Po odstawieniu semaglutydu i tirzepatydu masa ciała wracała około kilograma miesięcznie

Po przerwaniu leczenia semaglutydem lub tirzepatydem masa ciała wracała w tempie około kilograma miesięcznie, a połowa tego, co pacjent stracił, wracała po siedmiu i pół miesiąca¹ To odpowiedź na pytanie, które pada w aptece regularnie, odkąd leki inkretynowe wydaje się na masową skalę, a odstawienie bywa podyktowane ceną albo przerwą w dostępności, nie decyzją kliniczną.

Do analizy trafiło 1776 uczestników z dziesięciu ramion badawczych, pochodzących z sześciu prac. Obserwacja po odstawieniu leku trwała od 4 do 52 tygodni. W chwili przerwania leczenia utrata masy ciała wynosiła średnio 15,35 kg, a tempo jej odzyskiwania 1,04 kg miesięcznie.

Dalej zaczyna się ekstrapolacja, nie obserwacja. Wyliczenie, zgodnie z którym masa ciała wraca do punktu wyjścia po 15 miesiącach, wykracza poza okres faktycznej obserwacji i pochodzi z modelu zakładającego stałe, liniowe tempo przyrostu. Autorzy sami zalecają ostrożność w czytaniu oszacowań wychodzących poza rok.

Czego badanie nie wykazało, jest równie istotne jak to, co pokazało:

• Nie wykazano, żeby większa utrata masy ciała w trakcie leczenia zapowiadała szybszy jej powrót – zależność szła w tę stronę, ale przedział wiarygodności obejmował brak efektu.
• Wsparcie behawioralne i zmiana stylu życia po odstawieniu wiązały się z wolniejszym przyrostem, ale oszacowanie było zbyt nieprecyzyjne, żeby uznać ten efekt za wykazany.
• Różnicy między obiema substancjami po uwzględnieniu pozostałych czynników nie stwierdzono.

Autorzy zwracają uwagę, że po odstawieniu leku potrzebne jest aktywne monitorowanie w pierwszych miesiącach i zaplanowanie dalszego postępowania. Dane nie rozstrzygają natomiast, czy stopniowe zmniejszanie dawki, dawka podtrzymująca albo leczenie naprzemienne ograniczają przyrost masy ciała. Zalecenia dotyczące prowadzenia pacjenta z otyłością zbiera stanowisko Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości, a farmakologię samej substancji opisuje karta semaglutydu.