Fluwoksamina
Lek przeciwdepresyjny z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Dostępna wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych, w postaci tabletek powlekanych o mocy 50 mg i 100 mg. Stosowana w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, w tym u dzieci od 8. roku życia w zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych.
Lek przeciwdepresyjny z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Dostępna wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych, w postaci tabletek powlekanych o mocy 50 mg i 100 mg. Stosowana w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, w tym u dzieci od 8. roku życia w zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych.
Działanie fluwoksaminy
Fluwoksamina należy do selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Hamuje zwrotne wchłanianie serotoniny w neuronach mózgu, przez co nasila i przedłuża jej działanie, a to przekłada się na efekt przeciwdepresyjny i przeciwobsesyjny. W odróżnieniu od starszych trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych oddziałuje minimalnie na przekaźnictwo noradrenergiczne i wykazuje jedynie nieznaczne powinowactwo do receptorów adrenergicznych, histaminowych, cholinergicznych, dopaminergicznych i serotoninergicznych.
Lek przyjmuje się zwykle raz na dobę wieczorem, a większe dawki dobowe dzieli się na 2 lub 3 porcje. Cechą wyróżniającą fluwoksaminę spośród innych leków tej grupy jest silne hamowanie enzymów wątrobowych CYP1A2 i CYP2C19, co jest źródłem licznych interakcji.
Farmakologia
Mechanizm działania fluwoksaminy jest związany z hamowaniem wychwytu zwrotnego serotoniny w neuronach mózgu, przy minimalnym oddziaływaniu z procesami noradrenergicznymi. Badania nad powinowactwem receptorowym wykazały, że fluwoksamina ma nieznaczną zdolność wiązania z receptorami alfa-adrenergicznymi, beta-adrenergicznymi, histaminergicznymi, muskarynowymi w układzie cholinergicznym, dopaminergicznymi i serotoninergicznymi. Wykazuje natomiast wysokie powinowactwo do receptorów sigma-1, na które działa agonistycznie w dawkach terapeutycznych1.
W badaniu kontrolowanym placebo z udziałem 120 pacjentów z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi w wieku od 8 do 17 lat obserwowano po 10 tygodniach istotną statystycznie poprawę w całej populacji leczonej fluwoksaminą, przy czym analiza podgrup wykazała poprawę u dzieci przy braku obserwowanego efektu u młodzieży2.
Farmakokinetyka
Fluwoksamina wchłania się całkowicie po podaniu doustnym, a jej stężenie maksymalne (Cmax) w osoczu występuje w ciągu 3 do 8 godzin po podaniu. Średnia całkowita biodostępność wynosi 53%, co wynika z metabolizmu podczas pierwszego przejścia przez wątrobę, a jednoczesne spożycie pokarmu nie wpływa na farmakokinetykę leku1.
Wiązanie fluwoksaminy z białkami osocza wynosi 80%, a objętość dystrybucji u ludzi 25 l/kg2.
Fluwoksamina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie, głównie na drodze oksydacyjnej demetylacji, w wyniku czego powstaje co najmniej dziewięć metabolitów wydalanych przez nerki, z których dwa główne wykazują minimalną aktywność farmakologiczną. Głównym izoenzymem odpowiadającym za metabolizm fluwoksaminy jest CYP2D6, jednak stężenia leku u osób wolno metabolizujących tym izoenzymem są tylko nieznacznie większe niż u osób z metabolizmem intensywnym. Sama fluwoksamina jest silnym inhibitorem CYP1A2 i CYP2C19 oraz umiarkowanie silnym inhibitorem CYP2C9, CYP2D6 i CYP3A41.
