Xifia

Każda tabletka powlekana zawiera 400 mg cefiksymu (w postaci cefiksymu trójwodnego).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Tabletka powlekana

Białe do lekko kremowych, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o grubości 4,4 - 4,8 mm i długości 20 mm ± 0,15 mm, z linią podziału po jednej stronie tabletki.

Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Produkt leczniczy Xifia jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje u osób dorosłych i młodzieży w wieku ≥ 12 lat (patrz punkty 4.4 i 5.1):

• - Ostre zapalenie ucha środkowego
• - Ostre, bakteryjne zapalenie zatok, zapalenie gardła
• - Nagłe zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli
• - Pozaszpitalne zapalenie płuc
• - Niepowikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek.

Należy przestrzegać oficjalnych wytycznych dotyczących właściwego stosowania przeciwbakteryjnych produktów leczniczych.

Dawkowanie

Osoby dorosłe i młodzież w wieku ≥ 12 lat:

Zalecana dawka produktu leczniczego Xifia to 400 mg cefiksymu (1 tabletka) na dobę, podawane doustnie w pojedyczej dawce lub w dwóch równych dawkach podzielonych po 200 mg cefiksymu (½ tabletki) co 12 godzin.

Czas trwania leczenia

Cykl leczenia trwa zwykle 7 dni. W razie konieczności, można przedłużyć ten cykl do 14 dni.

W przypadku ostrego zapalenia ucha środkowego i ostrego bakteryjnego zapalenia gardła, czas trwania leczenia wynosi 7-10 dni.

W przypadku ostrego niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego u kobiet, czas trwania leczenia wynosi 1-3 dni.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

Stosuje się taką samą dawkę, jak u osób dorosłych, z wyjątkiem sytuacji, gdy u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności nerek (patrz poniżej).

Zaburzenia czynności nerek

Cefiksym można podawać pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z klirensem kreatyniny 20 mL/min lub większym można stosować zwykłą dawkę i zwykły schemat dawkowania.

U pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 20 mL/min, nie należy przekraczać dawki 200 mg raz na dobę. U pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych lub hemodializie, dawka i schemat dawkowania powinny być takie same, jak u pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 20 mL/min. Cefiksym nie jest usuwalny przez hemodializę ani dializę otrzewnową.

Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania cefiksymu u młodzieży z niewydolnością nerek. Z tego względu, nie zaleca się stosowania cefiksymu w tej grupie pacjentów.

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, obserwuje się wydłużenie czasu potrzebnego do osiągnięcia maksymalnego stężenia cefiksymu. Nie wymaga to jednak zmiany dawkowania u tych pacjentów.

Dzieci i młodzież

Nie należy stosować produktu leczniczego Xifia u dzieci i młodzieży w wieku < 12 lat. Należy sprawdzić, czy dostępne są inne postaci farmaceutyczne.

Sposób podawania

Produkt leczniczy Xifia w postaci tabletek przeznaczony jest wyłącznie do podania doustnego.

Produkt leczniczy Xifia należy przyjmować, popijając odpowiednią ilością wody. Produkt leczniczy Xifia można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku (patrz punkt 5.2).

Nadwrażliwość na substancję czynną, na inne antybiotyki cefalosporynowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Natychmiastowa i (lub) ciężka reakcja nadwrażliwości na penicylinę lub którykolwiek z antybiotyków beta-laktamowych w wywiadzie.

Decyzję o wyborze cefiksymu do leczenia należy podejmować indywidualnie, z uwzględnieniem potrzeby zastosowania u pacjenta doustnej cefalosporyny trzeciej generacji, biorąc pod uwagę w szczególności rodzaj zakażenia oraz ryzyko namnażania się opornych bakterii.

Cefiksym należy podawać ostrożnie pacjentom, u których stwierdzono nadwrażliwość na inne produkty lecznicze. Cefalosporyny należy podawać ostrożnie pacjentom z nadwrażliwością na penicyliny, ponieważ istnieją dowody na częściową alergenność krzyżową między penicylinami i cefalosporynami.

