Zoledronic acid medac

ro Jedna butelka ze 100 ml roztworu zawiera 4 mg kwasu zoledronowego (jednowodnego). ob

Jeden ml roztworu zawiera 0,04 mg kwasu zoledronowego (jednowodnego).

do Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

ie en

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

• 3. cz

Roztwór do infuzji sz Klarowny, bezbarwny roztwór

pu

do

a Zapobieganie powikłaniom kostnym (złamania patologiczne, złamania kompresyjne kręgów,

• - i napromienianie lub operacje kości, lub hiperkalcemia en wywołana chorobą nowotworową) u dorosłych pacjentów z zaawansowanym procesem nowotworowym z zajęciem kości.

ol Leczenie hiperkalcemii wywołanej chorobą zw nowotworową (ang. tumor-induced -

hypercalcaemia–TIH) u dorosłych pacjentów.

po

go

Produkt leczniczy Acidum zoledronicum medac może być przepisywany i podawany pacjentom ne

wyłącznie przez lekarzy mających doświadczenie w dożylnym podawaniu leków z grupy bisfosfonianów. Pacjenci leczeni aż produktem Acidum zoledronicum medac powinni otrzymać ulotkę informacyjną oraz kartę przypominającą dla pacjenta.

w

Dawkowanie z

be

Zapobieganie powikłaniom kostnym u pacjentów z zaawansowanym procesem nowotworowym z

zajęciem kości y

Dorośli i osoby icz w podeszłym wieku

Zalecana dawka w zapobieganiu powikłaniom kostnym u pacjentów z zaawansowanym procesem nowotworowym zn z zajęciem kości wynosi 4 mg kwasu zoledronowego co 3 do 4 tygodni.

ec

Pacjenci powinni także otrzymywać doustną suplementację preparatami wapnia w ilości 500 mg/dobę oraz t witaminą l D w ilości 400 j.m./dobę.

uk

Podejmując decyzję o leczeniu pacjentów z przerzutami do kości w celu zapobiegania powikłaniom od kostnym należy uwzględnić, że początek działania leku występuje po 2-3 miesiącach.

Pr

Leczenie TIH

Dorośli i osoby w podeszłym wieku

Zalecana dawka w leczeniu hiperkalcemii (stężenie wapnia w surowicy z uwzględnieniem wapnia związanego z albuminami ≥ 12,0 mg/dl lub ≥ 3,0 mmol/l) to jednorazowa dawka 4 mg kwasu zoledronowego.

Zaburzenie czynności nerek

TIH:

Zastosowanie kwasu zoledronowego u pacjentów z TIH oraz z ciężką niewydolnością nerek można rozważyć wyłącznie po dokonaniu oceny ryzyka względem korzyści z leczenia. W badaniach tu klinicznych wyłączono z leczenia pacjentów, u których stężenie kreatyniny w surowicy przekraczało 400 µmol/l lub 4,5 mg/dl. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z TIH, u ro których stężenie kreatyniny w surowicy jest mniejsze niż 400 µmol/l lub 4,5 mg/dl (patrz punkt 4.4).

ob

Zapobieganie powikłaniom kostnym u pacjentów z zaawansowanym procesem nowotworowym z

do

zajęciem kości:

Rozpoczynając terapię kwasem zoledronowym u pacjentów ze szpiczakiem mnogim lub z przerzutami ie guzów litych do kości, należy oznaczyć stężenie kreatyniny w surowicy oraz klirens kreatyniny (CLcr). Klirens kreatyniny oblicza się na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy en przy pomocy wzoru Cockcroft-Gaulta. Kwas zoledronowy nie jest wskazany do stosowania u pacjentów z ciężkimi cz zaburzeniami czynności nerek przed rozpoczęciem terapii, rozumianymi w tej populacji jako wartość CLcr < 30 ml/min. W badaniach klinicznych z kwasem zoledronowym wyłączono sz z leczenia pacjentów, u których stężenie kreatyniny w surowicy przekraczało 265 µmol/l lub 3,0 mg/dl.

