Winrevair

Winrevair 45 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

Każda fiolka zawiera 45 mg sotaterceptu. Po rekonstytucji każdy ml roztworu zawiera 50 mg sotaterceptu.

Winrevair 60 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

Każda fiolka zawiera 60 mg sotaterceptu. Po rekonstytucji każdy ml roztworu zawiera 50 mg sotaterceptu.

Sotatercept jest homodimerycznym rekombinowanym białkiem fuzyjnym składającym się z zewnątrzkomórkowej domeny ludzkiego receptora aktywiny typu IIA (ang. ActRIIA, activin receptor type IIA) związanej z domeną Fc ludzkiej IgG1, wytwarzanym metodą rekombinacji DNA w komórkach jajnika chomika chińskiego (ang. CHO, Chinese Hamster Ovary).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Winrevair 45 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

Każda fiolka zawiera 45 mg sotaterceptu. Po rekonstytucji każdy ml roztworu zawiera 50 mg sotaterceptu.

Winrevair 60 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

Każda fiolka zawiera 60 mg sotaterceptu. Po rekonstytucji każdy ml roztworu zawiera 50 mg sotaterceptu.

Sotatercept jest homodimerycznym rekombinowanym białkiem fuzyjnym składającym się z zewnątrzkomórkowej domeny ludzkiego receptora aktywiny typu IIA (ang. ActRIIA, activin receptor type IIA) związanej z domeną Fc ludzkiej IgG1, wytwarzanym metodą rekombinacji DNA w komórkach jajnika chomika chińskiego (ang. CHO, Chinese Hamster Ovary).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań (proszek do sporządzania płynu do wstrzykiwań).

Proszek: proszek o barwie białej do prawie białej.

Rozpuszczalnik: przezroczysta, bezbarwna woda do wstrzykiwań.

Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań (proszek do sporządzania płynu do wstrzykiwań).

Proszek o barwie białej do prawie białej.

Produkt leczniczy Winrevair, w skojarzeniu z innymi terapiami stosowanymi w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego (ang. PAH, pulmonary arterial hypertension), jest wskazany do stosowania w leczeniu PAH u dorosłych pacjentów z klasą czynnościową (ang. FC, Functional Class) II, III i IV wg WHO (patrz punkt 5.1).

Leczenie produktem leczniczym Winrevair powinien rozpoczynać i monitorować wyłącznie lekarz mający doświadczenie w diagnozowaniu i leczeniu PAH.

Dawkowanie

Produkt leczniczy Winrevair należy podawać raz na 3 tygodnie w pojedynczym wstrzyknięciu podskórnym w zależności od masy ciała pacjenta.

Zalecana dawka początkowa

Przed podaniem pierwszej dawki należy oznaczyć stężenie hemoglobiny (ang. Hgb, haemoglobin) i liczbę płytek krwi (patrz punkt 4.4). Rozpoczęcie leczenia jest przeciwwskazane, jeśli liczba płytek krwi stale utrzymuje się < 50 x 10 9 /l (patrz punkt 4.3).

Leczenie należy rozpocząć od pojedynczej dawki wynoszącej 0,3 mg/kg mc. (patrz Tabela 1).

Tabela 1: Objętość wstrzyknięcia dla dawki wynoszącej 0,3 mg/kg mc.

30,0 – 40,8 0,2 40,9 – 57,4 0,3 57,5 – 74,1 0,4 74,2 – 90,8 0,5 Zestaw zawierający 90,9 – 107,4 0,6 1 fiolkę x 45 mg 107,5 – 124,1 0,7 124,2 – 140,8 0,8 140,9 – 157,4 0,9 157,5 – 174,1 1,0 Zestaw zawierający 174,2 – 180,0 1,1 1 fiolkę x 60 mg *Stężenie roztworu po rekonstytucji wynosi 50 mg/ml (patrz punkt 6.6)

Zalecana dawka docelowa

Trzy tygodnie po podaniu pojedynczej dawki początkowej wynoszącej 0,3 mg/kg mc., po sprawdzeniu dopuszczalnego stężenia Hgb i liczby płytek krwi (patrz punkt 4.2 „Dostosowanie dawki z powodu zwiększenia stężenia hemoglobiny lub zmniejszenia liczby płytek krwi”) dawkę należy zwiększyć do zalecanej dawki docelowej wynoszącej 0,7 mg/kg mc. Leczenie należy kontynuować w dawce wynoszącej 0,7 mg/kg mc. co 3 tygodnie, chyba że wymagane jest dostosowanie dawki.

