Linagliptyna
Doustny lek przeciwcukrzycowy z grupy inhibitorów dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), tak zwanych gliptyn, stosowany u dorosłych w cukrzycy typu 2. Dostępny wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych w postaci tabletek powlekanych 5 mg. Wyróżnia się na tle innych leków przeciwcukrzycowych tym, że jest wydalany głównie drogą pozanerkową (z żółcią i kałem), dzięki czemu nie wymaga dostosowania dawki w zaburzeniach czynności nerek ani wątroby.
Doustny lek przeciwcukrzycowy z grupy inhibitorów dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), tak zwanych gliptyn, stosowany u dorosłych w cukrzycy typu 2. Dostępny wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych w postaci tabletek powlekanych 5 mg. Wyróżnia się na tle innych leków przeciwcukrzycowych tym, że jest wydalany głównie drogą pozanerkową (z żółcią i kałem), dzięki czemu nie wymaga dostosowania dawki w zaburzeniach czynności nerek ani wątroby.
Działanie linagliptyny
Linagliptyna należy do inhibitorów dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), czyli tak zwanych gliptyn. Działa przez wzmocnienie naturalnego, zależnego od posiłku układu hormonów inkretynowych, dzięki czemu obniża stężenie glukozy przede wszystkim wtedy, gdy jest ono podwyższone, a w niewielkim stopniu wpływa na glikemię między posiłkami.
W odróżnieniu od pochodnych sulfonylomocznika linagliptyna stosowana samodzielnie rzadko wywołuje hipoglikemię, ponieważ nasila wydzielanie insuliny wyłącznie w sposób zależny od stężenia glukozy. Nie powoduje też istotnej klinicznie zmiany masy ciała.
Cechą wyróżniającą linagliptynę wśród leków przeciwcukrzycowych jest droga eliminacji – jest ona głównie pozanerkowa, dlatego nie trzeba dostosowywać dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek ani wątroby.
Farmakologia
Linagliptyna jest inhibitorem enzymu DPP-4 (dipeptydylopeptydaza 4), który bierze udział w inaktywacji hormonów inkretynowych GLP-1 (glukagonopodobny peptyd 1) oraz GIP (glukozozależny polipeptyd insulinotropowy). Hamując ten enzym, linagliptyna prowadzi do trwałego zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn i przedłużenia czasu ich działania. W sposób zależny od glukozy zwiększa wydzielanie insuliny z komórek beta trzustki i zmniejsza wydzielanie glukagonu z komórek alfa, przez co poprawia ogólną homeostazę glukozy. Linagliptyna wiąże się wybiórczo z DPP-4 i działa ponad 10 000 razy bardziej wybiórczo w porównaniu z aktywnością wobec DPP-8 lub DPP-91.
Farmakokinetyka
Po podaniu doustnym linagliptyna jest szybko wchłaniana, a szczytowe stężenie w osoczu (Tmax) występuje po około 1,5 godziny. Bezwzględna biodostępność wynosi około 30%. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, ponieważ posiłek bogaty w tłuszcze nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na jego wchłanianie2.
Linagliptyna w znacznym stopniu przenika do tkanek, o czym świadczy duża pozorna objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosząca około 1110 litrów. Wiązanie z białkami osocza jest zależne od stężenia i zmniejsza się z około 99% przy małych stężeniach do 75–89% przy stężeniach większych, co odzwierciedla wysycanie wiązania z DPP-42.
Metabolizm odgrywa podrzędną rolę w eliminacji linagliptyny – powstaje jeden główny metabolit, który jest farmakologicznie nieaktywny. Skuteczny okres półtrwania (t½) dla kumulacji wynosi około 12 godzin, a stan stacjonarny osiągany jest po podaniu trzeciej dawki. Długi końcowy okres półtrwania przekraczający 100 godzin wynika z silnego wiązania z DPP-4 i nie przyczynia się do kumulacji leku2.