pu

W przypadku pacjentów z prawidłową czynnością nerek (definiowaną do jako CLcr > 60 ml/min), kwas zoledronowy 4 mg/100 ml roztwór do infuzji może być podawany bezpośrednio, bez żadnych dalszych przygotowań. U pacjentów z przerzutami do kości i łagodnymi do umiarkowanych na zaburzeniami czynności nerek przed rozpoczęciem terapii, definiowanymi w tej populacji na podstawie wartości CLcr od 30 do 60 ml/min, zaleca się stosowanie następującego dawkowania kwasu a zoledronowego(patrz także punkt 4.4):

i

en

Klirens kreatyniny przed leczeniem (ml/min) ol Zalecana dawka kwasu zoledronowego*

> 60

zw 4,0 mg 50 – 60

3,5 mg* 40 – 49 po 3,3 mg* 30 – 39 3,0 mg* *Dawki obliczano przyjmując, że docelowe wartości AUC wynoszą 0,66 (mg•h/l) (CLcr= 75 ml/min).

go

Uważa się, że podanie mniejszych dawek pacjentom z zaburzeniami czynności nerek pozwoli osiągnąć takie same wartości AUC, ne jak u pacjentów z klirensem kreatyniny 75 ml/min.

Po wprowadzeniu kwasu zoledronowego, aż przed podaniem każdej następnej dawki należy oznaczać stężenie kreatyniny w surowicy, a leczenie należy przerwać, jeśli czynność nerek ulegnie pogorszeniu.

w

W badaniach klinicznych pogorszenie czynności nerek definiowano w następujący sposób:

Dla pacjentów z prawidłowym z stężeniem kreatyniny w surowicy przed rozpoczęciem leczenia -

be

(< 1,4 mg/dl lub < 124 µmol/l), wzrost o 0,5 mg/dl lub 44 µmol/l;

Dla pacjentów z podwyższonym stężeniem kreatyniny w surowicy przed rozpoczęciem leczenia -

(> 1,4 mg/dl y lub > 124 µmol/l), wzrost o 1,0 mg/dl lub 88 µmol/l.

icz

W badaniach klinicznych wznawiano podawanie kwasu zoledronowego tylko wtedy, gdy stężenie zn

kreatyniny powróciło do zakresu wartości wyjściowej z 10% odchyleniem (patrz punkt 4.4). Leczenie kwasem ec zoledronowym należy wznowić podając taką samą dawkę, jak w chwili przerwania terapii.

t l

Dzieci i młodzież

Nie uk określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności kwasu zoledronowego u dzieci w wieku od 1 roku do 17 lat. Aktualne dane przedstawiono w punkcie 5.1, ale brak zaleceń dotyczących od

dawkowania.

Pr

Sposób podawania

Podanie dożylne.

Produkt leczniczy Acidum zoledronicum medac 4 mg/100 ml roztwór do infuzji należy podawać w pojedynczej infuzji dożylnej trwającej przynajmniej 15 minut.

U pacjentów z prawidłową czynnością nerek definiowaną jako CLcr > 60 ml/min, kwas zoledronowy 4 mg/100 ml roztwór do infuzji nie może być dodatkowo rozcieńczany.

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek zaleca się stosowanie zmniejszonych dawek produktu leczniczego Acidum zoledronicum medac 4 mg/100 ml roztwór do tu infuzji (patrz punkt „Dawkowanie” powyżej i punkt 4.4).

ro W celu przygotowania zmniejszonych dawek dla pacjentów z wyjściowym CLcr ≤ 60 ml/min należy ob posłużyć się danymi z Tabeli 1 poniżej. Należy odlać z butelki wskazaną objętość roztworu Acidum zoledronicum medac 4 mg/100 ml i zastąpić ją taką samą ilością jałowego roztworu sodu chlorku do do wstrzykiwań 9 mg/ml (0,9%), lub 5% roztworu glukozy do wstrzykiwań.