Tabela 2: Objętość wstrzyknięcia dla dawki wynoszącej 0,7 mg/kg mc.

30,0 – 31,7 0,4 31,8 – 38,9 0,5 39,0 – 46,0 0,6 Zestaw zawierający 46,1 – 53,2 0,7 1 fiolkę x 45 mg 53,3 – 60,3 0,8 60,4 – 67,4 0,9 67,5 – 74,6 1,0 Zestaw zawierający 74,7 – 81,7 1,1 1 fiolkę x 60 mg 81,8 – 88,9 1,2 89,0 – 96,0 1,3 96,1 – 103,2 1,4 103,3 – 110,3 1,5 Zestaw zawierający 110,4 – 117,4 1,6 2 fiolki x 45 mg 117,5 – 124,6 1,7 124,7 – 131,7 1,8 131,8 – 138,9 1,9 139,0 – 146,0 2,0 146,1 – 153,2 2,1 Zestaw zawierający 153,3 – 160,3 2,2 2 fiolki x 60 mg 160,4 – 167,4 2,3 167,5 i powyżej 2,4 *Stężenie roztworu po rekonstytucji wynosi 50 mg/ml (patrz punkt 6.6)

Dostosowanie dawki z powodu zwiększenia stężenia hemoglobiny lub zmniejszenia liczby płytek krwi

Należy monitorować stężenie Hgb i liczbę płytek krwi po podaniu pierwszych 5 dawek lub dłużej, jeśli wartości są niestabilne. Następnie co 3 do 6 miesięcy należy sprawdzać stężenie Hgb i liczbę płytek krwi oraz w razie konieczności dostosować dawkę (patrz punkty 4.4 i 4.8).

Leczenie należy opóźnić o 3 tygodnie (tj. opóźnienie podania jednej dawki), jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych:

• Hgb zwiększa się > 1,24 mmol/l (2 g/dl) w porównaniu do poprzedniej dawki i jest powyżej górnej granicy normy (ang. ULN, upper limit normal).
• Hgb zwiększa się > 2,48 mmol/l (4 g/dl) w porównaniu do wartości początkowej.
• Hgb zwiększa się > 1,24 mmol/l (2 g/dl) powyżej ULN.
• Liczba płytek krwi zmniejsza się < 50 x 10 9 /l.

Przed ponownym rozpoczęciem leczenia, należy ponownie oznaczyć stężenie Hgb i liczbę płytek krwi.

W przypadku opóźnień w leczeniu trwających > 9 tygodni, leczenie należy rozpocząć ponownie od dawki wynoszącej 0,3 mg/kg mc., a po sprawdzeniu dopuszczalnego stężenia Hgb i liczby płytek krwi, dawka powinna zostać zwiększona do 0,7 mg/kg mc.

W przypadku opóźnień w leczeniu trwających > 9 tygodni z powodu stale utrzymującej się liczby płytek krwi < 50 x 10 9 /l, przed ponownym rozpoczęciem leczenia lekarz powinien przeprowadzić ponowną ocenę stosunku korzyści do ryzyka dla pacjenta.

Pominięta dawka

W razie pominięcia dawki, należy podać ją najszybciej jak to możliwe. Jeśli pominięta dawka nie została przyjęta w ciągu 3 dni od czasu, w którym powinna zostać podana, należy dostosować schemat tak, aby zachować 3-tygodniowe odstępy między dawkami.