Średni okres półtrwania (t½) w osoczu wynosi około 13 do 15 godzin po podaniu pojedynczej dawki i wydłuża się do 17–22 godzin przy dawkowaniu wielokrotnym, a stan stacjonarny osiągany jest zwykle w ciągu 10 do 14 dni. Farmakokinetyka jest liniowa po dawce pojedynczej, natomiast stężenia w stanie równowagi rosną nieproporcjonalnie po większych dawkach dobowych. Farmakokinetyka jest podobna u zdrowych dorosłych, osób w podeszłym wieku i pacjentów z niewydolnością nerek, a metabolizm jest zaburzony u pacjentów z chorobami wątroby2.
Wskazania leków z fluwoksaminą
Wskazania są wspólne dla obu mocy tabletek, które różnią się jedynie zakresem stosowanej dawki. Fluwoksaminę na receptę stosuje się w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych1.
W leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych fluwoksaminy nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie ustalono w tym wskazaniu skuteczności i bezpieczeństwa leku w populacji pediatrycznej. Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne są jedynym wskazaniem dopuszczającym stosowanie fluwoksaminy poniżej 18. roku życia, u dzieci powyżej 8 lat i u młodzieży2.
Dawkowanie fluwoksaminy
| Wskazanie i grupa | Dawka na dobę | Maksymalnie na dobę |
|---|---|---|
| Depresja, dorośli | początkowo 50 lub 100 mg wieczorem, zalecana 100 mg | 300 mg |
| Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, dorośli | początkowo 50 mg, zalecana 100–300 mg | 300 mg |
| Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, dzieci powyżej 8 lat i młodzież | początkowo 25 mg przed snem, zwykle 50–200 mg | 200 mg |
| Niewydolność wątroby lub nerek | rozpoczynać od małych dawek | – |
Dawki do 150 mg na dobę można podawać w jednej porcji, najlepiej wieczorem, a całkowitą dobową dawkę większą niż 150 mg zaleca się podawać w 2 lub 3 dawkach podzielonych. Dawkowanie należy dostosowywać ostrożnie i indywidualnie do najmniejszej skutecznej dawki1.
U dzieci i młodzieży dawkę początkową zwiększa się o 25 mg co 4 do 7 dni przy dobrej tolerancji, a jeśli dawka dobowa przekracza 50 mg, podaje się ją w dwóch porcjach, z większą przed snem. Chorych na depresję leczy się przez odpowiednio długi czas, co najmniej 6 miesięcy, do upewnienia się, że objawy ustąpiły2.
Leczenia nie wolno przerywać nagle. Kończąc terapię, dawkę zmniejsza się stopniowo przez co najmniej 1 do 2 tygodni, aby ograniczyć ryzyko objawów odstawienia, a w razie ich nasilenia można wrócić do poprzedniej dawki i zmniejszać ją wolniej1.
Istotne przeciwwskazania do stosowania fluwoksaminy
Jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy
Jednoczesne stosowanie fluwoksaminy i inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Leczenie fluwoksaminą można rozpocząć dopiero dwa tygodnie po odstawieniu nieodwracalnych inhibitorów MAO lub jeden dzień po odstawieniu inhibitorów odwracalnych, takich jak moklobemid i linezolid, a podawanie inhibitora MAO można rozpocząć najwcześniej tydzień po odstawieniu fluwoksaminy2.
Jednoczesne stosowanie tyzanidyny
Jednoczesne stosowanie fluwoksaminy z tyzanidyną jest przeciwwskazane. Fluwoksamina jako silny inhibitor CYP1A2 zwiększa stężenie tyzanidyny w osoczu1.
Jednoczesne stosowanie pimozydu
Jednoczesne stosowanie fluwoksaminy z pimozydem jest przeciwwskazane ze względu na wąski indeks terapeutyczny pimozydu i jego wpływ na wydłużanie odstępu QT2.
Jednoczesne stosowanie ramelteonu
Jednoczesne stosowanie fluwoksaminy z ramelteonem jest przeciwwskazane. Fluwoksamina bardzo silnie zwiększa ekspozycję na ramelteon, ponieważ podawanie 100 mg fluwoksaminy dwa razy na dobę przed pojedynczą dawką ramelteonu zwiększało jego pole pod krzywą stężenia około 190-krotnie, a stężenie maksymalne około 70-krotnie1.
