Wayrilz

Każda tabletka powlekana zawiera 400 mg rilzabrutynibu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każda tabletka zawiera 0,8 mg żółcieni pomarańczowej FCF (E 110).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1 .

Tabletka powlekana.

Pomarańczowa tabletka w kształcie kapsułki o wymiarach 16,6 × 8,1 mm, z wytłoczeniem „P” po jednej stronie i „400” po drugiej stronie.

Produkt leczniczy WAYRILZ jest wskazany w leczeniu małopłytkowości immunologicznej (ang. immune thrombocytopenia, ITP) u dorosłych pacjentów, którzy są oporni na inne metody leczenia (patrz punkt 5.1).

Leczenie powinno być rozpoczęte i prowadzone pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu chorób hematologicznych.

Dawkowanie

Zalecana dawka rilzabrutynibu wynosi 400 mg dwa razy na dobę.

Stosowanie z inhibitorami lub induktorami CYP3A oraz lekami zmniejszającymi wydzielanie kwasu żołądkowego

Zalecane stosowanie z inhibitorami lub induktorami enzymu 3A cytochromu P450 (CYP3A) oraz lekami zmniejszającymi wydzielanie kwasu żołądkowego przedstawiono w Tabeli 1 (patrz punkt 4.5).

Tabela 1: Stosowanie z inhibitorami lub induktorami CYP3A oraz lekami zmniejszającymi wydzielanie kwasu żołądkowego Jednocześnie stosowany produkt leczniczy Zalecane stosowanie

Pominięcie dawki

W przypadku pominięcia dawki rilzabrutynibu należy przyjąć ją tak szybko, jak to możliwe tego samego dnia i powrócić do zwykłego schematu dawkowania następnego dnia. Pominiętą dawkę i następną zaplanowaną dawkę należy przyjąć w odstępie dłuższym niż 2 godziny. Nie należy przyjmować dodatkowych tabletek w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie leczenia

Leczenie rilzabrutynibem należy przerwać po 12 tygodniach leczenia, jeżeli liczba płytek krwi nie zwiększy się do wystarczająco wysokiego poziomu, który pozwala uniknąć klinicznie istotnego krwawienia.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku (≥ 65 lat) (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności nerek

Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek. W badaniach klinicznych nie oceniano stosowania rilzabrutynibu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby

Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (klasy A w skali Childa-Pugha). W badaniach klinicznych nie oceniano stosowania rilzabrutynibu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasy C w skali Childa- Pugha). U pacjentów z umiarkowanymi (klasy B w skali Childa-Pugha) lub ciężkimi (klasy C w skali Childa-Pugha) zaburzeniami czynności wątroby nie należy stosować rilzabrutynibu (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności rilzabrutynibu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z małopłytkowością immunologiczną (ITP). Dane nie są dostępne.

Sposób podawania

Rilzabrutynib jest przeznaczony do stosowania doustnego.

Tabletki można przyjmować mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, podczas posiłku lub między posiłkami (patrz punkt 5.2). U pacjentów, u których występują objawy żołądkowo-jelitowe, przyjmowanie rilzabrutynibu z posiłkiem może poprawić tolerancję leczenia. Pacjentów należy poinstruować, aby połykali tabletki w całości popijając wodą. Tabletek nie należy dzielić, kruszyć lub rozgryzać, aby mieć pewność, że cała dawka została podana prawidłowo.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Ciężkie zakażenia

Podczas badań klinicznych zgłaszano występowanie ciężkich zakażeń (w tym bakteryjnych, wirusowych lub grzybiczych) (patrz punkt 4.8). Pacjentów należy monitorować pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów zakażeń i zastosować odpowiednie leczenie.

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować wysoce skuteczną metodę antykoncepcji podczas stosowania rilzabrutynibu (patrz punkt 4.6). Przed rozpoczęciem leczenia należy sprawdzić, czy kobieta w wieku rozrodczym nie jest w ciąży.

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z umiarkowanymi (klasy B w skali Childa-Pugha) lub ciężkimi (klasy C w skali Childa- Pugha) zaburzeniami czynności wątroby nie należy stosować rilzabrutynibu (patrz punkt 5.2).

Stężenie bilirubiny i aktywności aminotransferaz należy oznaczyć przed rozpoczęciem leczenia i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi podczas leczenia rilzabrutynibem. U pacjentów, którzy po zastosowaniu rilzabrutynibu uzyskają nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, należy kontynuować monitorowanie tych wyników, a także objawów przedmiotowych i podmiotowych, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.

Skrócenie odstępu QT

Podczas badań klinicznych z udziałem pacjentów z ITP nie stwierdzano istotnych klinicznie zmian odstępu QTc. W dokładnym badaniu oceniającym zmiany odstępu QT rilzabrutynib powodował skrócenie odstępu QTc (patrz punkt 5.1). Chociaż mechanizm powstawania zmian i jego znaczenie dla bezpieczeństwa nie są znane, lekarze klinicyści powinni zachować ostrożność przy przepisywaniu rilzabrutynibu pacjentom z ryzykiem dalszego skrócenia odstępu QTc (np. z wrodzonym zespołem krótkiego odstępu QT lub z takim zespołem w wywiadzie rodzinnym).