Osoby w podeszłym wieku

Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku ≥ 65 lat (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności nerek

Nie ma konieczności dostosowania dawki ze względu na zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 5.2). Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania sotaterceptu u pacjentów z PAH z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (szacunkowy wskaźnik filtracji kłębuszkowej (ang. eGFR, estimated glomerular filtration rate) < 30 ml/min/1,73 m 2 ).

Zaburzenia czynności wątroby

Nie ma konieczności dostosowania dawki ze względu na zaburzenia czynności wątroby (klasa A do C według klasyfikacji Child-Pugh). Nie prowadzono badań z zastosowaniem sotaterceptu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Winrevair u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne.

Sposób podawania

Produkt leczniczy Winrevair jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku.

Przed użyciem produkt należy poddać rekonstytucji. Produkt leczniczy po rekonstytucji jest roztworem przezroczystym do opalizującego i bezbarwnym do lekko brązowo-żółtego.

Produkt leczniczy Winrevair należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym w obrębie brzucha (co najmniej 5 cm od pępka), górnej części ramienia lub górnej części uda. Nie należy go wstrzykiwać w miejsca, które są pokryte bliznami, są tkliwe lub posiniaczone. Nie należy stosować tego samego miejsca wstrzyknięcia podczas dwóch kolejnych wstrzyknięć.

Produkt leczniczy Winrevair proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest przeznaczony do stosowania pod nadzorem fachowego personelu medycznego (ang. HCP, healthcare professional). Pacjenci i opiekunowie mogą podawać produkt leczniczy, jeśli uznają to za właściwe oraz jeśli zostaną przeszkoleni przez HCP w zakresie rekonstytucji, przygotowania, odmierzania i wstrzykiwania produktu leczniczego Winrevair proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Podczas kolejnej wizyty, wkrótce po szkoleniu, HCP powinien potwierdzić, że pacjent lub opiekun potrafi prawidłowo wykonać te czynności. HCP powinien również rozważyć ponowne potwierdzenie techniki podawania produktu leczniczego przez pacjenta lub opiekuna, jeśli dawka została dostosowana, jeśli pacjent potrzebuje innego zestawu, jeśli u pacjenta rozwinęła się erytrocytoza (patrz punkt 4.4) lub w dowolnym momencie, według uznania HCP.

Szczegółowe instrukcje dotyczące prawidłowego przygotowania i podawania produktu leczniczego Winrevair, patrz punkt 6.6.

Leczenie produktem leczniczym Winrevair powinien rozpoczynać i monitorować wyłącznie lekarz mający doświadczenie w diagnozowaniu i leczeniu PAH.

Dawkowanie

Produkt leczniczy Winrevair należy podawać raz na 3 tygodnie w pojedynczym wstrzyknięciu podskórnym w zależności od masy ciała pacjenta.

Zalecana dawka początkowa

Przed podaniem pierwszej dawki należy oznaczyć stężenie hemoglobiny (ang. Hgb, haemoglobin) i liczbę płytek krwi (patrz punkt 4.4). Rozpoczęcie leczenia jest przeciwwskazane, jeśli liczba płytek krwi stale utrzymuje się < 50 x 10 9 /l (patrz punkt 4.3).

Leczenie należy rozpocząć od pojedynczej dawki wynoszącej 0,3 mg/kg mc. (patrz Tabela 1).

Tabela 1: Objętość wstrzyknięcia dla dawki wynoszącej 0,3 mg/kg mc.

30,0 – 40,8 0,2 40,9 – 57,4 0,3 57,5 – 74,1 0,4 Opakowanie 74,2 – 90,8 0,5 zawierające 90,9 – 107,4 0,6 1 fiolkę x 45 mg 107,5 – 124,1 0,7 124,2 – 140,8 0,8 140,9 – 157,4 0,9 157,5 – 174,1 1,0 Opakowanie 174,2 – 180,0 1,1 zawierające 1 fiolkę x 60 mg *Stężenie roztworu po rekonstytucji wynosi 50 mg/ml (patrz punkt 6.6)

Zalecana dawka docelowa

Trzy tygodnie po podaniu pojedynczej dawki początkowej wynoszącej 0,3 mg/kg mc., po sprawdzeniu dopuszczalnego stężenia Hgb i liczby płytek krwi (patrz punkt 4.2 „Dostosowanie dawki z powodu zwiększenia stężenia hemoglobiny lub zmniejszenia liczby płytek krwi”) dawkę należy zwiększyć do zalecanej dawki docelowej wynoszącej 0,7 mg/kg mc. Leczenie należy kontynuować w dawce wynoszącej 0,7 mg/kg mc. co 3 tygodnie, chyba że wymagane jest dostosowanie dawki.