U pacjentów występowały ciężkie reakcje (w tym anafilaksja) na obie grupy produktów leczniczych.

Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów, u których w przeszłości wystąpiła reakcja alergiczna na penicylinę lub którykolwiek z antybiotyków beta-laktamowych, ponieważ mogą występować reakcje krzyżowe [przeciwwskazania z powodu znanych, natychmiastowych i (lub) ciężkich reakcji nadwrażliwości - patrz punkt 4.3].

Jeśli po podaniu cefiksymu wystąpią ciężkie reakcje nadwrażliwości lub reakcje anafilaktyczne, należy natychmiast przerwać stosowanie cefiksymu i zastosować odpowiednie postępowanie ratunkowe.

Ciężkie niepożądane reakcje skórne (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCARs)

U pacjentów leczonych cefiksymem zgłaszano występowanie ciężkich niepożądanych reakcji skórnych, takich jak reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, zespół DRESS) lub pęcherzowe reakcje skórne [toksyczna nektroliza naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS)] (patrz punkt 4.8). Jeśli wystąpią ciężkie niepożądane reakcje skórne należy natychmiast przerwać stosowanie cefiksymu i zastosować odpowiednie postępowanie ratunkowe.

Zaburzenia czynności nerek

Cefiksym należy podawać ze szczególną ostrożnością u pacjentów z klirensem kreatyniny < 20 mL/min (patrz punkty 4.2 i 5.2). Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania cefiksymu u dzieci i młodzieży z niewydolnością nerek. Z tego względu, nie zaleca się stosowania cefiksymu w tych grupach pacjentów.

Należy kontrolować czynność nerek w przypadku jednoczesnego stosowania cefiksymu i antybiotyków aminoglikozydowych, polimyksyny B, kolistyny lub dużych dawek diuretyków pętlowych (np. furosemid), ze względu na możliwość dodatkowego pogorszenia czynności nerek.

Dotyczy to szczególnie pacjentów z istniejącymi już zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.5).

Stosowanie cefiksymu może powodować ostrą niewydolność nerek, w tym śródmiąższowe zapalenie nerek. W razie wystąpienia ostrej niewydolności nerek, należy przerwać stosowanie cefiksymu i wdrożyć odpowiednie leczenie i (lub) środki.

Biegunka i zapalenie okrężnicy związane z zakażeniem Clostridioides difficile

Leczenie cefiksymem w zalecanej dawce (400 mg) może istotnie zaburzać prawidłową florę jelita grubego i prowadzić do nadmiernego wzrostu bakterii z rodzaju Clostridium. Badania wskazują, że główną przyczyną ciężkiej biegunki związanej ze stosowaniem antybiotyku, jest toksyna wytwarzana przez Clostridioides difficile. Przypadki biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficile (ang. Clostridioides difficile-associated diarrhoea, CDAD) i rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy zgłaszano w związku ze stosowaniem niemal wszystkich przeciwbakteryjnych produktów leczniczych, w tym cefiksymu, a ich nasilenie mieściło się w przedziale od łagodnego do zagrażającego życiu.

Z tego względu, ważne jest, aby rozważyć to rozpoznanie u pacjentów, u których wystąpi biegunka w trakcie leczenia lub po podaniu cefiksymu. Należy rozważyć przerwanie leczenia cefiksymem i zastosowanie swoistego leczenia przeciwko Clostridioides difficile. Nie należy podawać produktów leczniczych hamujących perystaltykę jelit (patrz punkt 4.8).

Niedokrwistość hemolityczna

Zgłaszano ciężkie przypadki niedokrwistości hemolitycznej, w tym zakończone zgonem, u pacjentów otrzymujących leki przeciwbakteryjne z grupy cefalosporyn (efekt klasy leków). Opisywano również ponowne wystąpienie niedokrwistości hemolitycznej po kolejnym podaniu cefalosporyny u pacjenta, u którego wystąpiła niedokrwistość hemolityczna podczas wcześniejszego przyjmowania cefalosporyny, w tym cefiksymu. Jeśli podczas leczenia cefiksymem u pacjenta wystąpi niedokrwistość, należy wziąć pod uwagę rozpoznanie niedokrwistości związanej z cefalosporyną i przerwać podawanie cefiksymu do momentu ustalenia przyczyny niedokrwistości (patrz punkt 4.8).