Tabela 1: Przygotowanie zmniejszonych dawek produktu leczniczego Acidum zoledronicum ie medac en 4 mg/100 ml roztwór do infuzji

zw

Należy utrzymywać odpowiedni stan nawodnienia pacjentów przed i po podaniu kwasu po

zoledronowego.

go

ne

• Nadwrażliwość na substancję czynną, na inne bisfosfoniany lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną aż w punkcie 6.1.
• Karmienie piersią (patrz punkt 4.6).

w

Specjalne ostrzeżenia z i środki ostrożności dotyczące stosowania

4.4 be

Ogólne

Pacjenci muszą zostać y zbadani przed podaniem kwasu zoledronowego, aby upewnić się, że są

icz

odpowiednio nawodnieni.

zn

Należy unikać przewodnienia u pacjentów z ryzykiem wystąpienia niewydolności krążenia.

ec

Po rozpoczęciu leczenia kwasem zoledronowym należy dokładnie monitorować badane standardowo w t l

hiperkalcemii parametry metaboliczne, takie jak: stężenie wapnia, fosforanów i magnezu w surowicy.

W uk przypadku wystąpienia hipokalcemii, hipofosfatemii lub hipomagnezemii, może być konieczne wprowadzenie krótkotrwałej terapii uzupełniającej. Pacjenci z nieleczoną hiperkalcemią mają z reguły od

w pewnym stopniu zaburzoną czynność nerek. Dlatego u takich pacjentów należy rozważyć dokładne monitorowanie czynności nerek.

Pr

Dostępne są inne produkty lecznicze zawierające kwas zoledronowy jako substancję czynną, ze wskazaniem do stosowania w osteoporozie i w leczeniu choroy Pageta kości. Pacjenci leczeni produktem leczniczym Acidum zoledronicum medac nie powinni jednocześnie otrzymywać takich produktów leczniczych, lub innych bisfosfonianów, ponieważ łączne skutki działania tych leków nie są znane.

tu

Niewydolność nerek ro Stan pacjentów z TIH i objawami pogorszenia czynności nerek należy odpowiednio ocenić, decydując, ob czy oczekiwana korzyść wynikająca z podawania kwasu zoledronowego przewyższa możliwe ryzyko.

do Podejmując decyzję o leczeniu pacjentów z przerzutami do kości w celu zapobieżenia powikłaniom kostnym należy pamiętać, że początek działania leczniczego występuje po 2 – 3 miesiącach.

ie Istnieją doniesienia o pogorszeniu czynności nerek po zastosowaniu kwasu zoledronowego. en Do czynników, które mogą zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek należą: odwodnienie, cz zaburzenie czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia, podawanie wielu cykli kwasu zoledronowego w dawce 4 mg i innych bisfosfonianów oraz zastosowanie sz innych produktów leczniczych o toksycznym działaniu na nerki. Pogorszenie czynności nerek jest rzadsze, chociaż pu możliwe po podaniu kwasu zoledronowego w dawce 4 mg w czasie 15 minut. Donoszono o pogorszeniu czynności nerek do niewydolności nerek i konieczności przeprowadzenia dializ u do pacjentów po dawce początkowej lub pojedynczej 4 mg kwasu zoledronowego. Także, chociaż rzadziej, u niektórych pacjentów otrzymujących kwas zoledronowy długotrwale w zalecanych na dawkach, w celu zapobiegania powikłaniom kostnym, może wystąpić zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy.

a i Przed podaniem każdej kolejnej dawki kwasu zoledronowegonależy en oznaczyć stężenie kreatyniny w surowicy. Rozpoczynając terapię u pacjentów z przerzutami do kości oraz łagodnymi do ol umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek zaleca się podanie mniejszych dawek kwasu zoledronowego. U pacjentów z oznakami pogorszenia zw czynności nerek podczas leczenia, kwas zoledronowy należy odstawić. Terapię powinno się wznowić jedynie wówczas, gdy stężenie po

kreatyniny w surowicy powróci do wartości wyjściowych z 10 % odchyleniem. Leczenie produktem leczniczym Acidum zoledronicum medac należy wznowić podając taką samą dawkę, jaką stosowano przed przerwaniem leczenia. go

ne

Ze względu na potencjalny wpływ kwasu zoledronowego, na czynność nerek, brak szczegółowych danych klinicznych dotyczących aż bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z istniejącą ciężką niewydolnością nerek (w badaniach klinicznych określoną, jako stężenie kreatyniny w surowicy w