Środki ostrożności przy wydawaniu fluwoksaminy
Myśli i zachowania samobójcze u młodych pacjentów
Depresja i inne zaburzenia psychiczne, w których stosuje się fluwoksaminę, wiążą się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samookaleczeń i samobójstwa, a poprawa może nie nastąpić w pierwszych tygodniach leczenia. Metaanaliza badań kontrolowanych placebo wykazała zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat stosujących leki przeciwdepresyjne. Pacjentów, zwłaszcza z grupy zwiększonego ryzyka, należy ściśle obserwować na początku terapii i po każdej zmianie dawki, a pacjenta i jego opiekunów uprzedzić o konieczności zgłaszania nasilenia choroby lub pojawienia się myśli samobójczych2.
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Fluwoksaminy nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia poza zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi. W badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży leczonych lekami przeciwdepresyjnymi częściej niż w grupie placebo obserwowano zachowania samobójcze oraz wrogość, w tym agresję, zachowania buntownicze i przejawy gniewu. Brakuje też długoterminowych danych o wpływie leku na wzrost, dojrzewanie oraz rozwój poznawczy i rozwój zachowania1.
Zespół serotoninowy i złośliwy zespół neuroleptyczny
W rzadkich przypadkach opisywano zdarzenia przypominające zespół serotoninowy lub złośliwy zespół neuroleptyczny, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych lub neuroleptycznych albo buprenorfiny. Zespoły te mogą zagrażać życiu i przebiegają z hipertermią, sztywnością mięśni, mioklonią, niestabilnością układu autonomicznego oraz zmianami stanu psychicznego, dlatego w razie ich wystąpienia leczenie fluwoksaminą należy przerwać i wdrożyć leczenie objawowe2.
Akatyzja i niepokój psychoruchowy
Stosowanie fluwoksaminy wiązało się z występowaniem akatyzji, odczuwanej jako nieprzyjemny niepokój i potrzeba ruchu z niezdolnością do pozostawania w bezruchu. Objawy pojawiają się najczęściej w pierwszych tygodniach leczenia, a u pacjentów, u których wystąpiły, zwiększenie dawki może być szkodliwe1.
Napady padaczkowe
Fluwoksaminę należy stosować ostrożnie u pacjentów z drgawkami w wywiadzie, unikać jej u chorych z niestabilną padaczką, a pacjentów z kontrolowanymi napadami starannie monitorować. Leczenie należy przerwać, jeśli wystąpią napady padaczkowe lub zwiększy się ich częstość2.
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z niewydolnością wątroby leczenie należy rozpoczynać od małej dawki i prowadzić pod ścisłą kontrolą. W rzadkich przypadkach leczenie wiązało się ze zwiększeniem aktywności enzymów wątrobowych z towarzyszącymi objawami klinicznymi, co wymaga przerwania podawania leku1.
Hiponatremia
Podczas leczenia fluwoksaminą, podobnie jak w przypadku innych leków z grupy SSRI, mogą wystąpić rzadkie przypadki hiponatremii, ustępującej po odstawieniu leku i niekiedy związanej z nieprawidłowym wydzielaniem hormonu antydiuretycznego. Ryzyko dotyczy głównie pacjentów w podeszłym wieku2.
Zaburzenia stężenia glukozy i cukrzyca
Możliwe są zaburzenia stężenia glukozy we krwi, w tym hiperglikemia, hipoglikemia i zmniejszona tolerancja glukozy, zwłaszcza we wczesnym etapie leczenia. U pacjentów z cukrzycą może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych1.
Nieprawidłowe krwawienia
Podczas stosowania leków z grupy SSRI opisywano nieprawidłowe krwawienia skórne, takie jak wybroczyny i plamica, a także krwawienia z przewodu pokarmowego i krwawienia ginekologiczne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku oraz przyjmujących równocześnie leki wpływające na czynność płytek krwi, takie jak atypowe leki przeciwpsychotyczne, pochodne fenotiazyny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, kwas acetylosalicylowy i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, a także u osób z zaburzeniami krzepnięcia w wywiadzie2.