Encefalopatia

Antybiotyki beta-laktamowe, w tym cefiksym, zwiększają ryzyko wystąpienia encefalopatii (która może obejmować drgawki, dezorientację, nadmierną senność lub nieprawidłowe ruchy), szczególnie w przypadku przedawkowania lub nieprawidłowej czynności nerek.

Długotrwałe stosowanie

Długotrwałe stosowanie cefiksymu może prowadzić do nadmiernego namnażania się opornych drobnoustrojów.

Substancje o działaniu nefrotoksycznym

Jednoczesne stosowanie z substancjami o potencjalnym działaniu nefrotoksycznym (np. antybiotyki aminoglikozydowe, kolistyna, polimyksyna i wiomycyna) i silnie działającymi diuretykami (np. kwas etakrynowy lub furosemid) zwiększa ryzyko zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.4).

Nifedypina

Nifedypina, antagonista kanałów wapniowych, może zwiększać biodostępność cefiksymu do 70%.

Przeciwzakrzepowe produkty lecznicze

Podobnie, jak w przypadku innych cefalosporyn, u niektórych pacjentów stwierdzano wydłużenie czasu protrombinowego. Z tego względu, należy zachować ostrożność u pacjentów otrzymujących przeciwzakrzepowe produkty lecznicze oraz dostosować częstość kontroli Międzynarodowego Współczynnika Znormalizowanego (ang. International Normalised Ratio, INR).

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Może wystąpić fałszywie dodatni wynik oznaczenia glukozy w moczu, jeśli stosuje się roztwory Benedicta lub Fehlinga lub test tabletkowy z siarczanem miedzi. Należy stosować testów enzymatycznych z oksydazą glukozową.

Podczas leczenia antybiotykami z grupy cefalosporyn odnotowywano fałszywie dodatni wynik bezpośredniego odczynu Coombsa, dlatego należy pamiętać, że dodatni wynik tego odczynu mógł być spowodowany przez produkt leczniczy.

Może wystąpić fałszywie dodatni wynik oznaczenia ciał ketonowych w moczu, jeśli stosuje się testy z nitroprusydekiem. Należy stosować testy z cyjanonitrozylożelazianem.

Ciąża

Brak jest odpowiednich danych dotyczących stosowania cefiksymu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Jako środek ostrożności, nie należy stosować cefiksymu u kobiet w ciąży, chyba że lekarz uzna to za konieczne.

Karmienie piersią

Brak jest informacji dotyczących stosowania cefiksymu w okresie karmienia piersią, ale ogólnie uważa się, że cefalosporyny są dopuszczalne do stosowania w tym czasie.

Decyzję o karmieniu piersią należy podjąć biorąc pod uwagę korzyści płynące z karmienia piersią dla dziecka i potencjalne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych u dziecka, w tym zwłaszcza biegunki lub zakażenia grzybiczego w wyniku zmian w mikroflorze jelitowej niemowlęcia. Niemowlęta karmione piersią należy monitorować pod kątem tych potencjalnych działań niepożądanych i stopnia ich nasilenia.

Produkt leczniczy Xifia wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeśli wystąpią takie działania niepożądane, jak encefalopatia (która może obejmować drgawki, dezorientację, nadmierną senność lub nieprawidłowe ruchy) (patrz punkty 4.4, 4.8 i 4.9).

Brak jest informacji na temat przypadków przedawkowania. Dawki 2 g, podawane zdrowym osobom dorosłym, powodowały objawy żołądkowo-jelitowe o umiarkowanym nasileniu, podobne do objawów obserwowanych po zastosowaniu dawek terapeutycznych.

W przypadku ostrego zatrucia można spodziewać się biegunki, wymiotów i bólu brzucha.