Linagliptyna jest wydalana głównie drogą pozanerkową – po podaniu doustnym około 85% dawki wydalane jest w ciągu 4 dni, w tym 80% z kałem, a jedynie około 5% z moczem. Właśnie ta pozanerkowa droga eliminacji sprawia, że dawki nie trzeba dostosowywać w niewydolności nerek2.
Wskazania leków z linagliptyną
Linagliptyna jest wskazana na receptę u dorosłych z cukrzycą typu 2 jako uzupełnienie diety i aktywności fizycznej w celu poprawy kontroli glikemii.
Stosuje się ją w monoterapii u pacjentów, u których nie można stosować metforminy z powodu jej nietolerancji lub przeciwwskazań wynikających z zaburzenia czynności nerek1.
Jest też stosowana w leczeniu skojarzonym z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, w tym z insuliną, jeżeli nie zapewniają one odpowiedniej kontroli glikemii2.
Dawkowanie linagliptyny
| Grupa | Dawka | Maksymalnie na dobę |
|---|---|---|
| Dorośli | 5 mg raz na dobę | 5 mg |
| Zaburzenia czynności nerek | 5 mg raz na dobę, bez dostosowania | 5 mg |
| Zaburzenia czynności wątroby | 5 mg raz na dobę, bez dostosowania | 5 mg |
| Osoby w podeszłym wieku | 5 mg raz na dobę, bez dostosowania | 5 mg |
| Dzieci i młodzież poniżej 18 lat | nie zaleca się | – |
Dawka linagliptyny wynosi 5 mg raz na dobę. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków, o dowolnej porze dnia. W razie pominięcia dawki należy ją przyjąć niezwłocznie po przypomnieniu sobie, nie przyjmując podwójnej dawki tego samego dnia1.
Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek ani wątroby, a także ze względu na wiek. Podczas stosowania linagliptyny w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika lub insuliną można rozważyć zmniejszenie dawki tych leków, aby ograniczyć ryzyko hipoglikemii2.
Istotne przeciwwskazania do stosowania linagliptyny
Jedynym przeciwwskazaniem wymienionym w charakterystykach produktów leczniczych jest nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu1,2.
Środki ostrożności przy wydawaniu linagliptyny
Cukrzyca typu 1 i cukrzycowa kwasica ketonowa
Linagliptyny nie należy stosować u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej1.
Ryzyko hipoglikemii w leczeniu skojarzonym
Stosowana samodzielnie linagliptyna wywołuje hipoglikemię z częstością porównywalną do placebo, jednak dołączenie jej do pochodnej sulfonylomocznika zwiększa częstość hipoglikemii. Ponieważ pochodne sulfonylomocznika i insulina mogą powodować hipoglikemię, podczas leczenia skojarzonego z tymi lekami zaleca się ostrożność i można rozważyć zmniejszenie ich dawki2.
Ostre zapalenie trzustki
Stosowanie inhibitorów DPP-4 wiąże się z ryzykiem wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, które obserwowano u pacjentów przyjmujących linagliptynę. Pacjentów należy poinformować o charakterystycznych objawach, a w razie podejrzenia zapalenia trzustki lek trzeba odstawić i nie wznawiać jego stosowania po potwierdzeniu rozpoznania. Zachowanie ostrożności jest wskazane u pacjentów z zapaleniem trzustki w wywiadzie1.
Pemfigoid pęcherzowy
U pacjentów przyjmujących linagliptynę obserwowano występowanie pemfigoidu pęcherzowego. W razie podejrzenia tego schorzenia leczenie linagliptyną należy przerwać2.
Wpływ na prowadzenie pojazdów
Linagliptyna nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjentów należy jednak powiadomić o ryzyku wystąpienia hipoglikemii, szczególnie podczas jednoczesnego stosowania z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną1.