Rozszerzenie źrenic i jaskra
W związku ze stosowaniem leków z grupy SSRI odnotowano rozszerzenie źrenic, dlatego ostrożność jest wskazana u pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym oraz z ryzykiem ostrej jaskry z wąskim kątem przesączania1.
Zwolnienie czynności serca
Fluwoksamina może spowodować nieznaczne zwolnienie tętna o 2 do 6 uderzeń na minutę2.
Objawy odstawienia po nagłym przerwaniu leczenia
Objawy odstawienia, zwłaszcza po nagłym przerwaniu leczenia, występują często i obejmują zawroty głowy, zaburzenia czuciowe (w tym parestezje i uczucie wstrząsu elektrycznego), zaburzenia snu, pobudzenie, drażliwość, splątanie, bóle głowy, nudności, drżenie i lęk. Zwykle mają nasilenie łagodne lub umiarkowane i samoograniczają się, ale u części pacjentów bywają ciężkie i długotrwałe, dlatego leczenie należy kończyć stopniowo1.
Mania i hipomania
Fluwoksaminę należy stosować ostrożnie u pacjentów z manią lub hipomanią w wywiadzie, a jeśli pacjent wejdzie w fazę manii, podawanie leku należy przerwać2.
Zaburzenia czynności seksualnych
Leki z grupy SSRI mogą powodować zaburzenia czynności seksualnych. Opisywano przypadki, w których objawy utrzymywały się mimo przerwania stosowania leku1.
Spożywanie alkoholu
Podobnie jak w przypadku innych leków psychotropowych, pacjentom należy zalecić unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania fluwoksaminy2.
Wpływ na prowadzenie pojazdów
Fluwoksamina w dawkach do 150 mg nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ponieważ podczas leczenia może wystąpić nadmierna senność, należy zachować ostrożność do czasu ustalenia indywidualnej reakcji na lek1.
Interakcje fluwoksaminy
Inhibitory monoaminooksydazy i inne leki serotoninergiczne + fluwoksamina
Fluwoksaminy nie wolno stosować z inhibitorami MAO, w tym z linezolidem, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Działanie serotoninergiczne fluwoksaminy nasilają również inne leki serotoninergiczne, w tym tramadol, buprenorfina, buprenorfina z naloksonem, tryptany, inne leki z grupy SSRI oraz preparaty dziurawca, co może prowadzić do stanu potencjalnie zagrażającego życiu2.
Teofilina, takryna, metadon, meksyletyna, fenytoina, karbamazepina i cyklosporyna + fluwoksamina
Leki o wąskim przedziale terapeutycznym metabolizowane przez izoenzymy hamowane przez fluwoksaminę, takie jak takryna, teofilina, metadon, meksyletyna, fenytoina, karbamazepina i cyklosporyna, wymagają starannego monitorowania pacjenta i w razie potrzeby zmiany dawkowania, ponieważ fluwoksamina zwiększa ich stężenie w osoczu1.
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i neuroleptyki + fluwoksamina
Fluwoksamina zwiększa stężenie w osoczu trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, takich jak klomipramina, imipramina i amitryptylina, oraz neuroleptyków, takich jak klozapina, olanzapina i kwetiapina, które są w znaczącym stopniu metabolizowane przez izoenzym CYP1A2. Po rozpoczęciu leczenia fluwoksaminą należy rozważyć zmniejszenie dawki tych leków2.
Tiorydazyna + fluwoksamina
Podczas równoczesnego stosowania tiorydazyny z fluwoksaminą odnotowano pojedyncze przypadki kardiotoksyczności1.