Nie istnieje specyficzne antidotum. Można wykonać płukanie żołądka (jeśli od momentu przyjęcia produktu leczniczego upłynęło mniej niż 2 godziny) i, w razie konieczności, nawodnić pacjenta i wyrównać stężenie elektrolitów.

Dializa otrzewnowa i hemodializa nie usuwają klinicznie istotnych ilości antybiotyku z krążenia.

Antybiotyki beta-laktamowe, w tym cefiksym, zwiększają ryzyko wystąpienia encefalopatii, szczególnie w przypadku przedawkowania lub nieprawidłowej czynności nerek.

Mechanizm działania

Podobnie jak w przypadku innych cefalosporyn, działanie cefiksymu polega na hamowaniu biosyntezy ściany komórkowej bakterii (w fazie wzrostu) poprzez blokowanie białek wiążących penicylinę (ang. penicillin-binding proteins, PBP), np. transpeptydaz. Cefiksym wykazuje w warunkach in vitro działanie bakteriobójcze wobec wielu bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych oraz dużą stabilność wobec wielu klinicznie istotnych beta-laktamaz.

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD)

W badaniach dotyczących zależności farmakokinetyczno-farmakodynamicznych wykazano, że czas (T), w którym stężenie stężenie cefiksymu w osoczu przekracza minimalne stężenie hamujące (ang. minimum inhibitory concentration, MIC) dla drobnoustroju wywołującego zakażenie, jest najlepiej skorelowany ze skutecznością. Szacuje się, że najlepsza odpowiedź terapeutyczna występuje, gdy T > MIC wynosi co najmniej 40-50% przerwy między kolejnymi dawkami.

Mechanizmy oporności

Oporność bakterii na cefiksym może wynikać z co najmniej jednego z następujących mechanizmów:

• Hydroliza przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ang. extended spectrum beta lactamase, ESBL) i (lub) przez kodowane chromosomalnie enzymy (AmpC), które mogą być indukowane lub stale wytwarzane przez niektóre gatunki tlenowych bakterii Gram-ujemnych;
• Zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicyliny;
• Zmniejszona przepuszczalność błony zewnętrznej niektórych organizmów Gram-ujemnych, ograniczająca dostęp do białek wiążących penicyliny;
• Bakteryjne pompy aktywnie usuwające substancję czynną z komórki.

W jednej komórce bakteryjnej może występować kilka mechanizmów oporności. W zależności od istniejących mechanizmów, u bakterii może wystąpić oporność krzyżowa na kilka lub wszystkie pozostałe antybiotyki beta-laktamowe i (lub) przeciwbakteryjne produkty lecznicze z innych grup.

Rdzeń tabletki:

Celuloza mikrokrystaliczna (typ 101)

Wapnia wodorofosforan dwuwodny

Skrobia żelowana (kukurydziana)

Celuloza mikrokrystaliczna (typ 102)

Magnezu stearynian

Otoczka tabletki (Opadry White Y-1-7000):

Hypromeloza (2910, 5 mPa.s)

Makrogol 400

Tytanu dwutlenek (E 171)

Nie dotyczy.

2 lata.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Po rekonstytucji, każde 5 mL zawiesiny doustnej zawiera 111,9 mg cefiksymu trójwodnego, co odpowiada 100 mg cefiksymu (bezwodnego).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:

Sacharoza 2,52 g/5 mL

Sodu benzoesan (E 211) 2,5 mg/5 mL

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej

Granulat barwy od prawie białej do bladożółtej.

Po rekonstytucji, zawiesina ma postać lepkiego płynu barwy od prawie białej do bladożółtej.

Produkt leczniczy Xifia jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje u dzieci w wieku powyżej 6 miesięcy, u młodzieży i osób dorosłych (patrz punkty 4.4 i 5.1):

• - Ostre zapalenie ucha środkowego
• - Ostre, bakteryjne zapalenie zatok, zapalenie gardła
• - Nagłe zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli
• - Pozaszpitalne zapalenie płuc
• - Niepowikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek.

