Rywaroksaban

Doustny lek przeciwzakrzepowy z grupy bezpośrednich inhibitorów czynnika Xa (DOAC), stosowany w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Dostępny wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych, w postaci tabletek powlekanych i kapsułek twardych o mocy 2,5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg. Jest lekiem wielowskazaniowym, a moc i schemat dawkowania zależą od wskazania. W profilaktyce udaru u chorych z migotaniem przedsionków oraz w leczeniu i profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej stosuje się dawki 15 mg i 20 mg, w profilaktyce zakrzepicy po operacjach ortopedycznych i w przedłużonej profilaktyce nawrotów dawkę 10 mg, a w prewencji wtórnej zdarzeń miażdżycowych po zawale i w chorobie tętnic dawkę 2,5 mg podawaną z lekami przeciwpłytkowymi.

Działanie rywaroksabanu

Rywaroksaban zapobiega powstawaniu i narastaniu zakrzepów przez zahamowanie krzepnięcia krwi. W odróżnieniu od antagonistów witaminy K (takich jak warfaryna czy acenokumarol) działa bezpośrednio, blokując jeden konkretny czynnik krzepnięcia, i nie wymaga rutynowego monitorowania parametrów krzepnięcia ani regularnego oznaczania wskaźnika INR. Działanie rozpoczyna się szybko po podaniu doustnym i nie zależy od diety w takim stopniu jak w przypadku antagonistów witaminy K.

Ta sama substancja czynna występuje w różnych mocach przypisanych odrębnym wskazaniom, dlatego przy wydawaniu istotne jest powiązanie dawki ze wskazaniem. Tabletki 15 mg i 20 mg trzeba przyjmować z jedzeniem, ponieważ pokarm zwiększa ich wchłanianie, natomiast tabletki 2,5 mg i 10 mg można przyjmować niezależnie od posiłku.

Farmakologia

Rywaroksaban jest wysoce wybiórczym, bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, biodostępnym po podaniu doustnym (grupa farmakoterapeutyczna: bezpośrednie inhibitory czynnika Xa, kod ATC B01AF01). Zahamowanie aktywności czynnika Xa przerywa wewnątrz- i zewnątrzpochodną drogę kaskady krzepnięcia, hamując zarówno wytwarzanie trombiny, jak i powstawanie zakrzepu. Rywaroksaban nie hamuje samej trombiny (aktywowanego czynnika II) i nie wykazano, aby wpływał na płytki krwi¹.

Hamowanie aktywności czynnika Xa jest zależne od dawki, podobnie jak wpływ na czas protrombinowy (PT). Wskaźnika INR nie należy stosować do oceny działania rywaroksabanu, ponieważ jest on kalibrowany i zwalidowany wyłącznie dla pochodnych kumaryny. W codziennej praktyce klinicznej nie ma potrzeby monitorowania parametrów układu krzepnięcia, a w razie wskazania klinicznego (na przykład przedawkowanie lub pilny zabieg) stężenie leku można zmierzyć skalibrowanym ilościowym testem anty-Xa¹.

Farmakokinetyka

Rywaroksaban wchłania się szybko i osiąga stężenie maksymalne (C_max) w osoczu w czasie od 2 do 4 godzin po podaniu tabletki¹.

Biodostępność po podaniu doustnym zależy od dawki i przyjmowania pokarmu. Dla tabletek 2,5 mg i 10 mg jest wysoka (80–100%) niezależnie od posiłku, dlatego te dawki można przyjmować na czczo lub z jedzeniem². Dla tabletki 20 mg przyjmowanej na czczo biodostępność wynosi 66%, a przyjęcie jej z posiłkiem zwiększa średnie AUC o 39%, co oznacza prawie całkowite wchłanianie. Z tego powodu tabletki 15 mg i 20 mg należy przyjmować z posiłkiem¹.

