Skrót DER pochodzi od angielskiego drug extract ratio. Wskaźnik ten opisuje, ile surowca roślinnego trzeba użyć, żeby otrzymać określoną ilość przetworu, na przykład wyciągu suchego. Podaje się go po to, by można było porównywać preparaty zawierające ten sam surowiec, ale otrzymywane różnymi metodami i o różnym stopniu zagęszczenia.
Zapis czyta się jak proporcję. DER 10:1 oznacza, że z 10 części surowca powstała 1 część wyciągu. Znając ten stosunek oraz ilość wyciągu w preparacie, można obliczyć, jakiej masie surowca odpowiada pojedyncza kapsułka albo łyżeczka syropu.
Dla przykładu kapsułka z suchym wyciągiem z miłorzębu japońskiego zawiera 100 mg wyciągu o DER 40–50:1. Oznacza to, że do jej wytworzenia zużyto od 4 do 5 g suszonego surowca, ponieważ 40 × 100 mg daje 4 g, a 50 × 100 mg daje 5 g.