Terfenadyna, astemizol i cyzapryd + fluwoksamina
Fluwoksaminy nie należy stosować w skojarzeniu z terfenadyną, astemizolem lub cyzaprydem, ponieważ zwiększa ich stężenia w osoczu, co grozi wydłużeniem odstępu QT i zaburzeniami rytmu typu torsades de pointes2.
Benzodiazepiny + fluwoksamina
Stężenie w osoczu benzodiazepin metabolizowanych oksydacyjnie, takich jak triazolam, midazolam, alprazolam i diazepam, zwiększa się podczas jednoczesnego stosowania z fluwoksaminą, dlatego dawki tych benzodiazepin należy zmniejszyć1.
Ropinirol i propranolol + fluwoksamina
Fluwoksamina zwiększa stężenie ropinirolu w osoczu, zwiększając ryzyko jego przedawkowania, oraz stężenie propranololu, dlatego podczas leczenia fluwoksaminą i po jej odstawieniu może być konieczne zmniejszenie dawki tych leków2.
Warfaryna i doustne leki przeciwzakrzepowe + fluwoksamina
Podczas równoczesnego stosowania z fluwoksaminą stężenie warfaryny w osoczu było znacząco zwiększone, a czas protrombinowy wydłużony. U pacjentów leczonych jednocześnie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi i fluwoksaminą ryzyko krwotoku może być zwiększone, dlatego wymagają oni ścisłej kontroli1.
Lit i tryptofan + fluwoksamina
Lit, a prawdopodobnie także tryptofan, nasila działanie serotoninergiczne fluwoksaminy, dlatego skojarzenie tych leków należy stosować ostrożnie, jedynie u pacjentów z ciężką, lekooporną depresją2.
Klopidogrel + fluwoksamina
Stężenie niektórych leków, takich jak klopidogrel, może się podczas jednoczesnego stosowania fluwoksaminy zmniejszać, dlatego w razie potrzeby dawki należy odpowiednio dostosować1.
Kofeina + fluwoksamina
Stężenie kofeiny w osoczu może się zwiększać podczas jednoczesnego stosowania fluwoksaminy, dlatego pacjenci spożywający duże ilości napojów zawierających kofeinę powinni je ograniczyć, jeśli wystąpią u nich działania niepożądane zależne od kofeiny, takie jak drżenie, kołatanie serca, nudności, niepokój i bezsenność2.
Działania niepożądane fluwoksaminy
Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym są nudności, czasami z wymiotami, które zwykle zmniejszają się w ciągu pierwszych dwóch tygodni leczenia. Profil działań niepożądanych jest zgodny w charakterystykach obu mocy tabletek. Część opisanych zdarzeń wiąże się raczej z chorobą podstawową niż z leczeniem.
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcie, biegunka, suchość w ustach i niestrawność są działaniem częstym ()1.
Zaburzenia układu nerwowego i psychiczne
Pobudzenie psychoruchowe, nerwowość, lęk, bezsenność, senność, drżenie, ból głowy i zawroty głowy są działaniem częstym (). Omamy, dezorientacja i agresja występują niezbyt często (), a mania rzadko (). Zespół serotoninowy, zdarzenia przypominające złośliwy zespół neuroleptyczny, akatyzja z niepokojem psychoruchowym, parestezje oraz zaburzenia smaku są działaniem o nieznanej częstości ()2.
Zaburzenia pozapiramidowe i ataksja
Zaburzenia pozapiramidowe oraz ataksja są działaniem niezbyt częstym (), a drgawki występują rzadko ()1.
⚠ Myśli i zachowania samobójcze
Myśli samobójcze i zachowania samobójcze są działaniem o nieznanej częstości (). Ryzyko jest zwiększone zwłaszcza u pacjentów w wieku poniżej 25 lat oraz na początku leczenia i po zmianie dawki, dlatego wymaga ścisłej obserwacji pacjenta2.
Zaburzenia serca
Kołatanie serca i tachykardia są działaniem częstym (), a niedociśnienie ortostatyczne występuje niezbyt często ()1.
