dni, zaczynając od dnia produkcji.

Każda fiolka o objętości 3 ml zapewnia aktywność od 4 do 120 GBq w czasie ART. Objętość wynosi od 0,1 do 3 ml.

Każda fiolka o objętości 10 ml zapewnia aktywność od 12 do 200 GBq w czasie ART. Objętość wynosi od 0,3 do 5 ml.

Aktywność właściwa roztworu prekursora radiofarmaceutyku w czasie ART wynosi powyżej 3 000 GBq/mg.

Radionuklid lutet ( 177 Lu) bez dodanego nośnika (n.c.a) jest wytwarzany poprzez napromienianie neutronowe wysoce wzbogaconego (≥99%) iterbu ( 176 Yb), co prowadzi do następującej reakcji jądrowej:

176 Yb(n, γ) 177 Yb → 177 Lu

Lutet ( 177 Lu) jest następnie chemicznie oddzielany od napromieniowanego materiału docelowego w procesie chromatograficznym.

Okres półtrwania lutetu ( 177 Lu) wynosi 6,647 dnia. Rozpada się przez emisję promieniowania beta do stabilnego hafnu ( 177 Hf). Oprócz cząstek beta (β − ) o średniej energii emitowane są również widoczne w badaniach obrazowych kwanty promieniowania gamma o niskiej energii. W tabeli 1 przedstawiono główne poziomy emisji promieniowania lutetu ( 177 Lu).

Tabela 1: Główne poziomy emisji promieniowania lutetu ( 177 Lu)

• średnie energie podano dla cząstek beta

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Prekursor radiofarmaceutyku, roztwór.

Przejrzysty, bezbarwny roztwór.

Produkt leczniczy Theralugand jest prekursorem radiofarmaceutyku i z tego względu nie jest przeznaczony do bezpośredniego stosowania u pacjentów. Przeznaczony jest do stosowania wyłącznie w celu radioznakowania produktów leczniczych (molekuł nośnikowych), specjalnie opracowanych i dopuszczonych do stosowania w celu znakowania lutetu chlorkiem ( 177 Lu).

Produkt leczniczy Theralugand może być stosowany wyłącznie przez fachowy personel medyczny posiadających doświadczenie w zakresie radioznakowania in vitro.

Dawkowanie

Ilość produktu leczniczego Theralugand niezbędnego do radioznakowania oraz dawka produktu leczniczego znakowanego lutetem ( 177 Lu) podawanego następnie pacjentowi zależą od rodzaju przeznaczonego do radioznakowania produktu leczniczego oraz zamierzonego sposobu jego użycia.

Stosowne informacje dostępne są w Charakterystyce Produktu Leczniczego lub w ulotce dla pacjenta danego produktu leczniczego przeznaczonego do radioznakowania.

Dzieci i młodzież

Szczegółowe informacje na temat stosowania produktów leczniczych znakowanych lutetem ( 177 Lu) u dzieci i młodzieży dostępne są w charakterystyce produktu leczniczego lub w ulotce dla pacjenta danego produktu przeznaczonego do radioznakowania.

Sposób podawania

Produkt leczniczy Theralugand przeznaczony jest do radioznakowania in vitro produktów leczniczych, które są następnie podawane pacjentom określoną drogą podania.

Produktu leczniczego Theralugand nie należy podawać bezpośrednio pacjentowi.

Instrukcja dotycząca przygotowania roztworu prekursora radiofarmaceutyku przed podaniem, patrz punkt 12.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Stwierdzona lub podejrzewana ciąża, lub brak wykluczenia ciąży (patrz punkt 4.6).

Informacje na temat przeciwwskazań do stosowania poszczególnych produktów leczniczych znakowanych lutetem ( 177 Lu) poprzez radioznakowanie produktem leczniczym Theralugand dostępne są w Charakterystyce Produktu Leczniczego lub w ulotce dla pacjenta danego produktu leczniczego przeznaczonego do radioznakowania.