Rywaroksaban w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza (w około 92–95%, głównie z albuminami), a jego objętość dystrybucji w stanie równowagi wynosi około 50 litrów. Ze względu na wysoki stopień wiązania z białkami nie oczekuje się, aby lek podlegał dializie¹.

Około dwóch trzecich dawki podlega metabolizmowi przy udziale izoenzymów CYP3A4 i CYP2J2 oraz w przemianach niezależnych od cytochromu P450, a rywaroksaban jest substratem białek transportowych glikoproteiny P (P-gp) i Bcrp. Połowa metabolizowanej frakcji jest wydalana przez nerki, a połowa z kałem, natomiast pozostała jedna trzecia dawki jest wydalana przez nerki w postaci niezmienionej, głównie na drodze aktywnego wydzielania kanalikowego¹.

Eliminacja z osocza następuje z końcowym okresem półtrwania (t_½) wynoszącym od 5 do 9 godzin u osób młodych oraz od 11 do 13 godzin u osób w podeszłym wieku. Ekspozycja na lek zwiększa się wraz ze stopniem zaburzenia czynności nerek – u pacjentów z łagodnym, umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem czynności nerek AUC było zwiększone odpowiednio 1,4-, 1,5- i 1,6-krotnie, dlatego stanu nerek nie można pominąć przy dawkowaniu¹.

Wskazania leków z rywaroksabanem

Wszystkie postacie i moce wydawane są na receptę, a wskazanie wyznacza właściwą dawkę.

Tabletki 20 mg (z możliwością zmniejszenia do 15 mg u chorych z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności nerek) są wskazane w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u dorosłych z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, u których występuje co najmniej jeden czynnik ryzyka, taki jak zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wiek co najmniej 75 lat, cukrzyca albo przebyty udar lub przemijający napad niedokrwienny^3,4.

W leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz w profilaktyce ich nawrotów stosuje się schemat rozpoczynający się dawką 15 mg dwa razy na dobę, a następnie 20 mg raz na dobę. Te wskazania mają zarówno tabletki, jak i kapsułki twarde 15 mg i 20 mg^1,3.

Dawka 10 mg raz na dobę (tabletki oraz kapsułki twarde) jest wskazana w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u dorosłych po przebytej planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego, a także w przedłużonej profilaktyce nawrotowej zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej po zakończeniu co najmniej 6 miesięcy leczenia^5,6.

Tabletki 2,5 mg są wskazane w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych na podłożu miażdżycowym i stosuje się je wyłącznie w skojarzeniu z lekami przeciwpłytkowymi. Podawane z samym kwasem acetylosalicylowym lub z kwasem acetylosalicylowym i klopidogrelem albo tyklopidyną są wskazane u dorosłych po ostrym zespole wieńcowym z podwyższonymi biomarkerami sercowymi, a podawane z samym kwasem acetylosalicylowym – u dorosłych z chorobą wieńcową lub objawową chorobą tętnic obwodowych obciążonych wysokim ryzykiem zdarzeń niedokrwiennych².

Dawkowanie rywaroksabanu

Schemat dawkowania jest odrębny dla każdego wskazania. Tabletki i kapsułki 15 mg oraz 20 mg przyjmuje się z posiłkiem, a dawki 2,5 mg i 10 mg niezależnie od posiłku. Pacjentom, którzy nie mogą połknąć całej tabletki, można ją rozgnieść i wymieszać z wodą lub przecierem jabłkowym, przy dawkach 15 mg i 20 mg podając bezpośrednio potem posiłek.