⚠ Nieprawidłowe krwawienia
Objawy krwotoczne, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego, krwawienia ginekologiczne, wybroczyny i plamica, są działaniem o nieznanej częstości ()2.
Hiponatremia i zaburzenia hormonalne
Hiponatremia, zwiększenie i zmniejszenie masy ciała, hiperprolaktynemia oraz nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego są działaniami o nieznanej częstości (), a anoreksja występuje często ()1.
⚠ Ciężkie reakcje skórne i nadwrażliwość
Nadmierne pocenie się jest działaniem częstym (), a skórne reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, wysypka i świąd, występują niezbyt często (). Nadwrażliwość na światło występuje rzadko (), natomiast zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz rumień wielopostaciowy są działaniami o nieznanej częstości ()2.
Zaburzenia czynności wątroby
Zaburzenia czynności wątroby są działaniem rzadkim ()1.
Zaburzenia czynności seksualnych i miesiączkowania
Nieprawidłowy, opóźniony wytrysk jest działaniem niezbyt częstym (), mlekotok występuje rzadko (), a anorgazmia oraz zaburzenia miesiączkowania, w tym brak miesiączki, skąpe miesiączki, krwotok maciczny i krwotok miesiączkowy, są działaniami o nieznanej częstości ()2.
Zaburzenia oddawania moczu
Zaburzenia oddawania moczu, w tym zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu, częstomocz, oddawanie moczu w nocy i mimowolne oddawanie moczu, są działaniem o nieznanej częstości ()1.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i złamania kości
Bóle stawów i bóle mięśni są działaniem niezbyt częstym (), a złamania kości występują z nieznaną częstością (). W badaniach epidemiologicznych, prowadzonych głównie u osób po 50. roku życia, wykazano zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów przyjmujących leki z grup SSRI i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, przy czym mechanizm tego ryzyka nie jest znany2.
Zaburzenia oka
Jaskra oraz rozszerzenie źrenic są działaniami o nieznanej częstości ()1.
Objawy odstawienia i osłabienie
Astenia i złe samopoczucie są działaniem częstym (), a zespół odstawienia, w tym zespół odstawienia u noworodka, występuje z nieznaną częstością ()2.
Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.
Ciąża a fluwoksamina
Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych fluwoksaminy nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga takiego leczenia. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują, że stosowanie leków z grupy SSRI w ciąży, zwłaszcza w późnym jej okresie, może zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka, które wynosiło około 5 przypadków na 1000 ciąż wobec 1 do 2 przypadków na 1000 ciąż w populacji ogólnej1.
Stosowanie fluwoksaminy w końcowym okresie ciąży może wywołać u noworodka objawy odstawienia, a narażenie na leki z grupy SSRI w trzecim trymestrze wiązało się z trudnościami w karmieniu i oddychaniu, napadami padaczkowymi, niestabilnością temperatury ciała, hipoglikemią, drżeniami, nieprawidłowym napięciem mięśni, sinicą, sennością i wymiotami, które mogą wymagać przedłużenia hospitalizacji. Narażenie na leki z grupy SSRI lub SNRI w miesiącu przed porodem wiąże się też ze zwiększonym, mniej niż dwukrotnie, ryzykiem krwotoku poporodowego2.
Karmienie piersią a fluwoksamina
Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych fluwoksamina jest wydzielana w niewielkich ilościach do mleka kobiecego, dlatego nie powinna być stosowana u kobiet karmiących piersią1.
Produkty handlowe z fluwoksaminą
| Preparat | Postać | Kategoria dostępności |
|---|---|---|
| Fevarin | tabletki powlekane 50 mg | Rp |
| Fevarin | tabletki powlekane 100 mg | Rp |
Zaloguj się, aby czytać dalej
Pełne opracowania opieka.farm – w tym materiały Rx – są dostępne dla zalogowanych. Załóż bezpłatne konto zawodowe: zajmuje minutę i odblokowuje całą bazę wiedzy.