Substancje pomocnicze

Żółcień pomarańczowa FCF

Produkt leczniczy zawiera barwnik azowy żółcień pomarańczową FCF (E 110), która może powodować reakcje alergiczne.

Sód

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w każdej tabletce powlekanej, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.

Rilzabrutynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A.

Leki, które mogą zwiększać stężenie rilzabrutynibu w osoczu

Jednoczesne stosowanie rilzabrutynibu z umiarkowanym lub silnym inhibitorem CYP3A powoduje zwiększenie stężenia rilzabrutynibu w osoczu. Zwiększone stężenie rilzabrutynibu może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych tego leku.

Inhibitory CYP3A

Jednoczesne stosowanie z silnym inhibitorem CYP3A (rytonawirem) u zdrowych uczestników prowadziło do zwiększenia C max rilzabrutynibu około 5-krotnie, a AUC – 8-krotnie.

Należy unikać jednoczesnego podawania umiarkowanych lub silnych inhibitorów CYP3A (np. rytonawiru, klarytromycyny, itrakonazolu, erytromycyny, flukonazolu, werapamilu, diltiazemu) z rilzabrutynibem. Jeśli inhibitory te będą stosowane krótkotrwale (takie jak leki przeciwzakaźne stosowane przez siedem dni lub krócej), należy przerwać podawanie rilzabrutynibu (patrz punkt 4.2).

Należy unikać spożywania grejpfrutów, karamboli i produktów zawierających te owoce oraz pomarańczy sewilskich jednocześnie z przyjmowaniem rilzabrutynibu, ponieważ są to umiarkowane lub silne inhibitory CYP3A.

Hamowanie glikoproteiny P (P-gp)

Po jednoczesnym podaniu rilzabrutynibu z silnym inhibitorem P-gp (chinidyną) obserwowano umiarkowane zwiększenie ekspozycji na rilzabrutynib, uważane za nieistotne klinicznie, 12,7% różnicę w AUC w porównaniu do podania samego rilzabrutynibu.

Leki, które mogą zmniejszać stężenie rilzabrutynibu w osoczu

Jednoczesne podawanie rilzabrutynibu z umiarkowanymi lub silnymi induktorami CYP3A prowadzi do zmniejszenia stężenia rilzabrutynibu w osoczu. Jednoczesne podawanie z inhibitorami pompy protonowej prowadzi do zmniejszenia stężenia rilzabrutynibu w osoczu. Zmniejszenie stężenia rilzabrutynibu w osoczu może zmniejszać skuteczność tego leku.

Induktory CYP3A

Jednoczesne stosowanie z silnym induktorem CYP3A (ryfampicyną) powodowało zmniejszenie C max i AUC rilzabrutynibu o około 80% u zdrowych uczestników.

Należy unikać jednoczesnego podawania rilzabrutynibu z umiarkowanymi lub silnymi induktorami CYP3A (np. karbamazepiną, ryfampicyną, fenytoiną) (patrz punkt 4.2).

Leki zmniejszające wydzielanie kwasu żołądkowego

Rozpuszczalność rilzabrutynibu zmniejsza się wraz ze wzrostem pH. Jednoczesne podawanie z inhibitorem pompy protonowej (esomeprazolem) powodowało zmniejszenie AUC rilzabrutynibu o 51% u zdrowych uczestników. Jednoczesne podawanie rilzabrutynibu z antagonistą receptora H2 (famotydyną) prowadziło do zmniejszenia AUC rilzabrutynibu o około 36% bez zaobserwowanych istotnych zmian ekspozycji na ten lek, jeśli był podawany co najmniej 2 godziny przed famotydyną.

Należy unikać jednoczesnego podawania rilzabrutynibu z inhibitorami pompy protonowej (PPI). Jeśli wymagane jest leczenie lekiem zmniejszającym wydzielanie kwasu żołądkowego, należy rozważyć zastosowanie antagonisty receptora H2. Rilzabrutynib należy podawać co najmniej 2 godziny przed przyjęciem antagonisty receptora H2 (patrz punkt 4.2). Nie badano wpływu podwyższenia pH żołądka w wyniku podania leków zobojętniających kwas żołądkowy na farmakokinetykę rilzabrutynibu; może być podobny do obserwowanego w przypadku famotydyny (antagonisty receptora H2). Dlatego zaleca się przyjmowanie rilzabrutynibu co najmniej 2 godziny przed przyjęciem leku zobojętniającego kwas żołądkowy.