Wskazanie	Dawka	Uwagi
Profilaktyka udaru w migotaniu przedsionków	20 mg raz na dobę	dawka maksymalna, leczenie długotrwałe3
Profilaktyka udaru w migotaniu przedsionków, umiarkowane lub ciężkie zaburzenie czynności nerek	15 mg raz na dobę	klirens kreatyniny 15–49 ml/min4
Leczenie ZŻG i ZP oraz profilaktyka nawrotów, faza początkowa (dni 1–21)	15 mg dwa razy na dobę	z posiłkiem4
Leczenie ZŻG i ZP oraz profilaktyka nawrotów, kontynuacja (od 22 dnia)	20 mg raz na dobę	z posiłkiem3
Przedłużona profilaktyka nawrotów ZŻG i ZP (po co najmniej 6 miesiącach leczenia)	10 mg raz na dobę lub 20 mg raz na dobę	20 mg u pacjentów z dużym ryzykiem nawrotu5
Profilaktyka ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego	10 mg raz na dobę	przez 5 tygodni, pierwsza dawka 6–10 godzin po zabiegu5
Profilaktyka ŻChZZ po aloplastyce stawu kolanowego	10 mg raz na dobę	przez 2 tygodnie6
Prewencja wtórna zdarzeń miażdżycowych (po OZW, w chorobie wieńcowej lub tętnic obwodowych)	2,5 mg dwa razy na dobę	zawsze z kwasem acetylosalicylowym (ewentualnie z klopidogrelem lub tyklopidyną)2

W leczeniu i profilaktyce nawrotowej ZŻG i ZP u pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności nerek fazę początkową prowadzi się dawką 15 mg dwa razy na dobę, a w fazie kontynuacji zmniejszenie dawki z 20 mg do 15 mg raz na dobę rozważa się tylko wtedy, gdy ryzyko krwawień przewyższa ryzyko nawrotu¹. Nie zaleca się stosowania rywaroksabanu u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 15 ml/min³.

Istotne przeciwwskazania do stosowania rywaroksabanu

Czynne krwawienie i stany o wysokim ryzyku krwawienia

Rywaroksaban jest przeciwwskazany przy czynnym krwawieniu o znaczeniu klinicznym oraz w stanach stanowiących znaczące ryzyko poważnego krwawienia, do których należą czynne lub niedawno przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwór złośliwy z wysokim ryzykiem krwawienia, niedawny uraz lub zabieg chirurgiczny mózgu, kręgosłupa albo oka, niedawny krwotok wewnątrzczaszkowy oraz stwierdzone lub podejrzewane żylaki przełyku, wady rozwojowe naczyń i tętniaki¹.

Jednoczesne stosowanie innych leków przeciwzakrzepowych

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie innych leków przeciwzakrzepowych, w tym heparyny niefrakcjonowanej i drobnocząsteczkowej, fondaparynuksu oraz doustnych antykoagulantów (warfaryny, eteksylanu dabigatranu, apiksabanu), z wyjątkiem sytuacji zmiany leczenia przeciwzakrzepowego lub heparyny podawanej dla utrzymania drożności cewnika naczyniowego¹.

Choroba wątroby z koagulopatią

Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą wątroby, która wiąże się z koagulopatią i klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia, w tym u pacjentów z marskością wątroby w stopniu B i C według klasyfikacji Childa-Pugha¹.

Przebyty udar lub napad niedokrwienny przy stosowaniu dawki 2,5 mg

Tabletki 2,5 mg stosowane w prewencji wtórnej po ostrym zespole wieńcowym są przeciwwskazane u pacjentów z wcześniejszym udarem lub przemijającym napadem niedokrwiennym, ponieważ nie odnoszą oni korzyści z takiego leczenia. W chorobie wieńcowej lub tętnic obwodowych przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym u chorych po przebytym udarze krwotocznym lub zatokowym albo po jakimkolwiek udarze w ciągu ostatniego miesiąca².

Ciąża i karmienie piersią

Stosowanie rywaroksabanu jest przeciwwskazane w okresie ciąży i podczas karmienia piersią¹.

