Analizator niezgodności recepturowych

Pełny spis par ze wskazaniem mechanizmu, sposobu rozwiązania i źródła. Nazwy składników, które mają kartę w bazie surowców, są podlinkowane. Pozycje 26–50 z 126 · strona 2 z 6

• Chlorowodorek prokainy × Jod, sole srebra, tanina

  Występuje niezgodność składników.

  Postępowanie: Nie zaleca się łączenia składników.

  Chmielak, 2014

• Chlorowodorek prokainy × Sulfacetamid sodu do weryfikacji

  Rozkład substancji czynnej.

  Postępowanie: Aby zapobiec niezgodności, substancje należy wydać w postaci dwóch roztworów.

• Cholesterol × Hascobaza, lekobaza

  Cholesterolu nie należy wprowadzać na „sucho” do podłoży maściowych. Wyższe stężenia cholesterolu w wazelinie wykazują tendencje do tworzenia grudek.

  Postępowanie: Cześć podłoża zamienić na wazelinę białą, z którą stopić cholesterol i dokładnie mieszać w czasie stygnięcia. W razie większej ilości cholesterolu może być konieczne skontaktowanie się z lekarzem i całkowita zmiana podłoża. Cholesterol zawsze należy stopić w temp. 147-150 °C.

  Chmielak, 2014

• Ditranol × Pasta cynkowa lub, tlenek cynku

  Następuje zmiana zabarwienia i unieczynnienie ditranolu.

  Postępowanie: Ditranol należy wymieszać z kwasem salicylowym lub benzoesowym oraz z niewielką ilością wazeliny białej. Po konsultacji lekarskiej można dokonać zmiany całego podłoża np. na wazelinę białą, eucerynę lub maść cholesterolową.

  Jachowicz, 2021

• Diuretyna × kwaśne środowisko: Odwary, nalewki, syropy, kwaśne wyciągi

  Nawet w nieznacznie zakwaszonym środowisku powstaje zmętnienie, czyli osad, na skutek wytrącenia słabego kwasu teobrominy. Jest to wynikiem cofnięcia jej dysocjacji.

  Postępowanie: Po porozumieniu z lekarzem diuretynę należy wydać w postaci proszków.

  Krowczynski, 2000 · Telejko, 2005

• Dziegieć sosnowy × Gliceryna, lanolina, alginiany do weryfikacji

  Występuje niezgodność dziegcia z gliceryną i podłożem z lanoliny.

  Postępowanie: W maściach i pastach z dziegciem sosnowym nie należy stosować gliceryny i lanoliny jako podłoża..

  Sznitowska, 2017

• Emulsja o/w w ilości > niż 10% maści (np. dodatek kremu gotowego) × Podłoże słabo wiążące wodę (wazelina) do weryfikacji

  Następuje rozwarstwienie maści.

  Postępowanie: Ze względu na dodatek emulsji o/w (krem gotowy) należy zmienić wazelinę na maść eucerynową.

• Erytromycyna × Efedryna

  Erytromycyna ulega w kwaśnym środowisku efedryny hydrolizie.

  Postępowanie: Substancje należy rozdzielić i wydać w dwóch osobnych butelkach o stężeniach obliczonych na podstawie dawki zawartej w pierwotnie przepisanej recepcie.

  Chmielak, 2014

• Erytromycyna × substancje zakwaszające roztwór: Kwas salicylowy, kwas benzoesowy, kwas sorbowy

  W kwasowym środowisku zachodzi rozkład hydrolityczny erytromycyny.

  Postępowanie: Kwas salicylowy należy przygotować w osobnym roztworze i stosować w odpowiednim odstępie czasowym z roztworem zawierającym erytromycynę.

  Jachowicz, 2021 · Marszal, 2015 · Marszal, 2014

• Fenobarbital × Roztwór wodny, syrop, woda miętowa, brak etanolu w recepcie do weryfikacji

  Następuje przekroczenie rozpuszczalności - wytrącenie trudno rozpuszczalnego kwasu, czyli fenobarbitalu. Fenobarbital rozpuszcza się w wodzie w stosunku 1:1000.