Należy przestrzegać oficjalnych wytycznych dotyczących właściwego stosowania przeciwbakteryjnych produktów leczniczych.

Dawkowanie

Dorośli i młodzież w wieku ≥ 12 lat

400 mg (= 20 mL sporządzonej zawiesiny) raz na dobę, w dawce pojedynczej lub 200 mg (= 10 mL) 2 razy na dobę co 12 godzin.

U młodzieży i osób dorosłych bez zaburzeń połykania zaleca się stosowanie cefiksymu w postaci tabletek.

Cykl leczenia trwa zwykle 7 dni. W razie konieczności, można przedłużyć ten cykl do 14 dni.

W przypadku ostrego zapalenia ucha środkowego i ostrego bakteryjnego zapalenia gardła, czas trwania leczenia wynosi 7-10 dni.

W przypadku ostrego niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego u kobiet, czas trwania leczenia wynosi 1-3 dni.

Dzieci i młodzież

Niemowlęta w wieku powyżej 6 miesięcy i dzieci w wieku do 12 lat

8 mg cefiksymu/kg masy ciała na dobę, w dawce pojedynczej lub w dwóch dawkach podzielonych, podawanych co 12 godzin.

Zalecenia dotyczące dawkowania przedstawiono w poniższej tabeli.

Niemowlęta w wieku poniżej 6 miesięcy

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności cefiksymu u dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy.

Osoby w podeszłym wieku

Stosuje się taką samą dawkę, jak u osób dorosłych, z wyjątkiem sytuacji, gdy u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności nerek (patrz poniżej).

Zaburzenia czynności nerek

Cefiksym można podawać pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z klirensem kreatyniny 20 mL/min lub większym można stosować zwykłą dawkę i zwykły schemat dawkowania.

U pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 20 mL/min/1,73 m 2 p.c., nie należy przekraczać dawki 200 mg raz na dobę. Dzieciom w wieku poniżej 12 lat z klirensem kreatyniny mniejszym niż 20 mL/min/1,73 m 2 p.c., dawkę 4 mg cefiksymu/kg masy ciała należy podawać tylko raz na dobę.

U pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych lub hemodializie, dawka i schemat dawkowania powinny być takie same, jak u pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 20 mL/min. Cefiksym nie jest usuwalny przez hemodializę ani dializę otrzewnową.

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, obserwuje się wydłużenie czasu potrzebnego do osiągnięcia maksymalnego stężenia cefiksymu. Nie wymaga to jednak zmiany dawkowania u tych pacjentów.

Sposób podawania

Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Produkt leczniczy Xifia, 100 mg/5 mL, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, przeznaczony jest wyłącznie do podania doustnego. Po rekonstytucji, zawiesinę należy podawać w postaci nierozcieńczonej na czczo lub w trakcie posiłku (patrz punkt 5.2).

1 mL zawiesiny zawiera 20 mg cefiksymu. Do butelki dołączona jest plastikowa strzykawka doustna (5 mL), która ułatwia właściwe dawkowanie. Jedna plastikowa strzykawka doustna (5 mL) mieści objętość odpowiadającą 100 mg cefiksymu.

Pokarm nie wpływa znacząco na wchłanianie cefiksymu.

Nadwrażliwość na substancję czynną, na inne antybiotyki cefalosporynowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Natychmiastowa i (lub) ciężka reakcja nadwrażliwości na penicylinę lub którykolwiek z antybiotyków beta-laktamowych w wywiadzie.

Decyzję o wyborze cefiksymu do leczenia należy podejmować indywidualnie, z uwzględnieniem potrzeby zastosowania u pacjenta doustnej cefalosporyny trzeciej generacji, biorąc pod uwagę w szczególności rodzaj zakażenia oraz ryzyko namnażania się opornych bakterii.

Nadwrażliwość na penicyliny

Cefiksym należy podawać ostrożnie pacjentom, u których stwierdzono nadwrażliwość na inne produkty lecznicze. Cefalosporyny należy podawać ostrożnie pacjentom z nadwrażliwością na penicyliny, ponieważ istnieją dowody na częściową alergenność krzyżową między penicylinami i cefalosporynami.