Tabela 2: Objętość wstrzyknięcia dla dawki wynoszącej 0,7 mg/kg mc.

30,0 – 31,7 0,4 31,8 – 38,9 0,5 Opakowanie 39,0 – 46,0 0,6 zawierające 46,1 – 53,2 0,7 1 fiolkę x 45 mg 53,3 – 60,3 0,8 60,4 – 67,4 0,9 67,5 – 74,6 1,0 Opakowanie 74,7 – 81,7 1,1 zawierające 81,8 – 88,9 1,2 1 fiolkę x 60 mg 89,0 – 96,0 1,3 96,1 – 103,2 1,4 Opakowanie 103,3 – 110,3 1,5 zawierające 110,4 – 117,4 1,6 2 fiolki x 45 mg 117,5 – 124,6 1,7 124,7 – 131,7 1,8 131,8 – 138,9 1,9 139,0 – 146,0 2,0 Opakowanie 146,1 – 153,2 2,1 zawierające 153,3 – 160,3 2,2 2 fiolki x 60 mg 160,4 – 167,4 2,3 167,5 i powyżej 2,4 *Stężenie roztworu po rekonstytucji wynosi 50 mg/ml (patrz punkt 6.6)

Dostosowanie dawki z powodu zwiększenia stężenia hemoglobiny lub zmniejszenia liczby płytek krwi

Należy monitorować stężenie Hgb i liczbę płytek krwi po podaniu pierwszych 5 dawek lub dłużej, jeśli wartości są niestabilne. Następnie co 3 do 6 miesięcy należy sprawdzać stężenie Hgb i liczbę płytek krwi oraz w razie konieczności dostosować dawkę (patrz punkty 4.4 i 4.8).

Leczenie należy opóźnić o 3 tygodnie (tj. opóźnienie podania jednej dawki), jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych:

• Hgb zwiększa się > 1,24 mmol/l (2 g/dl) w porównaniu do poprzedniej dawki i jest powyżej górnej granicy normy (ang. ULN, upper limit normal).
• Hgb zwiększa się > 2,48 mmol/l (4 g/dl) w porównaniu do wartości początkowej.
• Hgb zwiększa się > 1,24 mmol/l (2 g/dl) powyżej ULN.
• Liczba płytek krwi zmniejsza się < 50 x 10 9 /l.

Przed ponownym rozpoczęciem leczenia, należy ponownie oznaczyć stężenie Hgb i liczbę płytek krwi.

W przypadku opóźnień w leczeniu trwających > 9 tygodni, leczenie należy rozpocząć ponownie od dawki wynoszącej 0,3 mg/kg mc., a po sprawdzeniu dopuszczalnego stężenia Hgb i liczby płytek krwi, dawka powinna zostać zwiększona do 0,7 mg/kg mc.

W przypadku opóźnień w leczeniu trwających > 9 tygodni z powodu stale utrzymującej się liczby płytek krwi < 50 x 10 9 /l, przed ponownym rozpoczęciem leczenia lekarz powinien przeprowadzić ponowną ocenę stosunku korzyści do ryzyka dla pacjenta.

Pominięta dawka

W razie pominięcia dawki, należy podać ją najszybciej jak to możliwe. Jeśli pominięta dawka nie została przyjęta w ciągu 3 dni od czasu, w którym powinna zostać podana, należy dostosować schemat tak, aby zachować 3-tygodniowe odstępy między dawkami.