  Postępowanie: Zmiana formy nierozpuszczalnej składnika (czyli fenobarbitalu) w przepisanym rozpuszczalniku na formę rozpuszczalną, czyli fenobarbital sodu. Nawet jeśli ilość etanolu w recepcie wystarcza do rozpuszczenia fenobarbitalu to przez obecność dużej ilości roztworu wodnego / syropu, zamiast fenobarbitalu (m.cz. 232,24) należy użyć równoważną ilość fenobarbitalu sodu (m.cz. 254,22), który rozpuszcza się w wodzie w stosunku 1:2.

  Krowczynski, 2000

• Fenobarbital sodu × Bromek/ chlorek amonu, Mixtura Nervina

  Zachodzi wytrącenie słabego kwasu / niecałkowite rozpuszczenie fenobarbitalu sodu (brak niezgodności wynikającej ze stężeń fenobarbitalu sodu i bromku lub chlorku amonowego).

  Postępowanie: W przypadku recepty zawierającej fenobarbital sodu i chlorek lub bromek amonowy w pierwszej kolejności należy przeliczyć stężenia obu składników. Jeśli z obliczeń wynika, że niezgodność nie wystąpi fenobarbital sodu, należy rozpuścić osobno w wodzie, dopiero później połączy z roztworami bromków. Mimo wykonania z uwzględnieniem obliczeń, po upływie czasu niezgodność może wystąpić, dlatego bromek amonowy najlepiej zamienić na równoważną ilość bromku sodowego.

  Chmielak, 2014

• Fenobarbital sodu × Fosforan kodeiny (kodeina) w stężeniu powodującym niezgodność z fenobarbitalem sodu

  Następuje wytrącenie słabych kwasów w środowisku kwaśnym na skutek cofnięcia dysocjacji.

  Postępowanie: Należy oddzielić oba składniki, dodając do mieszanki roztwór jednego z nich jako ostatni.

  Telejko, 2005 · Jachowicz, 2021

• Fenobarbital sodu × Kwas solny, chlorowodorek papaweryny, chlorowodorek morfiny, syrop malinowy, syrop wiśniowy

  Niezgodność występuje zawsze - w kwaśnym środowisku następuje wydzielenie formy kwasowej fenobarbitalu, często w postaci osadu. W przypadku syropów następuje niekorzystna zmiana ich barwy. Pod wpływem środowiska zasadowego wytrąca się zasada papaweryny.

  Postępowanie: Zawsze należy wymienione składniki podać osobno. W przypadku niezgodności z syropami syrop należy zmienić na syrop prosty lub prawoślazowy.

  Jachowicz, 2021 · Telejko, 2005 · Bodek, 2018 · Aptekarz Polski, 2016

• Fenobarbital sodu × kwaśne środowisko: Syrop sosnowy, neospasmina, syrop z hydroksyzyną, kwas askorbinowy, siarczan atropiny, chlorowodorek kokainy, chlorowodorek efedryny, siarczan cynku

  Wytrącenie w kwaśnym środowisku kwasowej formy fenobarbitalu, często w postaci osadu.

  Postępowanie: Hydroksyzynę rozdzielić innym płynem obojętnym w recepcie np, Passipasminą lub wodą.

  Telejko, 2005 · Jachowicz, 2021 · Chmielak, 2014

• Fenobarbital sodu × Metenamina (urotropina) do weryfikacji

  Powstaje mieszanina eutektyczna - na skutek obniżenia temperatury topnienia proszek upłynnia się.

  Postępowanie: Niezgodne składniki rozdzielić podczas sporządzania postaci leku. Problem nie dotyczy roztworów.

• Fenobarbital sodu 0,3% × Chlorek amonu >5%, bromek amonu >5%, (Mixtura nervina)

  Wytrącenie słabego kwasu - przy podanych stężeniach niezgodność występuje zawsze.