Indywidualne uzasadnienie korzyści do ryzyka

W przypadku każdego pacjenta narażenie na promieniowanie musi być uzasadnione możliwą korzyścią. Podawana aktywność powinna być w każdym przypadku tak mała jak to możliwe do uzyskania wymaganego efektu terapeutycznego.

Produkt leczniczy Theralugand nie jest przeznaczony do bezpośredniego podania pacjentowi, lecz powinien być używany do celów radioznakowania molekuł nośnikowych, takich jak przeciwciała monoklonalne, peptydy, witaminy lub inne substraty.

Zaburzenia czynności nerek i hematologiczne

W tej populacji pacjentów należy starannie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka, gdyż możliwa jest zwiększona ekspozycja na promieniowanie. Zaleca się przeprowadzenie indywidualnych pomiarów dozymetrycznych promieniowania dla poszczególnych narządów, które mogą nie być docelowymi narządami poddawanymi leczeniu.

Zespół mielodysplastyczny i ostra białaczka szpikowa

Przypadki zespołu mielodysplastycznego (MDS) i ostrej białaczki szpikowej (AML) zgłaszano po celowanej terapii radioizotopowej opartej na analogach somatostatyny znakowanych izotopem lutetu ( 177 Lu) w leczeniu guzów neuroendokrynnych (patrz punkt 4.8). Należy wziąć to pod uwagę, rozważając stosunek korzyści do ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z możliwymi czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniejsza ekspozycja na chemioterapeutyki (takie jak produkty alkilujące).

Mielosupresja

Niedokrwistość, trombocytopenia, leukopenia, limfopenia i rzadziej neutropenia mogą wystąpić podczas terapii radioligandami znakowanymi lutetem ( 177 Lu). Większość działań niepożądanych jest łagodna i przemijająca, ale w niektórych przypadkach pacjenci wymagali transfuzji krwi i płytek krwi.

U niektórych pacjentów może to dotyczyć więcej niż jednej linii komórek i opisywano pancytopenię wymagającą przerwania leczenia. Zgodnie z wytycznymi klinicznymi przed rozpoczęciem leczenia należy zbadać morfologię krwi i monitorować ją regularnie podczas leczenia.

Napromienianie nerek

Radioznakowane analogi somatostatyny są usuwane przez nerki. Nefropatię spowodowaną promieniowaniem zgłaszano po celowanej terapii radioizotopowej opartej na analogach somatostatyny w leczeniu guzów neuroendokrynnych z użyciem innych radioizotopów. Czynność nerek, w tym wielkość filtracji kłębuszkowej (GFR), należy ocenić przed rozpoczęciem leczenia i podczas leczenia oraz należy rozważyć zastosowanie ochrony nerek, zgodnie z wytycznymi klinicznymi produktu leczniczego znakowanego radionuklidem.

Hepatotoksyczność

Po wprowadzeniu produktu do obrotu i w piśmiennictwie zgłoszono przypadki hepatotoksyczności u pacjentów z przerzutami do wątroby poddawanych celowanej terapii radioizotopowej opartej na analogach somatostatyny znakowanych lutetem ( 177 Lu) stosowanej w leczeniu guzów neuroendokrynnych. W trakcie leczenia należy regularnie monitorować czynność wątroby.

U pacjentów, u których wystąpiły ww. reakcje, konieczne może być zmniejszenie dawki.

Zespoły uwalniania hormonów

Odnotowano przypadki przełomu rakowiakowego i innych zespołów związanych z uwalnianiem hormonów z guzów neuroendokrynnych hormonalnie czynnych po zastosowaniu celowanej terapii radioizotopowej opartej na analogach somatostatyny znakowanych lutetem ( 177 Lu), co może być związane z napromienianiem komórek guza. Zgłoszone działania niepożądane obejmują nagłe zaczerwienienie twarzy i biegunkę związane z niedociśnieniem. W niektórych przypadkach (np. u pacjentów z niedostateczną farmakologiczną kontrolą objawów) należy rozważyć obserwację pacjentów podczas dobowej hospitalizacji. W przypadku przełomów hormonalnych leczenie może obejmować: podanie dożylne dużej dawki analogów somatostatyny, podanie dożylne płynów, podanie kortykosteroidów i skorygowanie zaburzeń elektrolitowych u pacjentów, u których występuje biegunka i (lub) wymioty.