≥ 400 μmol/l lub ≥ 4,5 mg/dl dla pacjentów z TIH, i ≥ 265 µmol/l lub ≥ 3,0 mg/dl dla pacjentów z nowotworami i przerzutami do kości), oraz tylko ograniczone dane farmakokinetyczne dotyczące z

pacjentów z istniejącą be ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), nie zaleca się stosowania kwasu zoledronowego u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek.

y

Niewydolność icz wątroby

Z uwagi na ograniczone dane kliniczne w grupie pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby, zn

nie można podać specjalnych zaleceń dla tej grupy pacjentów.

ec

Martwica kości

Martwica t l kości szczęki

Występowanie martwicy kości szczęki (ONJ, ang. osteonecrosis of the jaw) u pacjentów uk

otrzymujących kwas zoledronowy zgłaszano niezbyt często w badaniach klinicznych oraz po od dopuszczeniu produktu do obrotu. Dane z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu oraz z literatury fachowej wskazują na większą częstość występowania martwicy kości szczęki w zależności Pr

od rodzaju nowotworu złośliwego (zaawansowany rak piersi, szpiczak mnogi). W jednym z badań stwierdzono częstsze przypadki martwicy kości szczęki u pacjentów ze szpiczakiem w porównaniu z innym rodzajami nowotworów (patrz punkt 5.1).

W przypadku pacjentów z niewyleczonymi uszkodzeniami tkanek miękkich w obrębie jamy ustnej należy opóźnić rozpoczęcie leczenia lub rozpoczęcie nowego cyklu leczenia, poza przypadkami, w których rozpoczęcie leczenia jest konieczne ze względów medycznych. U każdego pacjenta ze współwystępującymi czynnikami ryzyka zaleca się przeprowadzanie badania stomatologicznego i zastosowanie odpowiednich środków zapobiegawczych oraz przeprowadzenie analizy stosunku tu korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem leczenia bisfosfonianami.

ro Dokonując oceny indywidualnego ryzyka wystąpienia ONJ należy wziąć pod uwagę następujące ob czynniki:

• siła działania bisfosfonianu (większe ryzyko występuje po podaniu leków o dużej sile do działania), droga podania (większe ryzyko występuje w przypadku podania pozajelitowego) i

dawka skumulowana bisfosfonianów;

ie

• choroba nowotworowa, współwystępujące schorzenia (np. niedokrwistość, koagulopatie, zakażenie), palenie tytoniu; en
• Jednoczesne stosowanie innych terapii: chemioterapia, podawanie inhibitorów angiogenezy cz (patrz punkt 4.5), radioterapia w obrębie głowy i szyi, leczenie kortykosteroidami;
• choroby zębów w przeszłości, nieodpowiednia higiena jamy ustnej, sz choroba przyzębia, inwazyjne zabiegi stomatologiczne (np. ekstrakcja zęba) i źle dopasowane protezy zębowe.

pu

Należy zachęcić wszystkich pacjentów do utrzymywania higieny do jamy ustnej, poddawania się regularnym kontrolom stomatologicznym oraz natychmiastowego zgłaszania jakichkolwiek objawów w obrębie jamy ustnej, takich jak ruchomość zębów, ból i opuchlizna lub niegojące się owrzodzenia i na pojawienie się wydzieliny podczas leczenia produktem Acidum zoledronicum medac. Podczas leczenia należy szczególnie dokładnie rozważyć konieczność przeprowadzenia inwazyjnych zabiegów a stomatologicznych; należy ich unikać w okresie bliskim podania kwasu zoledronowego.