  Postępowanie: Po porozumieniu z lekarzem należy zamienić bromek amonu na obojętnie reagujący bromek sodu i potasu przeliczając z mas cząsteczkowych równoważną ilość bromu. m.cz. NaBr =103 m.cz. KBr=119 m.cz. NH4Br=98 .

  Bodek, 2018 · Chmielak, 2014 · Aptekarz Polski, 2016

• Fenobarbital sodu 0,3% × Fosforan kodeiny (kodeina) od 0,5%

  Następuje wytrącenie słabego kwasu; przy podanych stężeniach niezgodność występuje zawsze.

  Postępowanie: Po konsultacji z lekarzem składniki 1 i 2 należy podać w postaci dwóch osobnych roztworów.

  Chmielak, 2014

• Fenobarbital sodu 0,5% × Chlorek amonu lub bromek amonu od 2% (Mixtura nervina)

  Następuje wytrącenie słabego kwasu.

  Postępowanie: Po porozumieniu z lekarzem należy zamienić bromek amonu na obojętnie reagujący bromek sodu i potasu przeliczając z mas cząsteczkowych równoważną ilość bromu. m.cz. NaBr =103 m.cz. KBr=119 m.cz. NH4Br=98.

  Bodek, 2018 · Chmielak, 2014 · Jachowicz, 2021

• Fenobarbital sodu 0,5% × Fosforan kodeiny (kodeina) od 0,3%

  Zachodzi wytrącenie słabego kwasu; przy podanych stężeniach niezgodność występuje zawsze.

  Postępowanie: Po konsultacji z lekarzem składniki 1 i 2 należy podać w postaci dwóch osobnych roztworów.

  Chmielak, 2014

• Fenobarbital sodu 1% × Chlorek amonu lub bromek amonu niezależnie od stężenia (bromek amonu wchodzi w skład Mixtura nervina)

  Następuje wytrącenie słabego kwasu Przy danym stężeniu fenobarbitalu sodu niezgodność występuje zawsze..

  Postępowanie: Po porozumieniu z lekarzem należy zamienić bromek amonu na obojętnie reagujący bromek sodu i potasu przeliczając z mas cząsteczkowych równoważną ilość bromu. m.cz. NaBr =103 m.cz. KBr=119 m.cz. NH4Br=98.

  Bodek, 2018 · Chmielak, 2014

• Fenobarbital sodu 1% × Fosforan kodeiny (kodeina) niezależnie od stężenia

  Zachodzi wytrącenie słabego kwasu.

  Postępowanie: Po konsultacji z lekarzem składniki 1 i 2 należy podać w postaci dwóch osobnych roztworów.

  Chmielak, 2014

• Garbniki (tanina, nalewka dębiankowa) × Alkaloidy, chlorowodorek chininy, azotan strychniny, żelatyna do weryfikacji

  Tworzy się nierozpuszczalny osad

  Postępowanie: Aby uniknąć niezgodności, nalewki garbnikowe będące przyczyną niezgodności, należy podać oddzielnie.

  Wielosz, 1998

• Glicerol × Parafina

  Glicerol nie miesza się z parafiną, dochodzi do rozwarstwienia zawiesiny.

  Postępowanie: Aby uzyskać wymaganą postać leku, można zemulgować glicerol w parafinie dodając do recepty lanolinę kosztem parafiny.

  Telejko, 2005 · Jachowicz, 2021

• Gliceryna × Nadmanganian potasu

  Wskutek zbyt intensywnego mieszania składników może nastąpić wybuch.

  Postępowanie: Bezpośredniego łączenia składników należy unikać z uwagi na możliwy samozapłon.

  Chmielak, 2014

• Glikozydy nasercowe × Środowisko kwaśne do weryfikacji

  Zachodzi hydroliza substancji czynnej i jednoczesna jej inaktywacja.

  Postępowanie: Należy unikać połączenia składników.

  Aptekarz Polski, 2016