Zespół rozpadu guza

Zespół rozpadu guza (TLS) zgłoszono po terapii radioligandami znakowanymi lutetem ( 177 Lu).

Pacjenci z niewydolnością nerek w wywiadzie oraz z nowotworem o dużej masie mogą być narażeni na większe ryzyko i powinni być leczeni przy zachowaniu większej ostrożności. Czynność nerek, a także równowagę elektrolitową należy ocenić podczas wizyty wstępnej oraz w trakcie leczenia.

Wynaczynienie

Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki wynaczynienia ligandów znakowanych lutetem ( 177 Lu). W przypadku wynaczynienia należy natychmiast przerwać infuzję produktu leczniczego znakowanego lutetem ( 177 Lu) oraz niezwłocznie poinformować o tym lekarza medycyny nuklearnej oraz radiofarmaceutę. Postępowanie powinno być zgodne z lokalnymi protokołami.

Ochrona radiologiczna

Oszacowanie emisji z punktów źródłowych pokazuje, że średnia moc dawki 20 godzin po podaniu dawki 7,4 GBq produktu leczniczego znakowanego lutetem ( 177 Lu) (radioaktywność resztkowa 1,5 GBq), na jaką narażona jest osoba znajdująca się w odległości 1 metra od środka ciała pacjenta o promieniu brzusznym wynoszącym 15 cm, to 3,5 µSv/godzinę. Dwukrotne zwiększenie odległości od pacjenta do 2 metrów zmniejsza moc dawki 4-krotnie, do wartości 0,9 µSv/godzinę. Ta sama dawka u pacjenta z promieniem brzusznym wynoszącym 25 cm daje moc dawki rzędu 2,6 µSv/godzinę przy odległości 1 m. Próg uznany ogólnie za dopuszczalny do wypisania ze szpitala leczonego pacjenta wynosi 20 µSv/godzinę. W większości krajów limit ekspozycji dla personelu szpitala ustalono na tym samym poziomie jak dla ogółu społeczeństwa i wynosi on 1 mSv/rok. Przy założeniu średniej mocy dawki na poziomie 3,5 µSv/godzinę pozwoliłoby to personelowi szpitala pracować około 300 godzin/rok w bliskim otoczeniu pacjentów leczonych produktami leczniczymi znakowanymi lutetem ( 177 Lu) bez stosowania środków ochrony indywidualnej przeciw promieniowaniu. Naturalnie oczekuje się, że personel zakładu medycyny nuklearnej będzie stosował standardowe środki ochrony radiologicznej.

Wszelkie inne osoby przebywające w bliskim otoczeniu leczonego pacjenta należy poinformować o możliwych metodach zmniejszenia ekspozycji na promieniowanie emitowane przez pacjenta.

Szczególne ostrzeżenia

Informacje o specjalnych ostrzeżeniach i szczególnych środkach ostrożności dotyczących stosowania produktów leczniczych znakowanych lutetem ( 177 Lu) dostępne są również w Charakterystyce Produktu Leczniczego lub w ulotce dla pacjenta danego produktu leczniczego przeznaczonego do radioznakowania.

Informacje na temat środków ostrożności dla krewnych, opiekunów oraz personelu szpitala zamieszczono w punkcie 6.6.

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji lutetu chlorku ( 177 Lu) z innymi produktami leczniczymi.

Informacje dotyczące interakcji w związku z użyciem produktów leczniczych znakowanych lutetem ( 177 Lu) dostępne są w Charakterystyce Produktu Leczniczego lub w ulotce dla pacjenta danego produktu leczniczego przeznaczonego do radioznakowania.

