opieka.farm
Rp
Zaloguj się

Rp

Torasemid

Diuretyk pętlowy z grupy pochodnych sulfonamidowych, o dłuższym i łagodniejszym działaniu moczopędnym niż większość leków tej grupy. Dostępny wyłącznie na receptę, w jednoskładnikowych tabletkach doustnych. W małych dawkach (2,5–5 mg) stosowany w nadciśnieniu tętniczym pierwotnym, w dawkach do 20 mg w obrzękach różnego pochodzenia, a w bardzo dużych dawkach (50–200 mg) wyłącznie u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

Klopamid

Diuretyk tiazydopodobny (pochodna sulfonamidowa), o umiarkowanym działaniu moczopędnym. Dostępny wyłącznie na receptę, w jednoskładnikowych tabletkach doustnych. Zarejestrowany do leczenia obrzęków w przebiegu niewydolności serca, nerek oraz wątroby.

Hydrochlorotiazyd

Tiazydowy lek moczopędny, pochodna benzotiadiazyny, o działaniu moczopędnym i przeciwnadciśnieniowym. Dostępny wyłącznie na receptę, w jednoskładnikowych tabletkach doustnych. Stosowany w obrzękach pochodzenia sercowego, nerkowego i wątrobowego oraz w nadciśnieniu tętniczym.

Indapamid

Lek moczopędny tiazydopodobny, pochodna sulfonamidowa z pierścieniem indolowym, o niskim pułapie działania. Dostępny wyłącznie na receptę, w jednoskładnikowych tabletkach doustnych. Występuje w dwóch postaciach: tabletki powlekane o zwykłym uwalnianiu 2,5 mg oraz tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu 1,5 mg. Stosowany w nadciśnieniu tętniczym pierwotnym.

Diltiazem

Niedihydropirydynowy antagonista wapnia (chlorowodorek diltiazemu), pochodna benzotiazepiny, o bezpośrednim działaniu na serce. Dostępny wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych. W odróżnieniu od antagonistów wapnia z grupy dihydropirydyn (np. amlodypiny) diltiazem, obok rozszerzania naczyń, zwalnia czynność serca i przewodzenie w węźle przedsionkowo-komorowym, dlatego znajduje zastosowanie zarówno w chorobie niedokrwiennej serca, jak i w nadciśnieniu tętniczym.

Werapamil

Niedihydropirydynowy antagonista wapnia (chlorowodorek werapamilu), stosowany w kardiologii jako lek obniżający ciśnienie, przeciwdławicowy i przeciwarytmiczny. Dostępny wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych. W odróżnieniu od pochodnych dihydropirydyny werapamil silnie zwalnia przewodzenie w węźle przedsionkowo-komorowym, dzięki czemu działa też przeciwarytmicznie na częstoskurcze nadkomorowe oraz migotanie i trzepotanie przedsionków.

Lerkanidypina

Dihydropirydynowy antagonista wapnia (bloker wolnych kanałów wapniowych) o działaniu naczyniorozszerzającym, długo działający, stosowany raz na dobę. Dostępna wyłącznie na receptę. Występuje w preparatach jednoskładnikowych (opisywanych w tym haśle) oraz jako składnik preparatów złożonych. Stosowana w łagodnym i umiarkowanym nadciśnieniu tętniczym samoistnym u dorosłych.

Kaptopril

Inhibitor konwertazy angiotensyny (ACEI), będący substancją czynną bezpośrednio po podaniu doustnym, bez potrzeby przekształcania w organizmie do czynnego metabolitu. Działa krótko, dlatego podaje się go zwykle 2 do 3 razy na dobę. Dostępny wyłącznie na receptę, w jednoskładnikowych tabletkach doustnych 12,5 mg, 25 mg i 50 mg. Stosowany w nadciśnieniu tętniczym, przewlekłej niewydolności serca, po zawale mięśnia sercowego oraz w nefropatii cukrzycowej typu I.

Lizynopryl

Inhibitor konwertazy angiotensyny (ACEI). W odróżnieniu od większości leków tej grupy lizynopryl nie jest prolekiem – jest substancją czynną bezpośrednio po podaniu doustnym, nie wymaga przekształcenia w wątrobie. Nie ulega metabolizmowi i jest wydalany w postaci niezmienionej przez nerki, dlatego u pacjentów z niewydolnością nerek dawkę dobiera się według klirensu kreatyniny. Dostępny wyłącznie na receptę, w jednoskładnikowych tabletkach doustnych. Stosowany w nadciśnieniu tętniczym, niewydolno

Enalapryl

Inhibitor konwertazy angiotensyny (ACEI). Substancją czynną tabletek jest maleinian enalaprylu, sam enalapryl jest prolekiem, który po wchłonięciu ulega hydrolizie do czynnego metabolitu enalaprylatu. Dostępny wyłącznie na receptę, w jednoskładnikowych tabletkach doustnych. Stosowany w nadciśnieniu tętniczym, objawowej niewydolności serca oraz w zapobieganiu jej rozwojowi u pacjentów z bezobjawową dysfunkcją lewej komory serca.