Osoby w podeszłym wieku

Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku ≥ 65 lat (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności nerek

Nie ma konieczności dostosowania dawki ze względu na zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 5.2). Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania sotaterceptu u pacjentów z PAH z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (szacunkowy wskaźnik filtracji kłębuszkowej (ang. eGFR, estimated glomerular filtration rate) < 30 ml/min/1,73 m 2 ).

Zaburzenia czynności wątroby

Nie ma konieczności dostosowania dawki ze względu na zaburzenia czynności wątroby (klasa A do C według klasyfikacji Child-Pugh). Nie prowadzono badań z zastosowaniem sotaterceptu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Winrevair u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne.

Sposób podawania

Produkt leczniczy Winrevair jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku.

Przed użyciem produkt należy poddać rekonstytucji. Produkt leczniczy po rekonstytucji jest roztworem przezroczystym do opalizującego i bezbarwnym do lekko brązowo-żółtego.

Produkt leczniczy Winrevair należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym w obrębie brzucha (co najmniej 5 cm od pępka), górnej części ramienia lub górnej części uda. Nie należy go wstrzykiwać w miejsca, które są pokryte bliznami, są tkliwe lub posiniaczone. Nie należy stosować tego samego miejsca wstrzyknięcia podczas dwóch kolejnych wstrzyknięć.

Instrukcje dotyczące prawidłowego przygotowania i podawania produktu leczniczego Winrevair, patrz punkt 6.6.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Pacjenci ze stale utrzymującą się liczbą płytek krwi < 50 x 10 9 /l przed rozpoczęciem leczenia.

Identyfikowalność

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.

Erytrocytoza

Podczas leczenia sotaterceptem u pacjentów obserwowano zwiększenie stężenia Hgb. Ciężka erytrocytoza może zwiększać ryzyko zdarzeń zakrzepowo-zatorowych i zespołu nadlepkości. Należy zachować ostrożność u pacjentów z erytrocytozą, u których występuje zwiększone ryzyko zdarzeń zakrzepowo-zatorowych. Dla pierwszych 5 dawek lub dłużej, jeśli wartości są niestabilne, przed podaniem każdej dawki należy monitorować stężenie Hgb, a następnie co 3 do 6 miesięcy w celu ustalenia, czy konieczne jest dostosowanie dawki (patrz punkty 4.2 i 4.8). Jeśli u pacjenta rozwinie się erytrocytoza, HCP powinien rozważyć ponowną ocenę techniki podawania przez pacjenta lub opiekuna.

Ciężka trombocytopenia

U niektórych pacjentów przyjmujących sotatercept obserwowano zmniejszenie liczby płytek krwi, w tym ciężką trombocytopenię (liczba płytek krwi na poziomie < 50 x 10 9 /l). Trombocytopenię zgłaszano częściej u pacjentów otrzymujących także wlew prostacykliny (od 7,7% do 24,5%) w porównaniu do pacjentów, którzy nie otrzymywali wlewu prostacykliny (od 0,0% do 3,7%) (patrz punkt 4.8). Ciężka trombocytopenia może zwiększać ryzyko krwawień. Dla pierwszych 5 dawek lub dłużej, jeśli wartości są niestabilne, przed podaniem każdej dawki należy monitorować liczbę płytek krwi, a następnie co 3 do 6 miesięcy w celu ustalenia, czy konieczne jest dostosowanie dawki (patrz punkt 4.2).

Ciężkie krwawienie

W badaniach klinicznych podczas leczenia sotaterceptem u 4,3% do 7,0% pacjentów obserwowano ciężkie krwawienia (w tym krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok wewnątrzczaszkowy) (patrz punkt 4.8). U pacjentów, u których wystąpiły ciężkie krwawienia, częściej stosowano leczenie podstawowe prostacykliną i (lub) leki przeciwzakrzepowe, mieli małą liczbę płytek krwi lub byli w wieku 65 lat lub starsi. Należy poinformować pacjentów o jakichkolwiek objawach przedmiotowych i podmiotowych utraty krwi. Lekarz powinien odpowiednio ocenić i leczyć zdarzenia związane z krwawieniem. Nie należy podawać sotaterceptu jeśli u pacjenta występuje ciężkie krwawienie.

