Wodorotlenek glinu
Wodorotlenek glinu (Aluminii oxidum hydricum) – proszek ściągający do pudrów i zobojętniający doustnie, z dawką maksymalną 3,0 g jednorazowo.
Wodorotlenek glinu to substancja czynna, którą Farmakopea Polska XIII opisuje pod tytułem Aluminii oxidum hydricum, czyli glinu tlenek uwodniony1. Wykaz dawek wiąże z nim dwie drogi podania i dla każdej inne działanie, zewnętrznie ściągające w pudrach, doustnie zobojętniające i wiążące fosforany2. Osobną monografię ma Aluminii hydroxidum hydricum ad adsorptionem, glinu wodorotlenek uwodniony do adsorpcji, który jest koloidalnym żelem, a nie proszkiem3.
Charakterystyka wodorotlenku glinu
Jak nazywa się wodorotlenek glinu w Farmakopei i na recepcie?
Nazwa łacińska monografii to Aluminii oxidum hydricum, polska glinu tlenek uwodniony, a angielska Aluminium oxide, hydrated1. Pod tą samą nazwą łacińską surowiec występuje w Wykazie dawek2. Na receptach i w piśmiennictwie recepturowym utrzymuje się natomiast nazwa wodorotlenek glinu, więc ta sama substancja bywa zapisana dwojako. Odpowiedniki nazw z recept i receptariuszy zbiera wykaz synonimów recepturowych.
Jak wygląda wodorotlenek glinu i w czym się rozpuszcza?
Monografia opisuje surowiec jako biały lub prawie biały, bezpostaciowy proszek, a jego rozpuszczalność podaje terminami jakościowymi1.
| Rozpuszczalnik | Rozpuszczalność |
|---|---|
| Woda | praktycznie nierozpuszczalny |
| Rozcieńczone kwasy nieorganiczne | rozpuszcza się |
| Roztwory wodorotlenków litowców | rozpuszcza się |
Z tego układu wynika sposób pracy z surowcem przy stole. W wodzie i w podłożach o odczynie obojętnym wodorotlenek glinu pozostaje zawiesiną, a do roztworu przechodzi dopiero w środowisku wyraźnie kwaśnym albo wyraźnie zasadowym. Ta sama właściwość rozstrzyga o jego niezgodnościach recepturowych.
Zastosowanie wodorotlenku glinu w recepturze
Do czego służy wodorotlenek glinu w preparatach zewnętrznych i doustnych?
Wykaz dawek przypisuje surowcowi dwa działania, każde związane z inną drogą podania2. Zewnętrznie wodorotlenek glinu wchodzi do pudrów i działa ściągająco. Doustnie działa zobojętniająco przy nadkwasocie oraz wiąże fosforany.
Dla podania zewnętrznego wykaz wskazuje samą postać leku, puder, wraz z działaniem ściągającym2. Stężenie surowca w pudrze rozstrzyga zatem przepis na recepcie, a do przeliczenia zapisu procentowego na naważkę służy przelicznik stężeń.
Stężenia i dawki maksymalne wodorotlenku glinu
Dla podania doustnego Wykaz dawek Farmakopei Polskiej XIII podaje komplet czterech wartości2.
| Droga podania | Zwykle stosowana jednorazowa | Zwykle stosowana dobowa | Maksymalna jednorazowa | Maksymalna dobowa |
|---|---|---|---|---|
| Doustnie | od 0,5 g do 1,5 g | od 1,5 g do 3,0 g | 3,0 g | 10,0 g |
Wartości z wykazu przyjęto dla mężczyzny w wieku od 20 do 40 lat o masie ciała do 70 kg, bez chorób towarzyszących4. Dotyczą więc dorosłego i przeliczeń pediatrycznych nie wolno z nich wyprowadzać.
Gdy ze składu i sposobu użycia podanego na recepcie wynika przekroczenie dawki maksymalnej, a wystawiający nie uczynił adnotacji o konieczności zastosowania dawki ze składu leku, osoba sporządzająca lek recepturowy zmniejsza ilość surowca do wielkości określonej przez dawkę maksymalną4. Lek z dawką przekroczoną i nieoznaczoną wykonuje się wyłącznie po udokumentowanym porozumieniu z osobą, która receptę wystawiła4.
Wodorotlenek glinu nie występuje w Wykazie A, Wykazie B ani Wykazie N5. Pełne zestawienia portal publikuje osobno jako wykaz A, wykaz N i wykaz P.
Niezgodności recepturowe wodorotlenku glinu
- Substancje o odczynie kwaśnym. Wodorotlenek glinu rozpuszcza się w rozcieńczonych kwasach nieorganicznych1, a zobojętnianie kwasu jest działaniem, które przypisuje mu Wykaz dawek2. W preparacie z kwaśnym składnikiem surowiec reaguje i przestaje być zawieszonym proszkiem.
- Mocne zasady. Surowiec rozpuszcza się także w roztworach wodorotlenków litowców1, czyli w roztworach mocnych zasad, na przykład wodorotlenku sodu. Silnie zasadowy odczyn preparatu znosi więc postać zawiesiny tak samo jak odczyn kwaśny.
- Sole kwasu fosforowego. Wiązanie fosforanów jest jednym z dwóch działań, które Wykaz dawek przypisuje wodorotlenkowi glinu podanemu doustnie2.
Niezgodnością nie jest sam brak rozpuszczania się w wodzie. To właśnie na nim opierają się obie postacie przewidziane przez wykaz, puder i preparat doustny2, w których surowiec pracuje jako faza rozproszona, a nie rozpuszczona.
Pary surowców, które w jednym przepisie reagują ze sobą, zestawia analizator niezgodności recepturowych.
Przechowywanie i trwałość wodorotlenku glinu
Farmakopea nakazuje przechowywać surowiec w hermetycznym pojemniku, w temperaturze nie wyższej niż 30 °C6.
Surowce dopuszczone do obrotu
W rejestrze surowców farmaceutycznych dopuszczonych do obrotu w Polsce nie figuruje wodorotlenek glinu ani żaden inny związek glinu7. Preparatu z tym surowcem nie da się więc sporządzić z surowca zarejestrowanego jako surowiec farmaceutyczny.
Źródła
- Farmakopea Polska XIII, Suplement 2024. Monografia: Aluminii oxidum hydricum. Str. 5467. 2024 ↩↩↩↩↩
- Farmakopea Polska XIII. Wykaz dawek substancji czynnych. T. III, str. 4891. 2023 ↩↩↩↩↩↩↩↩
- Farmakopea Polska XIII. Monografia: Aluminii hydroxidum hydricum ad adsorptionem. T. II, str. 2216. 2023 ↩
- Farmakopea Polska XIII. Wykaz dawek substancji czynnych, Wyjaśnienia. T. III, str. 4887. 2023 ↩↩↩
- Farmakopea Polska XIII. Wykazy A, B, N. T. III, str. 4956–4964. 2023 ↩
- Farmakopea Polska XIII, Suplement 2024. Monografia: Aluminii oxidum hydricum. Str. 5468. 2024 ↩
- Lista Surowców Farmaceutycznych. Centrum e-Zdrowia, Rejestr Produktów Leczniczych. Stan na 2026-07-05 ↩
Zaloguj się, aby czytać dalej
Pełne opracowania opieka.farm – także te o lekach na receptę – czytają tylko zalogowani. Bezpłatne konto zawodowe zakładasz w minutę.
- Pełny dostęp do bazy
- Indeks substancji czynnych
- Opisy chorób
- Baza surowców recepturowych