Aktywne wyszukanie kwalifikujących się pacjentów i kontakt telefoniczny farmaceuty niemal dwukrotnie zwiększyły rozpoczynanie terapii inhibitorem SGLT2 u chorych z cukrzycą typu 2 i przewlekłą chorobą nerek. W badaniu poprawy jakości opieki objęto 8658 weteranów (średnia wieku 78,7 roku) w ośmiu ośrodkach Veterans Affairs, których zidentyfikowano na podstawie klinicznego rejestru cukrzycy. Grupa interwencyjna otrzymała list edukacyjny, a następnie konsultację telefoniczną z farmaceutą klinicznym, który w uzasadnionych przypadkach ordynował empagliflozynę (Jardiance) i prowadził dalsze monitorowanie.1
Autorzy nie wykazali natomiast istotnych różnic w punktach końcowych klinicznych. W eksploracyjnej analizie złożonej obejmującej zgon z dowolnej przyczyny, niewydolność nerek, niewydolność serca, zawał i udar niezakończony zgonem współczynnik korzyści (win ratio) wyniósł 1,02 (95 proc. CI 0,97–1,07), co w rocznej obserwacji nie różnicowało grup. Praktyczny wniosek dla organizacji opieki jest jednak wyraźny: ustrukturyzowany kontakt farmaceuty domykał lukę we wdrażaniu terapii zgodnej z wytycznymi bez dokładania pracy lekarzom podstawowej opieki, a przy okazji tworzył okazję do wzmacniania stosowania się do zaleceń, przeglądu wyników badań i edukacji pacjenta. Część chorych, którzy odmówili, chciała najpierw omówić leczenie z lekarzem prowadzącym.
Źródła
- Pestka DL, Murphy D, Kaplan AN, et al. Pharmacist Outreach and SGLT2 Inhibitor Uptake in Patients With Diabetes and Chronic Kidney Disease. JAMA Network Open. 2026;9(5):e2613081. https://jamanetwork.com/journals/jamanetworkopen/fullarticle/2849119 ↩