i en Jeśli podczas terapii bisfosfonianami wystąpi martwica kości szczęki, przeprowadzenie zabiegów z zakresu chirurgii szczękowej może przyczynić się do nasilenia tego stanu. W przypadku pacjentów ol wymagających przeprowadzenia zabiegów stomatologicznych nie istnieją dane, które potwierdziłyby, zw

że przerwanie leczenia bisfosfonianem zmniejsza ryzyko wystąpienia martwicy kości szczęki.

po

Plan leczenia pacjentów, u których rozwinie się ONJ, powinien zostać ustalony w ścisłej współpracy z lekarzem prowadzącym oraz dentystą lub chirurgiem szczękowym z doświadczeniem w leczeniu ONJ.

go

Należy rozważyć czasowe przerwanie ne leczenia kwasem zoledronowym do momentu ustąpienia schorzenia i w miarę możliwości zniknięcia czynników ryzyka.

aż

Martwica kości innych miejsc anatomicznych

w

Podczas stosowania bisfosfonianów notowano martwicę kości przewodu słuchowego zewnętrznego, głównie związaną z długotrwałym z leczeniem. Możliwe czynniki ryzyka martwicy kości przewodu słuchowego zewnętrznego be obejmują stosowanie steroidów i chemioterapii i (lub) czynniki ryzyka miejscowe, takie jak zakażenie lub uraz. Możliwość wystąpienia martwicy kości przewodu słuchowego zewnętrznego y należy rozważyć u pacjentów przyjmujących bisfosfoniany, u których icz

występują objawy związane z uchem, w tym przewlekłe zakażenia ucha.

zn

Ponadto, odnotowano sporadyczne przypadki martwicy kości w innych miejscach, w tym w biodrze i kości udowej, ec zgłaszane głównie u dorosłych pacjentów z rakiem leczonych produktem leczniczym

Acidum zoledronicum medac.

t l

Ból uk mięśniowo-szkieletowy

Doświadczenie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu wykazało ciężki i sporadycznie od

powodujący niesprawność ból kości, stawów i (lub) mięśni u pacjentów leczonych bisfosfonianami, w tym kwasem zoledronowym. Jednakże takie doniesienia nie były częste. Czas pojawienia się objawów Pr

może być różny od jednego dnia do kilku miesięcy po rozpoczęciu leczenia. U większości pacjentów objawy te łagodnieją po zakończeniu leczenia. Część pacjentów miała nawroty objawów po powtórnym rozpoczęciu leczenia kwasem zoledronowym, lub innym bisfosfonianem.

Nietypowe złamania kości udowej

Zgłaszano przypadki nietypowych złamań podkrętarzowych i trzonu kości udowej u osób stosujących bisfosfoniany, głównie u pacjentów długotrwale leczonych z powodu osteoporozy. Te poprzeczne lub krótkie, skośne złamania mogą pojawić się w dowolnym miejscu wzdłuż całej kości udowej - od miejsca zlokalizowanego tuż pod krętarzem mniejszym aż do okolicy nadkłykciowej. Do tego typu złamań dochodzi po minimalnym urazie lub bez urazu, a niektórzy pacjenci odczuwają ból uda lub ból tu w pachwinie. W badaniach obrazowych często na kilka tygodni lub miesięcy przed całkowitym złamaniem kości udowej widoczne są cechy złamań z przeciążenia. Złamania często występują ro obustronnie, dlatego u leczonych bisfosfonianami pacjentów, u których stwierdzono złamanie trzonu ob kości udowej, należy zbadać kość udową w drugiej kończynie. Zgłaszano również słabe gojenie się tych złamań. Na podstawie indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów, u których do podejrzewa się nietypowe złamanie kości udowej, należy rozważyć odstawienie bisfosfonianów do czasu przeprowadzenia oceny.

