Szczepienia przeciwko gruźlicy a COVID-19

BCG (Bacillus Calmette-Guerin) to żywa szczepionka, zawierająca osłabione prątki bydlęce Mycobacterium bovis BCG. Od 1955 r. jest jedną z obowiązkowych szczepionek podawanych w Polsce noworodkom tuż po urodzeniu. Jest także najczęściej podawaną szczepionką na świecie, choć, co ciekawe – niektóre kraje zakończyły politykę szczepień obowiązkowych (Australia, Ekwador, Hiszpania), a niektóre nigdy ich nie wprowadziły (Stany Zjednoczone, Włochy, Liban).¹

BCG podaje się w celu zmniejszenia ryzyka zachorowania na gruźlicę z ciężkim przebiegiem pod postacią rozsianą, bądź na gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, a także w celu obniżenia ryzyka zgonu w przebiegu gruźlicy.² W Polsce zapadalność na gruźlicę określa się jako średnią. Gruźlica jest chorobą potencjalnie śmiertelną i najczęściej obejmuje płuca, choć może też zająć inne narządy i tkanki.³

Liczne dowody naukowe wskazują, że szczepionka może mieć także korzystny wpływ na przebieg takich chorób jak rak płuc, posocznica noworodków oraz infekcje dróg oddechowych.^4,5,6,7 Amerykańscy badacze spekulowali czy wobec tego może być także pomocna w COVID-19.

Autorzy badania przeanalizowali wzrost potwierdzonych przypadków i zgonów związanych z COVID-19, a następnie porównali tempo wzrostu pomiędzy krajami, w których obowiązywała polityka obowiązkowych szczepień BCG od conajmniej 2000 r., a tymi, w których szczepienia te nie są obowiązkowe. Stwierdzili, że wprowadzone obowiązkowe szczepienie BCG wiąże się ze spłaszczeniem krzywej rozprzestrzeniania się COVID-19. Co ważne, krzywe wzrostu były tak samo strome w krajach, w których nie wprowadzono obowiązku szczepień jak i w krajach, które zakończyły taką politykę przed 2000 r. Badacze tłumaczą, że szczepienie BCG można uznać za skuteczne tylko wtedy, gdy znaczna część populacji uodporni się na wirusa, więc rozprzestrzenianie się SARS-CoV-2 może ulec spowolnieniu tylko wtedy, gdy istnieje odporność stadna.⁸