U pacjentów występowały ciężkie reakcje (w tym anafilaksja) na obie grupy produktów leczniczych.

Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów, u których w przeszłości wystąpiła reakcja alergiczna na penicylinę lub którykolwiek z antybiotyków beta-laktamowych, ponieważ mogą występować reakcje krzyżowe [przeciwwskazania z powodu znanych, natychmiastowych i (lub) ciężkich reakcji nadwrażliwości - patrz punkt 4.3].

Jeśli po podaniu cefiksymu wystąpią ciężkie reakcje nadwrażliwości lub reakcje anafilaktyczne, należy natychmiast przerwać stosowanie cefiksymu i zastosować odpowiednie postępowanie ratunkowe.

Ciężkie niepożądane reakcje skórne (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCARs)

U pacjentów leczonych cefiksymem zgłaszano występowanie ciężkich niepożądanych reakcji skórnych, takich jak reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, zespół DRESS) lub pęcherzowe reakcje skórne [toksyczna nektroliza naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS)] (patrz punkt 4.8). Jeśli wystąpią ciężkie niepożądane reakcje skórne należy natychmiast przerwać stosowanie cefiksymu i zastosować odpowiednie postępowanie ratunkowe.

Zaburzenia czynności nerek

Cefiksym należy podawać ze szczególną ostrożnością u pacjentów z klirensem kreatyniny < 20 mL/min (patrz punkty 4.2 i 5.2).

Należy kontrolować czynność nerek w przypadku jednoczesnego stosowania cefiksymu i antybiotyków aminoglikozydowych, polimyksyny B, kolistyny lub dużych dawek diuretyków pętlowych (np. furosemid), ze względu na możliwość dodatkowego pogorszenia czynności nerek.

Dotyczy to szczególnie pacjentów z istniejącymi już zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.5).

Stosowanie cefiksymu może powodować ostrą niewydolność nerek, w tym śródmiąższowe zapalenie nerek. W razie wystąpienia ostrej niewydolności nerek, należy przerwać stosowanie cefiximu i wdrożyć odpowiednie leczenie i (lub) środki.

Biegunka i zapalenie okrężnicy związane z zakażeniem Clostridioides difficile

Leczenie cefiksymem w zalecanej dawce (400 mg) może istotnie zaburzać prawidłową florę jelita grubego i prowadzić do nadmiernego wzrostu bakterii z rodzaju Clostridium. Badania wskazują, że główną przyczyną biegunki związanej ze stosowaniem antybiotyku, jest toksyna wytwarzana przez

Clostridioides difficile.

Przypadki biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficile (ang. Clostridioides difficile-associated diarrhoea, CDAD) i rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy zgłaszano w związku ze stosowaniem niemal wszystkich przeciwbakteryjnych produktów leczniczych, w tym cefiksymu, a ich nasilenie mieściło się w przedziale od łagodnego do zagrażającego życiu. Z tego względu, ważne jest, aby rozważyć to rozpoznanie u pacjentów, u których wystąpi biegunka w trakcie leczenia lub po podaniu cefiksymu. Należy rozważyć przerwanie leczenia cefiksymem i zastosowanie swoistego leczenia przeciwko Clostridioides difficile. Nie należy podawać produktów leczniczych hamujących perystaltykę jelit (patrz punkt 4.8).

Niedokrwistość hemolityczna

Zgłaszano ciężkie przypadki niedokrwistości hemolitycznej, w tym zakończone zgonem, u pacjentów otrzymujących leki przeciwbakteryjne z grupy cefalosporyn (efekt klasy leków). Opisywano również ponowne wystąpienie niedokrwistości hemolitycznej po kolejnym podaniu cefalosporyny u pacjenta, u którego wystąpiła niedokrwistość hemolityczna podczas wcześniejszego przyjmowania cefalosporyny, w tym cefiksymu. Jeśli podczas leczenia cefiksymem u pacjenta wystąpi niedokrwistość, należy wziąć pod uwagę rozpoznanie niedokrwistości związanej z cefalosporyną i przerwać podawanie cefiksymu do momentu ustalenia przyczyny niedokrwistości (patrz punkt 4.8).