ie Należy zalecić pacjentom, żeby zgłaszali pojawienie się jakiegokolwiek bólu w en obrębie uda, biodra lub pachwiny występującego w trakcie leczenia bisfosfonianami, a każdy pacjent zgłaszający się cz z takimi objawami powinien być zbadany pod względem obecności niecałkowitego złamania kości

udowej. sz

pu

Hipokalcemia

U pacjentów leczonych produktem leczniczym Acidum zoledronicum medac zgłaszano występowanie do hipokalcemii. Wtórnie do przypadków ciężkiej hipokalcemii zgłaszano występowanie arytmii serca i neurologicznych zdarzeń niepożądanych (w tym drgawek, niedoczulicy i tężyczki). Zgłaszano na przypadki ciężkiej hipokalcemii, wymagające hospitalizacji. W niektórych przypadkach hipokalcemia może zagrażać życiu pacjenta (patrz punkt 4.8).

a Zaleca się ostrożność podczas stosowania kwasu zoledronowego z produktami leczniczymi, o których i wiadomo, że powodują hipokalcemię, ponieważ mogą en one mieć synergiczne działanie skutkujące ciężką hipokalcemią (patrz punkt 4.5). Przed rozpoczęciem leczenia kwasem zoledronowym należy ol oznaczyć stężenie wapnia w surowicy i skorygować istniejącą hipokalcemię. Pacjenci powinni otrzymywać odpowiednią suplementację wapniem zw i witaminą D.

po

Sód

Acidum zoledronicum medac zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. go

ne

aż

W badaniach klinicznych, w których kwas zoledronowy podawany był równocześnie z powszechnie w

stosowanymi lekami przeciwnowotworowymi, diuretykami, antybiotykami i lekami przeciwbólowymi, nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji. Kwas zoledronowy wiąże się w niewielkim stopniu z z

białkami osocza i nie be hamuje aktywności enzymów ludzkiego cytochromu P450 in vitro (patrz punkt 5.2), ale nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących interakcji.

y

Zaleca się zachowanie icz ostrożności w przypadku podawania bisfosfonianów z antybiotykami z grupy aminoglikozydów, kalcytoniną lub pętlowymi lekami moczopędnymi, ponieważ łącznie mogą one wywoływać zn efekt addycyjny, w wyniku czego mniejsze stężenie wapnia w surowicy utrzymuje się przez okres dłuższy niż wymagany (patrz punkt 4.4).

ec

Wskazana t l jest ostrożność w czasie równoczesnego stosowania kwasu zoledronowego z innymi potencjalnie nefrotoksycznymi produktami leczniczymi. Podczas leczenia kwasem zoledronowym uk

należy również zwrócić uwagę na możliwość powstania hipomagnezemii.

od

U pacjentów ze szpiczakiem mnogim ryzyko pogorszenia czynności nerek może zwiększać się wtedy, Pr

gdy kwas zoledronowy podaje się w skojarzeniu z talidomidem.

Zaleca się zachowanie ostrożności, gdy podaje się produkt leczniczy Acidum zoledronicum medac z antyangiogennymi produktami leczniczymi, ponieważ obserwowano zwiększenie częstości

występowania martwicy kości szczęki u pacjentów leczonych jednocześnie tymi produktami leczniczymi.

tu

Ciąża

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania kwasu zoledronowego u kobiet w okresie ro ciąży.

Badania nad wpływem kwasu zoledronowego na reprodukcję zwierząt wykazały szkodliwy wpływ na ob reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Kwasu zoledronowego nie stosować w okresie ciąży. Kobietom w wieku rozrodczym należy doradzić unikanie do zajścia w ciążę.

Karmienie piersią ie Nie wiadomo, czy kwas zoledronowy przenika do mleka ludzkiego. Kwas zoledronowy en jest przeciwwskazany podczas karmienia piersią (patrz punkt 4.3).

cz Płodność sz Kwas zoledronowy badano na szczurach w poszukiwaniu możliwych działań niepożądanych na pu płodność rodziców i pokolenia F1. Obserwowano nasilenie farmakologicznych działań kwasu zoledronowego, co przypisywano hamującemu wpływowi na metabolizm wapnia w kościach, do powodującemu hipokalcemię okołoporodową, skutek grupy bisfosfonianów, trudne porody i wcześniejsze zakończenie badania. Wyniki te wykluczyły możliwość definitywnego określenia wpływu na kwasu zoledronowego na płodność ludzi.

a Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn 4.7 i

en Działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i senność mogą wywierać wpływ na zdolność ol prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, dlatego stosując kwas zoledronowy należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania zw maszyn.

po

tu

ec

Doświadczenie kliniczne z ostrym przedawkowaniem kwasu zoledronowego jest ograniczone.

