Pompa insulinowa także po 26. roku życia. Projekt MZ znosi granicę wieku w refundacji pompy insulinowej

Ministerstwo Zdrowia skierowało do uzgodnień i konsultacji publicznych projekt rozporządzenia, który otwiera refundowane założenie osobistej pompy insulinowej dla pacjentów po 26. roku życia. Dotychczas granica wieku dla tego świadczenia wynosiła 26 lat, a w uzasadnieniu projektu resort powołuje się na ekspertów klinicznych, według których obecne kryterium wieku nie ma uzasadnienia medycznego. Rozporządzenie ma wejść w życie 1 stycznia 2027 r.¹

Zmiana obejmuje jedną pozycję załącznika nr 5 do rozporządzenia o świadczeniach gwarantowanych z ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. Kryteria dla pacjentów młodszych zostają bez zmian, a dla starszych projekt dopisuje osobny zestaw warunków. Świadczenie przysługiwałoby osobie po ukończeniu 26. roku życia z cukrzycą typu 1 lub, zgodnie z brzmieniem projektu, typu 3, u której stwierdzono co najmniej jeden ze stanów:

• kontynuacja terapii z wykorzystaniem osobistej pompy insulinowej,
• powtarzające się ciężkie hipoglikemie,
• powtarzające się hiperglikemie o brzasku,
• niestabilność glikemii,
• obecność przewlekłych powikłań cukrzycy.

Kwalifikować miałby lekarz specjalista diabetologii albo lekarz w trakcie tej specjalizacji, z wcześniejszym doświadczeniem w prowadzeniu pacjentów z pompą. Samo świadczenie obejmuje zaopatrzenie pacjenta w pompę insulinową oraz edukację, która ma umożliwić choremu lub jego opiekunowi samodzielne posługiwanie się urządzeniem i wymianę osprzętu.

Skalę zmiany opisuje analiza Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji dołączona do projektu. Agencja przygotowała ją jako wariant alternatywny wobec wcześniejszego oszacowania z karty świadczenia, w którym mowa była o mniejszej populacji i niższych kosztach. Agencja oszacowała populację docelową na 3 232 pacjentów w pierwszym roku i 3 979 w czwartym, przy czym najliczniejszą grupę stanowią osoby, które dziś kupują pompę za własne pieniądze (2 223 pacjentów w pierwszym roku). Dodatkowe wydatki płatnika publicznego Agencja policzyła tak:²

Dla apteki istotna jest druga składowa tego rachunku. Roczny koszt na pacjenta Agencja rozbiła na 12 783 zł za samo świadczenie i 2 069 zł za osprzęt do pompy, a liczebność grupy kontynuującej leczenie wyliczyła z danych o refundacji zestawów infuzyjnych do osobistej pompy insulinowej, czyli wyrobu wydawanego na zlecenie. Każdy nowy pacjent z pompą to zatem kolejne zlecenia na osprzęt, na który składają się wkłucie, łącznik i dren, a także na zbiorniki na insulinę. Agencja zastrzegła przy tym dwie rzeczy: populacji z cukrzycą typu 3 nie dało się oszacować, bo nie ma dla niej dedykowanego kodu ICD-10, a w analizie nie uwzględniono możliwego wzrostu kosztów refundacji systemów do monitorowania glikemii u pacjentów powyżej 26. roku życia. O tym, jak resort tłumaczy zasady refundacji sensorów, pisaliśmy w odpowiedzi MZ o refundacji CGM w cukrzycy typu 2.

Projekt jest na etapie uzgodnień i konsultacji publicznych, więc jego treść może się jeszcze zmienić. Pismo kierujące go do konsultacji daje adresatom 30 dni na uwagi od otrzymania, a wśród nich jest Naczelna Rada Aptekarska.³