Encefalopatia

Antybiotyki beta-laktamowe, w tym cefiksym, zwiększają ryzyko wystąpienia encefalopatii (która może obejmować drgawki, dezorientację, nadmierną senność lub nieprawidłowe ruchy), szczególnie w przypadku przedawkowania lub nieprawidłowej czynności nerek.

Długotrwałe stosowanie

Długotrwałe stosowanie cefiksymu może prowadzić do nadmiernego namnażania się opornych drobnoustrojów.

Stosowanie cefiksymu może prowadzić do wystąpienia wymiotów i biegunki (patrz punkt 4.8).

W takim przypadku skuteczność tego produktu leczniczego i (lub) innych przyjmowanych produktów leczniczych (takich, jak doustne środki antykoncepcyjne) może być zmniejszona.

Produkt leczniczy Xifia, 100 mg/5 mL, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej zawiera 2,52 g sacharozy w 5 mL sporządzonej zawiesiny. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów z cukrzycą.

Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego.

Ten produkt leczniczy zawiera 2,5 mg benzoesanu sodu (E 211) w 5 mL sporządzonej zawiesiny.

Benzoesan sodu (E 211) może zwiększać ryzyko żółtaczki (zażółcenie skóry i białkówek oczu) u noworodków (do 4. tygodnia życia).

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na 5 mL sporządzonej zawiesiny, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

Substancje o działaniu nefrotoksycznym

Jednoczesne stosowanie z substancjami o potencjalnym działaniu nefrotoksycznym (np. antybiotyki aminoglikozydowe, kolistyna, polimyksyna i wiomycyna) i silnie działającymi diuretykami (np. kwas etakrynowy lub furosemid) zwiększa ryzyko zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.4).

Nifedypina

Nifedypina, antagonista kanałów wapniowych, może zwiększać biodostępność cefiksymu do 70%.

Przeciwzakrzepowe produkty lecznicze

Podobnie, jak w przypadku innych cefalosporyn, u niektórych pacjentów stwierdzano wydłużenie czasu protrombinowego. Z tego względu, należy zachować ostrożność u pacjentów otrzymujących przeciwzakrzepowe produkty lecznicze oraz dostosować częstość kontroli Międzynarodowego Współczynnika Znormalizowanego (ang. International Normalised Ratio, INR).

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Może wystąpić fałszywie dodatni wynik oznaczenia glukozy w moczu, jeśli stosuje się roztwory Benedicta lub Fehlinga lub test tabletkowy z siarczanem miedzi. Należy stosować testów enzymatycznych z oksydazą glukozową.

Podczas leczenia antybiotykami z grupy cefalosporyn odnotowywano fałszywie dodatni wynik bezpośredniego odczynu Coombsa, dlatego należy pamiętać, że dodatni wynik tego odczynu mógł być spowodowany przez produkt leczniczy.

Może wystąpić fałszywie dodatni wynik oznaczenia ciał ketonowych w moczu, jeśli stosuje się testy z nitroprusydekiem. Należy stosować testy z cyjanonitrozylożelazianem.

Ciąża

Brak jest odpowiednich danych dotyczących stosowania cefiksymu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Jako środek ostrożności, nie należy stosować cefiksymu u kobiet w ciąży, chyba że lekarz uzna to za konieczne.

Karmienie piersią

Brak jest informacji dotyczących stosowania cefiksymu w okresie karmienia piersią, ale ogólnie uważa się, że cefalosporyny są dopuszczalne do stosowania w tym czasie.

Decyzję o karmieniu piersią należy podjąć biorąc pod uwagę korzyści płynące z karmienia piersią dla dziecka i potencjalne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych u dziecka, w tym zwłaszcza biegunki lub zakażenia grzybiczego w wyniku zmian w mikroflorze jelitowej niemowlęcia. Niemowlęta karmione piersią należy monitorować pod kątem tych potencjalnych działań niepożądanych i stopnia ich nasilenia.