Leki, których stężenie w osoczu może ulec zmianie w wyniku stosowania rilzabrutynibu

Substraty CYP3A

W warunkach in vitro rilzabrutynib wykazuje działanie zarówno inhibitora, jak i induktora enzymu CYP3A4. Jednoczesne podawanie pojedynczej dawki 400 mg rilzabrutynibu z substratem CYP3A (midazolamem) prowadziło do 1,7-krotnego zwiększenia ekspozycji na ten substrat u zdrowych uczestników. Gdy midazolam podawano 2 godziny po podaniu dawki rilzabrutynibu, ekspozycja na midazolam wzrastała około 2,2-krotnie. Nie oceniano wpływu schematu wielokrotnego podawania rilzabrutynibu na aktywność CYP3A4 w badaniach klinicznych. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania rilzabrutynibu z substratami CYP3A o wąskim zakresie terapeutycznym (np. cyklosporyną).

Substraty transporterów

Rilzabrutynib wykazywał potencjał hamowania transporterów P-gp, BCRP i OATP1B3 w badaniach in vitro. Istnieje możliwe ryzyko wystąpienia interakcji między lekami, w związku z czym należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania rilzabrutynibu z wrażliwymi substratami P-gp, BCRP lub OATP1B3 o wąskim zakresie terapeutycznym (np. digoksyną, cyklosporyną, takrolimusem) (patrz punkt 5.2).

Hormonalne leki antykoncepcyjne

Wpływ rilzabrutynibu na stężenie hormonalnych leków antykoncepcyjnych w osoczu nie jest znany.

Dlatego kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować alternatywną niehormonalną lub dodatkową wysoce skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 1 miesiąc po zakończeniu leczenia rilzabrutynibem (patrz punkt 4.6).

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować wysoce skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia rilzabrutynibem i przez 1 miesiąc po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.5 dotyczący możliwego wpływu na hormonalne leki antykoncepcyjne). W przypadku kobiet w wieku rozrodczym należy sprawdzić przed rozpoczęciem leczenia, czy pacjentka nie jest w ciąży.

Ciąża

Nie należy stosować rilzabrutynibu w okresie ciąży oraz przez kobiety w wieku rozrodczym nie stosujących antykoncepcji. Według dostępnych badań nieklinicznych na zwierzętach może istnieć ryzyko dla płodu (patrz punkt 5.3). Brak dostępnych danych dotyczących stosowania rilzabrutynibu u kobiet w ciąży.

Karmienie piersią

Brak dostępnych danych dotyczących obecności rilzabrutynibu lub jego metabolitów w mleku ludzkim, wpływu na produkcję mleka ani na niemowlę karmione piersią. Nie można wyciągnąć wniosków dotyczących bezpieczeństwa stosowania rilzabrutynibu w okresie karmienia piersią.

Rilzabrutynib należy stosować podczas karmienia piersią wyłącznie wtedy, gdy potencjalne korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyka, w tym ryzyko dla dziecka karmionego piersią.

Rilzabrutynib może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U niektórych pacjentów przyjmujących rilzabrutynib zgłaszano łagodne zawroty głowy i należy to uwzględnić przy ocenie zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Nie jest znane swoiste antidotum na przedawkowanie rilzabrutynibu. W przypadku przedawkowania pacjent powinien być ściśle obserwowany pod kątem wystąpienia jakichkolwiek objawów przedmiotowych lub podmiotowych działań niepożądanych i natychmiast rozpocząć właściwe leczenie objawowe.

Mechanizm działania

Kinaza tyrozynowa Brutona (ang. Bruton’s tyrosine kinase, BTK) jest wewnątrzkomórkową cząsteczką sygnałową limfocytów B i komórek wrodzonej odpowiedzi immunologicznej. W limfocytach B przekazywanie sygnałów zależne od BTK determinuje przeżycie, proliferację i dojrzewanie tych komórek. W komórkach wrodzonej odpowiedzi immunologicznej BTK bierze udział w szlakach zapalnych, które obejmują przekazywanie sygnałów za pośrednictwem receptora toll- podobnego (ang. toll-like receptor), przekazywanie sygnałów za pośrednictwem receptora gamma Fc i aktywację inflamasomu NLRP3.

Rilzabrutynib jest selektywnym, kowalencyjnym, odwracalnym inhibitorem BTK, z odpowiednio dostosowanym czasem przebywania w BTK, co pozwala na ograniczenie niezamierzonych efektów leczenia. Rilzabrutynib wywiera działanie w leczeniu ITP w mechanizmie wielokierunkowej modulacji procesów immunologicznych, za pośrednictwem hamowania aktywacji limfocytów B, przerywania fagocytozy zależnej od receptora FcγR i potencjalnie łagodzenia przewlekłego stanu zapalnego w przebiegu choroby ITP.

Rdzeń tabletki

Celuloza mikrokrystaliczna (E 460(i))

Krospowidon (typu A) (E 1202)

Sodu stearylofumaran

Otoczka

Alkohol poliwinylowy (E 1203)

Makrogol (E 1521)

Tytanu dwutlenek (E 171)

Talk (E 553b)

Żółcień pomarańczowa FCF (E 110)

Nie dotyczy.

3 lata

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków http://www.ema.europa.eu.