Środki ostrożności przy wydawaniu rywaroksabanu

⚠ Ryzyko krwotoku

Podobnie jak inne leki przeciwzakrzepowe rywaroksaban zwiększa ryzyko krwawienia, dlatego pacjentów należy obserwować pod kątem objawów krwawienia, a w razie poważnego krwotoku przerwać leczenie. W długotrwałym leczeniu częściej niż przy antagonistach witaminy K obserwowano krwawienia z błon śluzowych (z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego, dróg moczowo-płciowych, w tym nadmierne krwawienia miesiączkowe) oraz niedokrwistość¹. Zwiększone ryzyko krwawienia dotyczy między innymi pacjentów z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami krzepnięcia, chorobami przewodu pokarmowego i pacjentów w podeszłym wieku².

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) stężenie rywaroksabanu w osoczu może się znacznie zwiększać, co nasila ryzyko krwawienia. Należy zachować ostrożność u pacjentów z klirensem kreatyniny 15–29 ml/min i nie zaleca się stosowania leku poniżej 15 ml/min, a szczególną ostrożność trzeba zachować przy jednoczesnym podawaniu leków zwiększających stężenie rywaroksabanu¹.

Jednoczesne leki wpływające na CYP3A4 i glikoproteinę P

Nie zaleca się stosowania rywaroksabanu u pacjentów leczonych ogólnoustrojowo lekami przeciwgrzybiczymi z grupy azoli (ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol) ani inhibitorami proteazy HIV (na przykład rytonawirem), ponieważ jako silne inhibitory zarówno CYP3A4, jak i glikoproteiny P mogą zwiększać stężenie rywaroksabanu w stopniu istotnym klinicznie i zwiększać ryzyko krwawienia¹.

Leki wpływające na hemostazę

Ostrożności wymaga jednoczesne stosowanie leków wpływających na hemostazę, takich jak niesteroidowe leki przeciwzapalne, kwas acetylosalicylowy, inhibitory agregacji płytek krwi oraz leki z grup SSRI i SNRI. U pacjentów zagrożonych owrzodzeniem przewodu pokarmowego można rozważyć odpowiednie leczenie profilaktyczne¹.

Znieczulenie i nakłucie podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe

Podczas znieczulenia przewodowego lub nakłucia podpajęczynówkowego albo zewnątrzoponowego istnieje ryzyko powstania krwiaka mogącego prowadzić do długotrwałego lub trwałego porażenia, dlatego zabiegi te wykonuje się, gdy działanie przeciwzakrzepowe jest słabe, a pacjenta obserwuje się pod kątem objawów neurologicznych¹.

⚠ Poważne reakcje skórne

Po wprowadzeniu leku do obrotu opisywano poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i zespół DRESS, najczęściej w pierwszych tygodniach leczenia. Po wystąpieniu pierwszych objawów poważnej reakcji skórnej lub nadwrażliwości ze zmianami na błonach śluzowych stosowanie rywaroksabanu należy przerwać¹.

Protezy zastawek i zespół antyfosfolipidowy

Rywaroksaban nie jest zalecany u pacjentów z protezami zastawek serca ani po niedawnej przezcewnikowej wymianie zastawki aorty, ponieważ nie badano jego skuteczności w tych grupach. Nie zaleca się także stosowania go u pacjentów z zakrzepicą w przebiegu zespołu antyfosfolipidowego, zwłaszcza z potrójnie dodatnim wynikiem badań, u których leczenie doustnymi antykoagulantami o działaniu bezpośrednim może wiązać się z większą liczbą nawrotów¹.

Zabiegi inwazyjne

Przed planowanym zabiegiem inwazyjnym lub operacją stosowanie tabletek 15 mg i 20 mg należy przerwać co najmniej 24 godziny wcześniej, a tabletek 2,5 mg co najmniej 12 godzin wcześniej, jeśli pozwala na to ocena kliniczna. Leczenie wznawia się jak najszybciej po uzyskaniu właściwej hemostazy^1,2.

Zawartość laktozy

Preparaty zawierają laktozę, dlatego nie powinny ich stosować pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy¹.

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Rywaroksaban ma niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Obserwowano omdlenia (niezbyt często, ) oraz zawroty głowy (często, ), a pacjenci, u których wystąpią te objawy, nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn¹.