Zgłaszano t l niezamierzone podanie dawek wynoszących do 48 mg kwasu zoledronowego. Należy dokładnie monitorować pacjentów, którzy otrzymali dawki większe niż zalecane (patrz punkt 4.2), uk

ponieważ obserwowano zaburzenia czynności nerek (w tym niewydolność nerek) oraz nieprawidłowe od stężenia elektrolitów w surowicy (w tym wapnia, fosforu i magnezu). W przypadku hipokalcemii należy podać glukonian wapnia w infuzji, zależnie od wskazań klinicznych.

Pr

Mechanizm działania

ob

Kwas zoledronowy należy do klasy bisfosfonianów i działa głównie na tkankę kostną. Jest on do inhibitorem resorpcji kości przez osteoklasty.

Selektywne działanie bisfosfonianów na tkankę kostną wynika z ich dużego powinowactwa ie do zmineralizowanej kości, ale dokładny mechanizm prowadzący do zaburzenia aktywności en osteoklastów pozostaje nadal niewyjaśniony. W długookresowych badaniach na zwierzętach wykazano, że kwas cz zoledronowy hamuje resorpcję kości nie wpływając negatywnie na tworzenie, mineralizację oraz właściwości mechaniczne tkanki kostnej. sz

pu Poza silnym działaniem hamującym resorpcję kości, kwas zoledronowy ma także liczne właściwości przeciwnowotworowe, które mogą wpływać na jego ogólną skuteczność w leczeniu przerzutów do nowotworowych do kości. W badaniach przedklinicznych wykazano następujące właściwości:

In vivo: hamowanie resorpcji kości przez osteoklasty, co zmienia mikrośrodowisko szpiku

• - na kostnego, powodując zmniejszenie podatności szpiku na wzrost komórek nowotworowych, działanie antyangiogenne i działanie przeciwbólowe;

a In vitro: hamowanie proliferacji osteoblastów, bezpośrednie działanie cytostatyczne i

• – i proapoptotyczne dotyczące komórek nowotworowych, en synergizm działania cytostatycznego z innymi przeciwnowotworowymi produktami leczniczymi, działanie przeciwadhezyjne i ol przeciwinwazyjne.

y

icz

Mannitol

Sodu cytrynian

Woda do wstrzykiwań zn

ec

t l

Ten produkt leczniczy nie może mieć kontaktu z żadnymi roztworami zawierającymi wapń i nie może uk

być mieszany lub podawany dożylnie z żadnym innym produktem leczniczym przez tę samą linię od infuzyjną.

Pr

Nieotwarta butelka: 3 lata.

Po pierwszym otwarciu: wykazano chemiczną i fizyczną trwałość produktu po przygotowaniu do użycia przez 4 dni w temperaturze 2-8°C i 25°C.

Wykazano chemiczną i fizyczną trwałość produktu po rozcieńczeniu, w butekach szklanych, liniach i workach infuzyjnych wykonanych z polietylenu, polichlorku winylu i polipropylenu (napełnionych tu roztworem sodu chlorku do wstrzykiwań 9 mg/ml (0,9%) lub 5% m/v roztworem glukozy), przez 96 godzin w temperaturze 2-8°C i 25°C. ro

ob Po pierwszym otwarciu i rozcieńczeniu: Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt leczniczy należy natychmiast zużyć. Jeśli produkt leczniczy nie zostanie natychmiast zużyty, odpowiedzialność za do czas i warunki jego przechowywania przed użyciem ponosi użytkownik. W warunkach normalnych produkt nie powinien być przechowywany dłużej niż 24 godziny w temperaturze 2–8°C, chyba że rozcieńczanie przeprowadzono w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. ie en

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

6.4 cz Nie zamrażać. sz

pu Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3.

do