Skrót LABA pochodzi od angielskiego long-acting beta-2 agonists. Leki te pobudzają receptory β2 w mięśniach gładkich oskrzeli, co prowadzi do ich rozkurczu. Działają około 12 godzin, znacznie dłużej niż krótko działające β2-mimetyki (SABA, short-acting beta-2 agonists), takie jak salbutamol (Ventolin), którego efekt utrzymuje się od 4 do 6 godzin.
LABA stosuje się w astmie o umiarkowanym i ciężkim przebiegu oraz w POChP. W astmie zawsze łączy się je z wziewnym glikokortykosteroidem, a nie podaje samodzielnie. Pozwalają ograniczyć częste sięganie po SABA, zmniejszają zapotrzebowanie na wysokie dawki steroidów i zapobiegają nocnym napadom duszności. Do przerywania napadu astmy się nie nadają z powodu opóźnionego początku działania, a wyjątkiem jest formoterol, który działa jednocześnie szybko i długo.
Do grupy LABA należą między innymi formoterol (Foradil, Pulmoterol, Oxodil) i salmeterol (Serevent), a osobno wyróżnia się leki ultradługo działające (ultra-LABA) wykorzystywane w POChP: indakaterol (Onbrez Breezhaler), olodaterol (w preparacie Spiolto Respimat) oraz wilanterol (w preparacie Relvar Ellipta).