Kobiety w wieku rozrodczym

W przypadku zamiaru podania radiofarmaceutyków kobiecie w wieku rozrodczym konieczne jest ustalenie, czy nie jest ona w ciąży. Jeśli u kobiety nie wystąpiła miesiączka w przewidywanym terminie, należy uznać, że jest ona w ciąży do chwili, gdy ciąża nie zostanie wykluczona. W razie wątpliwości dotyczących możliwej ciąży (jeśli u kobiety nie wystąpiła miesiączka, jeśli miesiączki są bardzo nieregularne itp.) należy zaproponować pacjentce alternatywne metody terapii, bez użycia promieniowania jonizującego (jeśli takie istnieją). Ciążę należy wykluczyć za pomocą odpowiedniego, zatwierdzonego testu przed podaniem produktów leczniczych znakowanych lutetem ( 177 Lu).

Ciąża

Ze względu na zagrożenie dla płodu związane z ekspozycją na promieniowanie jonizujące stosowanie produktów leczniczych znakowanych lutetem ( 177 Lu) jest przeciwwskazane w przypadku stwierdzenia lub podejrzenia ciąży, lub jeśli ciąży nie wykluczono (patrz punkt 4.3).

Karmienie piersią

Przed podaniem preparatów radiofarmaceutycznych matce karmiącej piersią należy rozważyć ewentualne odroczenie podania radionuklidu do chwili zakończenia karmienia piersią oraz wybór najkorzystniejszego preparatu radiofarmaceutycznego pod względem przenikania aktywności do mleka. Jeśli podanie produktu leczniczego uznano za konieczne, należy zaprzestać karmienia piersią i odrzucić cały ściągnięty pokarm.

Informacje dotyczące wpływu produktów leczniczych znakowanych lutetem ( 177 Lu) na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn dostępne są w Charakterystyce Produktu Leczniczego lub w ulotce dla pacjenta danego produktu przeznaczonego do radioznakowania.

Obecność wolnego lutetu chlorku ( 177 Lu) w organizmie w wyniku nieumyślnego podania produktu leczniczego Theralugand prowadzi do nasilonego działania toksycznego na szpik kostny i uszkodzenia hematopoetycznych komórek macierzystych.

Dlatego w przypadku nieumyślnego podania produktu leczniczego Theralugand radiotoksyczność w organizmie pacjenta musi zostać zmniejszona przez natychmiastowe podanie (tj. w ciągu 1 godz.)

substancji chelatujących, takich jak sole wapniowo-sodowe CaDTPA lub CaEDTA, w celu przyspieszenia eliminacji radionuklidu z organizmu.

Placówki medyczne stosujące produkt leczniczy Theralugand do znakowania molekuł nośnikowych dla celów terapeutycznych muszą dysponować następującymi substancjami:

• - Ca-DTPA (dietylenodiaminooctan trisodu wapnia) lub
• - Ca-EDTA (etylenodiaminooctan disodu wapnia).

Powyższe produkty chelatujące eliminują radiotoksyczność lutetu ( 177 Lu) poprzez wymianę jonów wapnia w kompleksie na jony lutetu ( 177 Lu). Dzięki zdolności do tworzenia rozpuszczalnych w wodzie kompleksów z ligandami chelatującymi (DTPA, EDTA) kompleksy lutetu ( 177 Lu) są szybko usuwane przez nerki.

Jeden gram substancji chelatującej należy podać w postaci powolnego, trwającego 3-4 minuty dożylnego wstrzyknięcia lub wlewu (1 g na 100-250 ml roztworu glukozy lub 9 mg/ml [0,9%] roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań).

Skuteczność chelatowania jest największa bezpośrednio po podaniu lub w ciągu jednej godziny od podania, kiedy radionuklid ciągle jeszcze krąży lub dostępny jest w płynach tkankowych i osoczu.

Nawet po upływie więcej niż 1 godziny od ekspozycji nie należy rezygnować z podania czynnika chelatującego, który jednak będzie miał ograniczoną skuteczność. Dożylne podawanie znakowanego produktu leczniczego nie powinno trwać dłużej niż 2 godziny.