Interakcje rywaroksabanu

Azolowe leki przeciwgrzybicze i inhibitory proteazy HIV + rywaroksaban

Silne inhibitory jednocześnie CYP3A4 i glikoproteiny P znacząco zwiększają ekspozycję na rywaroksaban. Ketokonazol i rytonawir prowadziły do 2,6-krotnego i 2,5-krotnego zwiększenia średniego AUC oraz do 1,6–1,7-krotnego zwiększenia C_max rywaroksabanu, z nasileniem działania przeciwzakrzepowego, dlatego nie zaleca się stosowania rywaroksabanu z ketokonazolem, itrakonazolem, worykonazolem, pozakonazolem ani z inhibitorami proteazy HIV¹.

Klarytromycyna, erytromycyna i flukonazol + rywaroksaban

Substancje hamujące silnie tylko jeden szlak eliminacji zwiększają stężenie rywaroksabanu w mniejszym stopniu. Klarytromycyna zwiększała średnie AUC 1,5-krotnie, erytromycyna 1,3-krotnie, a flukonazol 1,4-krotnie, przy czym interakcje te zwykle nie są istotne klinicznie, ale mogą mieć znaczenie u pacjentów wysokiego ryzyka, w tym z zaburzeniami czynności nerek¹.

Dronedaron + rywaroksaban

Ze względu na ograniczone dane klinicznie należy unikać jednoczesnego stosowania dronedaronu z rywaroksabanem¹.

Induktory CYP3A4 + rywaroksaban

Silne induktory CYP3A4 zmniejszają skuteczność rywaroksabanu. Ryfampicyna zmniejszała średnie AUC rywaroksabanu o około 50%, ze zmniejszeniem działania przeciwzakrzepowego, a podobnego efektu można się spodziewać po fenytoinie, karbamazepinie, fenobarbitalu i zielu dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum). Jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4 należy unikać, chyba że pacjent jest ściśle obserwowany w kierunku zakrzepicy¹.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne i inhibitory agregacji płytek + rywaroksaban

Jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (w tym kwasu acetylosalicylowego) oraz inhibitorów agregacji płytek krwi zwiększa ryzyko krwawienia i wymaga ostrożności. Po podaniu klopidogrelu u części pacjentów stwierdzano znaczne wydłużenie czasu krwawienia, mimo braku interakcji farmakokinetycznej¹.

Leki z grup SSRI i SNRI + rywaroksaban

Jednoczesne stosowanie leków z grup SSRI lub SNRI może zwiększać ryzyko krwawienia ze względu na ich wpływ na płytki krwi. W badaniach klinicznych obserwowano numerycznie wyższy odsetek klinicznie istotnych krwawień w grupach otrzymujących te leki z rywaroksabanem¹.

Inne leki przeciwzakrzepowe + rywaroksaban

Z powodu addytywnego wpływu na krzepnięcie należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących inne leki o działaniu przeciwzakrzepowym. Przy zmianie leczenia z warfaryny na rywaroksaban lub odwrotnie czas protrombinowy i INR mogą się zwiększać bardziej niż addytywnie, dlatego INR nie służy do oceny działania rywaroksabanu¹.

Działania niepożądane rywaroksabanu

Najczęstsze działania niepożądane wynikają z mechanizmu przeciwzakrzepowego i są to krwawienia oraz niedokrwistość. Najczęściej zgłaszanymi krwawieniami są krwawienia z nosa i krwotok z przewodu pokarmowego. Profil bezpieczeństwa jest wspólny dla wszystkich mocy i wskazań¹.

