Prezes Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji w rekomendacji z 10 listopada 2026 r. poparł rozszerzenie refundacji preparatu Veltassa (patiromer), proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 8,4 g, 30 saszetek. Rekomendacja jest warunkowa: wymaga pogłębienia instrumentu dzielenia ryzyka i zabezpieczenia maksymalnych wydatków płatnika. Wniosek dotyczy refundacji aptecznej na receptę we wskazaniu określonym stanem klinicznym, z odpłatnością ryczałtową, w istniejącej grupie limitowej 270.0 (leki stosowane w leczeniu hiperkaliemii i hiperfosfatemii).1 To rekomendacja, a nie decyzja. O refundacji i cenie zdecyduje minister zdrowia, a nowe wskazania będą obowiązywać dopiero po wpisaniu do obwieszczenia.
Dziś Veltassa jest refundowana tylko u dorosłych z przewlekłą chorobą nerek w stadium 3b–5, którzy przyjmują inhibitory ACE albo sartany. Wniosek rozszerza refundację o hiperkaliemię:
- u młodzieży w wieku 12–17 lat z przewlekłą chorobą nerek w stadium 3b–5 przyjmującej inhibitory ACE albo sartany,
- u młodzieży i dorosłych z przewlekłą chorobą nerek w stadium 3b–5, którzy nie stosują inhibitorów układu renina–angiotensyna,
- u młodzieży i dorosłych z niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzutową, u których hiperkaliemia mimo optymalizacji postępowania (dieta, przegląd leków, diuretyki, korekta odwracalnych przyczyn) uniemożliwia wdrożenie, kontynuację albo optymalizację sakubitrylu z walsartanem, inhibitora ACE, sartanu lub antagonisty receptora mineralokortykoidowego.1
Wniosek obejmuje wyłącznie saszetki 8,4 g, bez saszetek 1 g. Według charakterystyki produktu dawka początkowa u dorosłych to 8,4 g raz na dobę (maksymalnie 25,2 g na dobę), a u młodzieży 4 g raz na dobę. Agencja zwraca uwagę, że refundowana saszetka prawdopodobnie nie będzie stosowana przy dawce początkowej u młodzieży, a analiza nie przedstawiła dowodów ze stosowania patiromeru w tej grupie wiekowej.1
W badaniach z randomizacją patiromer obniżał stężenie potasu skuteczniej niż placebo, a u chorych z niewydolnością serca częściej niż placebo pozwalał utrzymać albo zwiększyć dawkę leków blokujących układ renina–angiotensyna–aldosteron. Przykładowo kontynuację spironolaktonu utrzymało 84,1% chorych przyjmujących patiromer wobec 68,1% w grupie placebo. W małej podgrupie chorych z przewlekłą chorobą nerek, którzy nie przyjmowali inhibitorów układu renina–angiotensyna–aldosteron (44 osoby), różnicy wobec placebo w obniżeniu stężenia potasu nie wykazano. Najczęstsze działania niepożądane według charakterystyki to zaparcie (3,7%), biegunka (3%) i hipomagnezemia (1,8%). Wytyczne i eksperci jako alternatywę wskazują też cyklokrzemian sodowo-cyrkonowy (Lokelma), który w ocenianym wskazaniu nie jest refundowany.1
Analiza wnioskodawcy szacuje wzrost wydatków NFZ bez instrumentu dzielenia ryzyka o około 9,02 mln zł w pierwszym i 33,19 mln zł w drugim roku refundacji. Większość dodatkowych kosztów płatnika stanowi refundacja w populacji z niewydolnością serca. Agencja uważa, że wydatki mogą być wyższe, bo analiza zakłada średnio 1,85 opakowania rocznie na pacjenta rozpoczynającego leczenie, a według danych NFZ z 2025 r. w obecnym wskazaniu zużycie wyniosło średnio 3,38 opakowania rocznie. Rekomendację wydano po stanowisku Rady Przejrzystości nr 159/2026 z 26 października 2026 r.1
Źródła
- Rekomendacja nr 165/2026 Prezesa Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji z dnia 10 listopada 2026 r. w sprawie objęcia refundacją produktu leczniczego Veltassa (patiromer) we wskazaniu: w leczeniu hiperkaliemii w przebiegu przewlekłej choroby nerek oraz w przebiegu niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową. Biuletyn Informacji Publicznej AOTMiT. https://bip.aotm.gov.pl/assets/files/zlecenia_mz/2026/141/REK/Rekomendacja%20165_2026%20Veltassa%20Biuletyn_REOPTR.pdf ↩↩↩↩↩