Należy zawsze monitorować parametry krwi pacjenta i natychmiast podjąć stosowne działania w przypadku wystąpienia objawów radiotoksyczności.

Toksyczność wolnego lutetu ( 177 Lu) z powodu jego uwalniania się in vivo ze znakowanej biomolekuły do organizmu w trakcie terapii może zostać zmniejszona poprzez podanie czynników chelatujących.

Właściwości farmakodynamiczne produktów leczniczych znakowanych lutetem ( 177 Lu) uzyskanych poprzez radioznakowanie lutetu chlorkiem ( 177 Lu) przed podaniem zależą od rodzaju produktu leczniczego przeznaczonego do radioznakowania. Stosowne informacje dostępne są w Charakterystyce Produktu Leczniczego lub w ulotce dla pacjenta danego produktu leczniczego przeznaczonego do radioznakowania.

Lutet ( 177 Lu) emituje cząstki beta (β − ) o umiarkowanej maksymalnej energii (0,498 MeV) przy maksymalnej penetracji tkanki na głębokość około 2 mm. Lutet ( 177 Lu) emituje również niskoenergetyczne promieniowanie gamma, które umożliwia scyntygrafię, badania biodystrybucji i dozymetrii z użyciem tych samych produktów leczniczych znakowanych lutetem ( 177 Lu).

Kwas solny rozcieńczony

Radioznakowanie produktów leczniczych, takich jak przeciwciała monoklonalne, peptydy, witaminy lub inne substraty, lutetu chlorkiem ( 177 Lu) jest bardzo czułe na obecność śladowych zanieczyszczeń metalami.

Stąd bardzo ważne jest, aby wszelkie naczynia szklane, igły do strzykawek itp., używane do sporządzania produktu leczniczego znakowanego lutetem ( 177 Lu), zostały uprzednio dokładnie wyczyszczone w celu wyeliminowania możliwości wystąpienia takich śladowych zanieczyszczeń metalami. W celu zminimalizowania śladowych zanieczyszczeń metalami należy używać tylko igieł odpornych na rozcieńczone kwasy (np. innych niż metalowe).

Nie mieszać tego roztworu prekursora radiofarmaceutyku z innymi produktami leczniczymi, oprócz produktów leczniczych przeznaczonych do znakowania, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności.

Do 10 dni od daty produkcji.

Okres ważności po pierwszym otwarciu

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, o ile metoda pobrania produktu leczniczego z fiolki lub wstrzyknięcia innej substancji do fiolki nie wyklucza ryzyka zanieczyszczenia mikrobiologicznego, roztwór prekursora radiofarmaceutyku należy użyć natychmiast.

Jeżeli produkt leczniczy nie zostanie natychmiast użyty, za czas i warunki przechowywania przed zastosowaniem produktu leczniczego odpowiada użytkownik.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, aby uniknąć niepotrzebnej ekspozycji na promieniowanie.

Przechowywanie roztworu prekursora radiofarmaceutyku powinno odbywać się zgodnie z obowiązującymi w danym kraju przepisami dotyczącymi materiałów radioaktywnych.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania roztworu prekursora radiofarmaceutyku.

• 11. DOZYMETRIA

Dawka promieniowania pochłonięta przez poszczególne narządy w wyniku dożylnego podania preparatu radiofarmaceutycznego znakowanego lutetem ( 177 Lu) zależy od typu cząsteczki poddanej radioznakowaniu.

Informacje dotyczące dozymetrii radiacyjnej każdego produktu leczniczego znakowanego lutetem ( 177 Lu) po podaniu produktu leczniczego radioznakowanego są dostępne w Charakterystyce Produktu Leczniczego lub w ulotce dla pacjenta danego produktu leczniczego przeznaczonego do radioznakowania.

Poniższe tabele dozymetryczne umożliwiają ocenę udziału niezwiązanego lutetu ( 177 Lu) w dawce promieniowania przyjętej po podaniu produktu leczniczego znakowanego lutetem ( 177 Lu) lub w wyniku przypadkowego dożylnego wstrzyknięcia produktu leczniczego Theralugand.