Ograniczenia danych klinicznych

Do badań klinicznych nie włączono uczestników z PAH z ludzkim wirusem niedoboru odporności (ang. HIV, human immunodeficiency virus), nadciśnieniem wrotnym, schistosomatozą lub zarostową chorobą żył płucnych (ang. PVOD, pulmonary veno occlusive disease).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Ten produkt leczniczy zawiera 0,20 mg polisorbatu 80 w każdym ml roztworu po rekonstytucji.

Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne.

Identyfikowalność

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.

Erytrocytoza

Podczas leczenia sotaterceptem u pacjentów obserwowano zwiększenie stężenia Hgb. Ciężka erytrocytoza może zwiększać ryzyko zdarzeń zakrzepowo-zatorowych i zespołu nadlepkości. Należy zachować ostrożność u pacjentów z erytrocytozą, u których występuje zwiększone ryzyko zdarzeń zakrzepowo-zatorowych. Dla pierwszych 5 dawek lub dłużej, jeśli wartości są niestabilne, przed podaniem każdej dawki należy monitorować stężenie Hgb, a następnie co 3 do 6 miesięcy w celu ustalenia, czy konieczne jest dostosowanie dawki (patrz punkty 4.2 i 4.8).

Ciężka trombocytopenia

U niektórych pacjentów przyjmujących sotatercept obserwowano zmniejszenie liczby płytek krwi, w tym ciężką trombocytopenię (liczba płytek krwi na poziomie < 50 x 10 9 /l). Trombocytopenię zgłaszano częściej u pacjentów otrzymujących także wlew prostacykliny (od 7,7% do 24,5%) w porównaniu do pacjentów, którzy nie otrzymywali wlewu prostacykliny (od 0,0% 3,7%) (patrz punkt 4.8). Ciężka trombocytopenia może zwiększać ryzyko krwawień. Dla pierwszych 5 dawek lub dłużej, jeśli wartości są niestabilne, przed podaniem każdej dawki należy monitorować liczbę płytek krwi, a następnie co 3 do 6 miesięcy w celu ustalenia, czy konieczne jest dostosowanie dawki (patrz punkt 4.2).

Ciężkie krwawienie

W badaniach klinicznych podczas leczenia sotaterceptem u 4,3% do 7,0% pacjentów obserwowano ciężkie krwawienia (w tym krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok wewnątrzczaszkowy) (patrz punkt 4.8). U pacjentów, u których wystąpiły ciężkie krwawienia, częściej stosowano leczenie podstawowe prostacykliną i (lub) leki przeciwzakrzepowe, mieli małą liczbę płytek krwi lub byli w wieku 65 lat lub starsi. Należy poinformować pacjentów o jakichkolwiek objawach przedmiotowych i podmiotowych utraty krwi. Lekarz powinien odpowiednio ocenić i leczyć zdarzenia związane z krwawieniem. Nie należy podawać sotaterceptu jeśli u pacjenta występuje ciężkie krwawienie.

Ograniczenia danych klinicznych

Do badań klinicznych nie włączono uczestników z PAH z ludzkim wirusem niedoboru odporności (ang. HIV, human immunodeficiency virus), nadciśnieniem wrotnym, schistosomatozą lub zarostową chorobą żył płucnych (ang. PVOD, pulmonary veno occlusive disease).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Ten produkt leczniczy zawiera 0,20 mg polisorbatu 80 w każdym ml roztworu po rekonstytucji.

Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne.

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.

Kobiety w wieku rozrodczym

U kobiet w wieku rozrodczym zaleca się wykonanie testu ciążowego przed rozpoczęciem leczenia.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia i co najmniej przez 4 miesiące po przyjęciu ostatniej dawki w przypadku przerwania leczenia (patrz punkt 5.3).

Ciąża

Brak danych dotyczących stosowania sotaterceptu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (zwiększenie poimplantacyjnych poronień, zmniejszenie masy ciała płodu i opóźnienie kostnienia) (patrz punkt 5.3).