Interakcje linagliptyny
Ryfampicyna i inne silne induktory CYP3A4 oraz glikoproteiny P + linagliptyna
Jednoczesne podawanie linagliptyny z ryfampicyną, silnym induktorem glikoproteiny P i CYP3A4, zmniejszało wartość AUC i Cmax linagliptyny odpowiednio o 39,6% i 43,8% oraz osłabiało hamowanie DPP-4. Z tego względu pełna skuteczność linagliptyny w skojarzeniu z silnymi induktorami glikoproteiny P może być niemożliwa do uzyskania, zwłaszcza gdy są one stosowane długotrwale. Nie badano jednoczesnego podawania z innymi silnymi induktorami, jak karbamazepina, fenobarbital i fenytoina1.
Rytonawir i inne silne inhibitory CYP3A4 oraz glikoproteiny P + linagliptyna
Jednoczesne podanie linagliptyny z rytonawirem, silnym inhibitorem glikoproteiny P i CYP3A4, zwiększało wartość AUC i Cmax linagliptyny odpowiednio około dwukrotnie i trzykrotnie, jednak zmian tych nie uznano za znaczące klinicznie. Nie należy więc spodziewać się istotnych klinicznie interakcji podczas stosowania innych inhibitorów glikoproteiny P lub CYP3A42.
Pochodne sulfonylomocznika i insulina + linagliptyna
Dołączenie linagliptyny do pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny zwiększa ryzyko hipoglikemii, dlatego w celu jego ograniczenia można rozważyć zmniejszenie dawki pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny1.
Działania niepożądane linagliptyny
Hipoglikemia
Hipoglikemia jest działaniem bardzo częstym (), obserwowanym podczas stosowania linagliptyny w skojarzeniu z metforminą i pochodną sulfonylomocznika. Podawana samodzielnie linagliptyna wywoływała hipoglikemię z częstością porównywalną do placebo1,2.
⚠ Ostre zapalenie trzustki
Zapalenie trzustki jest działaniem rzadkim (). W badaniu oceniającym bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe i nerkowe (CARMELINA) potwierdzone ostre zapalenie trzustki zgłoszono u 0,3% pacjentów leczonych linagliptyną i u 0,1% otrzymujących placebo1,2.
⚠ Reakcje nadwrażliwości i obrzęk naczynioruchowy
Nadwrażliwość, na przykład w postaci nadreaktywności oskrzeli, występuje niezbyt często (). Obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka są działaniami rzadkimi (), a wysypka – niezbyt częstym ()1,2.
⚠ Pemfigoid pęcherzowy
Pemfigoid pęcherzowy jest działaniem rzadkim (). W badaniu CARMELINA zgłoszono go u 0,2% pacjentów leczonych linagliptyną i u żadnego z pacjentów otrzymujących placebo1,2.
Zaburzenia układu oddechowego
Zapalenie nosa i gardła oraz kaszel są działaniami niezbyt częstymi ()1,2.
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Zaparcia są działaniem niezbyt częstym (), obserwowanym podczas stosowania linagliptyny w skojarzeniu z insuliną1,2.
Zmiany w badaniach laboratoryjnych
Zwiększenie aktywności lipazy jest działaniem częstym (), a zwiększenie aktywności amylazy – niezbyt częstym ()1,2.
Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.
Ciąża a linagliptyna
Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania linagliptyny u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję, jednak w celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania linagliptyny w okresie ciąży1.
Karmienie piersią a linagliptyna
Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych na podstawie danych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie linagliptyny i jej metabolitów do mleka, a zagrożenia dla karmionego piersią dziecka nie można wykluczyć. Należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią albo o przerwaniu lub wstrzymaniu stosowania linagliptyny, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki2.
Produkty handlowe z linagliptyną
| Preparat | Postać | Kategoria dostępności |
|---|---|---|
| Linagliptin Accord | tabletki powlekane 5 mg | Rp |
| Trajenta | tabletki powlekane 5 mg | Rp |
Zaloguj się, aby czytać dalej
Pełne opracowania opieka.farm – w tym materiały Rx – są dostępne dla zalogowanych. Załóż bezpłatne konto zawodowe: zajmuje minutę i odblokowuje całą bazę wiedzy.