⚠ Krwawienia

Krwawienia mogą wystąpić w każdej lokalizacji i różnić się nasileniem. Często () występują krwawienia z nosa i krwioplucie, krwawienie z dziąseł i krwotok z przewodu pokarmowego (w tym z odbytnicy), krwotok z układu moczowo-płciowego (w tym krwiomocz oraz nadmierne krwawienie miesiączkowe), krwotok oczny (w tym podspojówkowy), krwiak oraz krwotok skórny i podskórny¹. Niezbyt często () występują krwotok mózgowy i śródczaszkowy oraz wylew krwi do stawu, a rzadko () krwawienie domięśniowe. Zespół ciasnoty przedziałów powięziowych i nefropatia związane z krwawieniem mają nieznaną częstość ()².

⚠ Niedokrwistość i zaburzenia krwi

Niedokrwistość, w tym odpowiednie odchylenia parametrów laboratoryjnych, występuje często (), a nadpłytkowość i małopłytkowość niezbyt często ()¹.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Często () występują bóle brzucha oraz żołądka i jelit, niestrawność, nudności, wymioty, zaparcie i biegunka, a suchość błony śluzowej jamy ustnej niezbyt często ()¹.

Zawroty i bóle głowy oraz omdlenia

Zawroty głowy i ból głowy występują często (), a omdlenie niezbyt często ()¹.

⚠ Reakcje nadwrażliwości

Reakcja alergiczna, alergiczne zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy i obrzęk alergiczny występują niezbyt często (), a reakcja anafilaktyczna, w tym wstrząs anafilaktyczny, rzadko ()¹.

⚠ Poważne reakcje skórne

Świąd, wysypka i siniaczenie występują często (), pokrzywka niezbyt często (), natomiast zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i zespół DRESS występują rzadko ()¹.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Zwiększenie aktywności aminotransferaz występuje często (), a zaburzenia czynności wątroby wraz ze zwiększeniem stężenia bilirubiny oraz aktywności fosfatazy alkalicznej i GGT niezbyt często (). Żółtaczka, cholestaza i zapalenie wątroby występują rzadko ()¹.

⚠ Zaburzenia czynności nerek

Zaburzenie czynności nerek, w tym zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika, występuje często (), a niewydolność nerek i ostra niewydolność nerek wtórna do krwawienia, wystarczającego do spowodowania hipoperfuzji, niezbyt często ()¹.

Zaburzenia serca i naczyń

Niedociśnienie tętnicze występuje często (), a tachykardia niezbyt często ()¹.

Objawy ogólne

Gorączka, obrzęk obwodowy oraz obniżenie siły i energii (w tym zmęczenie i astenia) występują często (), złe samopoczucie niezbyt często (), a obrzęk miejscowy rzadko ()¹.

Ból kończyny

Ból kończyny występuje często ()¹.

Eozynofilowe zapalenie płuc

Eozynofilowe zapalenie płuc występuje z nieznaną częstością ()¹.

Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.

Ciąża a rywaroksaban

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych stosowanie rywaroksabanu jest przeciwwskazane w okresie ciąży. Nie ustalono bezpieczeństwa jego stosowania u kobiet ciężarnych, badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję, a lek przenika przez łożysko i wiąże się z ryzykiem krwawienia wewnętrznego. Kobiety w wieku rozrodczym powinny unikać zajścia w ciążę podczas leczenia¹.

Karmienie piersią a rywaroksaban

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych stosowanie rywaroksabanu jest przeciwwskazane podczas karmienia piersią. Nie ustalono bezpieczeństwa jego stosowania u matek karmiących, a badania na zwierzętach wskazują, że rywaroksaban jest wydzielany do mleka. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie leku¹.

Produkty handlowe z rywaroksabanem

Preparat	Postać	Kategoria dostępności
Mibrex	kapsułki twarde 10 mg	Rp
Mibrex	kapsułki twarde 15 mg	Rp
Mibrex	kapsułki twarde 20 mg	Rp
Mibrex	tabletki powlekane 2,5 mg	Rp
Mibrex	tabletki powlekane 15 mg i 20 mg	Rp
Roxan	tabletki powlekane 10 mg	Rp
Roxan	tabletki powlekane 15 mg	Rp
Roxan	tabletki powlekane 20 mg	Rp