Produkt leczniczy Winrevair nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy sotatercept/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci.

Podczas leczenia i przez 4 miesiące po przyjęciu ostatniej dawki produktu leczniczego należy przerwać karmienie piersią.

Sotatercept nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

W badaniu fazy I przeprowadzonym na zdrowych ochotnikach u jednego uczestnika, któremu podano sotatercept w dawce 1 mg/kg mc. wystąpiło zwiększone stężenie Hgb związane z objawowym nadciśnieniem tętniczym, które ustępowało po wykonaniu flebotomii.

W przypadku przedawkowania u pacjenta z PAH, należy uważnie monitorować zwiększenie stężenia Hgb i ciśnienia tętniczego oraz w razie konieczności zastosować leczenie wspomagające (patrz punkty 4.2 i 4.4). Sotatercept nie podlega dializie podczas hemodializy.

Mechanizm działania

Sotatercept jest inhibitorem sygnalizacji aktywiny o wysokiej selektywności wobec aktywiny-A, dimerycznej glikoproteiny należącej do nadrodziny ligandów transformującego czynnika wzrostu beta (ang. TGF-β, transforming growth factor-β). Aktywina-A wiąże się z receptorem aktywiny typu IIA (ang. ActRIIA, activin receptor type IIA), regulując kluczową sygnalizację stanu zapalnego, proliferację komórek, apoptozę i homeostazę tkanek.

U pacjentów z PAH stężenia aktywiny-A są zwiększone. Wiązanie aktywiny z ActRIIA sprzyja sygnalizacji proliferacyjnej, podczas gdy zmniejsza się sygnalizacja antyproliferacyjna receptora białka morfogenetycznego kości typu II (ang. BMPRII, bone morphogenetic protein receptor type II).

Brak równowagi sygnalizacji ActRIIA-BMPRII leżący u podstaw PAH powoduje hiperproliferację komórek naczyniowych, przyczyniając się do patologicznej przebudowy ściany tętnicy płucnej, zwężenia światła tętnicy, zwiększenia płucnego oporu naczyniowego, a także prowadzi do zwiększenia ciśnienia w tętnicy płucnej i zaburzenia czynności prawej komory.

Sotatercept składa się z homodimerycznego rekombinowanego białka fuzyjnego receptora aktywiny typu IIA połączonego z domeną Fc (ang. ActRIIA-Fc, activin receptor type IIA-Fc), działając na zasadzie pułapki ligandowej, która wychwytuje nadmiar Aktywiny-A i innych ligandów dla ActRIIA w celu zahamowania sygnalizacji aktywiny. W rezultacie sotatercept przywraca równowagę między sygnalizacją proproliferacyjną (za pośrednictwem ActRIIA/Smad2/3) i antyproliferacyjną (za pośrednictwem BMPRII/Smad1/5/8) w celu modulowania proliferacji naczyń.

Proszek

Kwas cytrynowy jednowodny (E330)

Sodu cytrynian (E331)

Polisorbat 80 (E433)

Sacharoza

Rozpuszczalnik

Woda do wstrzykiwań

Proszek

Kwas cytrynowy jednowodny (E330)

Sodu cytrynian (E331)

Polisorbat 80 (E433)

Sacharoza

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.

Nieotwarta fiolka

4 lata

Po rekonstytucji

Wykazano, że w czasie stosowania produkt zachowuje trwałość pod względem biochemicznym i biofizycznym przez 4 godziny w temperaturze 30 °C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt należy zużyć natychmiast lub nie później niż 4 godziny po rekonstytucji.

Jeśli produkt leczniczy nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik.

Przechowywać w lodówce (2 °C – 8 °C). Nie zamrażać.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3.

{MM/RRRR}

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.

Niniejszy produkt leczniczy będzie dodatkowo monitorowany. Umożliwi to szybkie zidentyfikowanie nowych informacji o bezpieczeństwie. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane. Aby dowiedzieć się, jak zgłaszać działania niepożądane - patrz punkt 4.8.

{MM/RRRR}

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.