Szacunkowe dane dozymetryczne są ekstrapolowane z badania dystrybucji u szczurów. W badaniu stosowano pojedynczą dawkę 30 MBq produktu leczniczego Theralugand. Punkty czasowe pomiarów po wstrzyknięciu: 5 minut, 1 godzina, 12 godzin, 2 dni, 7 dni i 35 dni. Podane poniżej dawki promieniowania pochłoniętego przez dany narząd (mGy/MBq) dla modeli człowieka dorosłego, 15-letniego, 10-letniego, 5-letniego, 1-rocznego i noworodka płci męskiej i żeńskiej wyprowadzono z danych dotyczących dystrybucji u szczurów przy użyciu oprogramowania IDAC-Dose 2.1 v1.01 (dla dorosłych) i OLINDA/EXM v1.0 (dla dzieci i młodzieży). Współczynniki dawki skutecznej zależne od płci (mSv/MBq) obliczono zgodnie z przepisami ICRP 60 (Międzynarodowa Komisja Ochrony Radiologicznej). Współczynnik uśrednionej dla płci dorosłych dawki skutecznej dla nieumyślnie wstrzykniętego lutetu chlorku ( 177 Lu), obliczony zgodnie z przepisami ICRP 103, wynosi 0,19 mSv/MBq.

W przypadku nieumyślnego bezpośredniego wstrzyknięcia lutetu chlorku ( 177 Lu) narządami o najwyższych dawkach pochłoniętych w oparciu o dane dotyczące szczurów byłyby wątroba, śledziona, kości i nerki.

Tabela 3: Szacunkowe dawki promieniowania pochłoniętego przez dany narząd i dawki skuteczne po nieumyślnym dożylnym podaniu 177 LuCl 3 u kobiet, na podstawie danych z badań na szczurach (n = 18)

0,19 ND ND ND ND ND ICRP 103 4 (mSv/MBq) ND = nie określono, ponieważ narząd/tkanka/dane niedostępne w OLINDA/EXM v1.0.

1 obliczenia wykonane w oprogramowaniu IDAC-Dose 2.1 v1.01.

2 obliczenia wykonane w oprogramowaniu OLINDA/EXM v1.0.

3 dawki zależne od płci uzyskane zgodnie z publikacją ICRP nr 60.

4 dawka uśredniona dla płci uzyskana zgodnie z publikacją ICRP nr 103.

Tabela 4: Szacunkowe dawki promieniowania pochłoniętego przez dany narząd i dawki skuteczne po nieumyślnym dożylnym podaniu 177 LuCl 3 u mężczyzn, na podstawie danych z badań na szczurach (n = 18)

Dawka pochłonięta na podaną jednostkę aktywności (mGy/MBq) Narząd Dorosły 1 15 lat 2 10 lat 2 5 lat 2 1 rok 2 Noworodek 2 (73 kg) (50 kg) (30 kg) (17 kg) (10 kg) (5 kg)

Tkanka 0,258

tłuszczowa/pozostała 0,031 0,436 0,724 1,46 3,89 Nadnercza 0,172 0,245 0,355 0,488 0,749 0,625 Szpik kostny 0,174