Produkt leczniczy Xifia wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeśli wystąpią takie działania niepożądane, jak encefalopatia (która może obejmować drgawki, dezorientację, nadmierną senność lub nieprawidłowe ruchy) (patrz punkty 4.4, 4.8 i 4.9).

Brak jest informacji na temat przypadków przedawkowania. Dawki 2 g podawane zdrowym osobom dorosłym, powodowały objawy żołądkowo-jelitowe o umiarkowanym nasileniu, podobne do objawów obserwowanych po zastosowaniu dawek terapeutycznych.

W przypadku ostrego zatrucia można spodziewać się biegunki, wymiotów i bólu brzucha.

Nie istnieje specyficzne antidotum. Można wykonać płukanie żołądka (jeśli od momentu przyjęcia produktu leczniczego upłynęło mniej niż 2 godziny) i, w razie konieczności, nawodnić pacjenta i wyrównać stężenie elektrolitów.

Dializa otrzewnowa i hemodializa nie usuwają klinicznie istotnych ilości antybiotyku z krążenia.

Antybiotyki beta-laktamowe, w tym cefiksym, zwiększają ryzyko wystąpienia encefalopatii, szczególnie w przypadku przedawkowania lub nieprawidłowej czynności nerek.

Mechanizm działania

Podobnie jak w przypadku innych cefalosporyn, działanie cefiksymu polega na hamowaniu biosyntezy ściany komórkowej bakterii (w fazie wzrostu) poprzez blokowanie białek wiążących penicylinę (ang. penicillin-binding proteins, PBP), np. transpeptydaz. Cefiksym wykazuje w warunkach in vitro działanie bakteriobójcze wobec wielu bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych oraz dużą stabilność wobec wielu klinicznie istotnych beta-laktamaz.

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD)

W badaniach dotyczących zależności farmakokinetyczno-farmakodynamicznych wykazano, że czas (T), w którym stężenie stężenie cefiksymu w osoczu przekracza minimalne stężenie hamujące (ang. minimum inhibitory concentration, MIC) dla drobnoustroju wywołującego zakażenie, jest najlepiej skorelowany ze skutecznością. Szacuje się, że najlepsza odpowiedź terapeutyczna występuje, gdy T > MIC wynosi co najmniej 40-50% przerwy między kolejnymi dawkami.

Mechanizmy oporności

Oporność bakterii na cefiksym może wynikać z co najmniej jednego z następujących mechanizmów:

• Hydroliza przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ang. extended spectrum beta lactamase, ESBL) i (lub) przez kodowane chromosomalnie enzymy (AmpC), które mogą być indukowane lub stale wytwarzane przez niektóre gatunki tlenowych bakterii Gram-ujemnych;
• Zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicyliny;
• Zmniejszona przepuszczalność błony zewnętrznej niektórych organizmów Gram-ujemnych, ograniczająca dostęp do białek wiążących penicyliny;
• Bakteryjne pompy aktywnie usuwające substancję czynną z komórki.

W jednej komórce bakteryjnej może występować kilka mechanizmów oporności. W zależności od istniejących mechanizmów, u bakterii może wystąpić oporność krzyżowa na kilka lub wszystkie pozostałe antybiotyki beta-laktamowe i (lub) przeciwbakteryjne produkty lecznicze z innych grup.

Sacharoza

Guma ksantan

Sodu benzoesan (E 211)

Aromat pomarańczowy 860293 TD0590B, zawierający:

Substancje smakowe

Maltodekstrynę kukurydzianą

Sacharozę

Skrobię kukurydzianą modyfikowaną

Gumę akacjową (Guma arabska)

Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem cytrynowym Krzemu dwutlenek (E 551)

Nie dotyczy.

Granulat: 2 lata.

Zawiesina po rekonstytucji: Sporządzoną zawiesinę można przechowywać przez 14 dni w temperaturze otoczenia (poniżej 25°C) lub w lodówce (2°C - 8°C).

Granulat: Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3.