(czerwony) 0,293 0,297 0,594 1,46 5,0

Powierzchnia kości

(śródkostna) 0,167 ND ND ND ND ND

Mózg 0,032 0,024 0,029 0,04 0,053 0,115

Ściana okrężnicy 0,053 0,08 0,14 0,234 0,462 1,15

Ściana serca 0,056 0,068 0,105 0,166 0,301 0,605

Nerki 0,289 0,465 0,668 0,994 1,82 4,94

Wątroba 1,06 1,77 2,77 4,19 8,33 20,0

Płuca 0,08 0,157 0,225 0,348 0,696 1,91

Mięśnie 0,034 0,045 0,087 0,26 0,515 0,725

Komórki

kościotwórcze 5,27 2 6,89 11,3 19,1 45,9 149,0

Trzustka 0,061 0,088 0,171 0,228 0,483 1,58

Gruczoły ślinowe 0,08 ND ND ND ND ND

Skóra 0,103 0,022 0,036 0,059 0,116 0,288

Ściana jelita cienkiego 0,068 0,105 0,184 0,307 0,607 1,56

Śledziona 0,91 1,67 2,65 4,24 8,0 22,3

Ściana żołądka 0,113 0,081 0,124 0,212 0,427 1,3

Jądra 0,035 0,077 0,579 0,675 0,919 1,35

Grasica 0,074 0,056 0,057 0,068 0,098 0,206

Tarczyca 0,144 0,252 0,392 0,888 1,710 2,39

Ściana pęcherza 0,407

moczowego 0,071 0,031 0,052 0,083 0,166

Dawka skuteczna

0,143 0,255 0,496 0,769 1,55 4,11

ICRP 60 3 (mSv/MBq)

Dawka skuteczna

0,19 ND ND ND ND ND

ICRP 103 4 (mSv/MBq)

ND = nie określono, ponieważ narząd/tkanka niedostępne w OLINDA/EXM v1.0.

1 obliczenia wykonane w oprogramowaniu IDAC-Dose 2.1 v1.01.

2 obliczenia wykonane w oprogramowaniu OLINDA/EXM v1.0.

3 dawki zależne od płci uzyskane zgodnie z publikacją ICRP nr 60.

4 dawka uśredniona dla płci uzyskana zgodnie z publikacją ICRP nr 103.

• 12. INSTRUKCJA PRZYGOTOWANIA PREPARATÓW RADIOFARMACEUTYCZNYCH

Przed użyciem produktu leczniczego należy sprawdzić opakowanie oraz poziom radioaktywności.

Aktywność można zmierzyć za pomocą komory jonizacyjnej.

Lutet ( 177 Lu) jest źródłem promieniowania beta (β − ) oraz gamma. Pomiary aktywności przy użyciu komory jonizacyjnej są bardzo wrażliwe na czynniki geometryczne, dlatego powinny być wykonywane wyłącznie w odpowiednio zwalidowanych warunkach geometrycznych.

Należy zachować ogólne środki ostrożności dotyczące sterylności i radioaktywności.

Produkt leczniczy należy pobrać z fiolki w warunkach aseptycznych. Fiolki można otwierać dopiero po uprzednim zdezynfekowaniu korka. Roztwór prekursora radiofarmaceutyku należy pobrać z fiolki przez korek przy użyciu jednodawkowej strzykawki pokrytej odpowiednią osłoną ochronną i sterylnej igły jednorazowego użytku, bądź za pomocą zarejestrowanego automatycznego systemu podawania.

W przypadku uszkodzenia fiolki nie należy stosować roztworu prekursora radiofarmaceutyku.

Środek kompleksujący i inne odczynniki należy dodać do fiolki z lutetu chlorkiem ( 177 Lu).

Wolny lutet ( 177 Lu) jest wychwytywany i gromadzony w kościach. Może to skutkować rozwojem kostniakomięsaków. Przed dożylnym podaniem preparatów radiofarmaceutycznych znakowanych lutetem ( 177 Lu) zaleca się dodanie środka chelatującego, np. DTPA, aby utworzył on kompleks z potencjalnie występującym wolnym lutetem ( 177 Lu) umożliwiając jego szybkie wydalenie przez nerki.

Należy zapewnić odpowiednią kontrolę czystości radiochemicznej gotowych do użycia preparatów radiofarmaceutycznych uzyskanych poprzez radioznakowanie produktem leczniczym Theralugand.

Graniczne poziomy zanieczyszczeń radiochemicznych należy ustalić, uwzględniając radiotoksyczny potencjał lutetu ( 177 Lu). W konsekwencji należy zminimalizować ilość wolnego, niezwiązanego lutetu ( 177 Lu).

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.