Analizator niezgodności recepturowych

Dodaj surowce z recepty – narzędzie sprawdzi wszystkie pary i wypisze opisane niezgodności z omówieniem mechanizmu, sposobem rozwiązania i źródłem. Wyszukiwarka rozumie synonimy i nazwy łacińskie.
Najczęstsze mechanizmy niezgodności
Fizyczne – mieszaniny eutektyczne (obniżenie temperatury topnienia, upłynnienie proszku), wysalanie, rozwarstwienie emulsji, wytrącenie substancji z roztworu przy zmianie rozpuszczalnika. Chemiczne – reakcje utleniania i redukcji (azotan srebra, adrenalina, siarka z metalami), hydrolizy, reakcje podwójnej wymiany z wytrąceniem słabej zasady lub kwasu, zmiany pH rozkładające substancję czynną. Farmakologiczne – zniesienie lub nasilenie działania składników w jednej postaci.
Wszystkie opisane niezgodności recepturowe 126
Pełny spis par ze wskazaniem mechanizmu, sposobu rozwiązania i źródła. Nazwy składników, które mają kartę w bazie surowców, są podlinkowane. Pozycje 101–125 z 126 · strona 5 z 6
-
Salicylan sodu × Wodzian chloralu, metenamina
Powstaje mieszanina eutektyczna - na skutek obniżenia temperatury topnienia proszek upłynnia się.
Postępowanie: Niezgodne składniki rozdzielić podczas sporządzania postaci leku.
-
Następuje wytrącenie osadu.
Postępowanie: Należy unikać połączenia siarczanu atropiny z taniną.
Chmielak, 2014
-
Sól sodowa karboksymetylocelulozy × Czwartorzędowe zasady amoniowe, sole niektórych słabych zasad, kwas benzoesowy i sorbowy lub ich sole sodowe jako konserwanty
Tworzenie związków kompleksowych. Dodatek karboksymetylocelulozy powoduje podniesienie pH do ok. 7,5 podczas gdy wymienione środki wykazują aktywność konserwującą przy pH=5 i niższym.
Postępowanie: Unikać połączenia składników.
Jachowicz, 2021
-
sole alkaloidów i środków miejscowo znieczulających: Chlorowodorek papaweryny, chlorowodorek strychniny, siarczan atropiny × Środowisko zasadowe
Następuje wydzielenie trudno rozpuszczalnych zasad. Niezgodność występuje w zależności od odczynu roztworu oraz stężenia i rodzaju substancji leczniczych.
Postępowanie: Sole alkaloidów np. chlorowodorek papaweryny należy wydzielić z roztworu i podać osobno w postaci proszków lub osobnego roztworu.
Telejko, 2005 · Jachowicz, 2021 · Wielosz, 1998 · Chmielak, 2014
-
sole alkaloidów: Kofeinobenzoesan sodu, chlorowodorek efedryny × Chlorek wapnia / bromek wapnia
Następuje wytrącenie się nierozpuszczalnej soli. Zachodzi reakcja podwójnej wymiany.
Postępowanie: Składniki należy rozdzielić od siebie np. syropem z recepty.
Wielosz, 1998
-
sole słabych zasad: Fosforan kodeiny (kodeina), chlorowodorek efedryny, alkaloidy pokrzyku × środowisko zasadowe - związki alkalizujące środowisko: Aminofilina, sulfogwajakol, metamizol sodu, benzoesan sodu, salicylan sodu, fenobarbital sodowy do weryfikacji
Pozorna niezgodność cofnięcia dysocjacji - wytrącenie trudno rozpuszczalnych zasad - fosforan kodeiny i chlorowodorek efedryny w środowisku alkalicznym będą się wytrącać z soli, ale jako łatwo rozpuszczalne zasady będą się w mieszance rozpuszczać.
Postępowanie: Roztwory soli słabych zasad należy dodać na samym końcu, rozdzielić od związków zasadowych maksymalną ilością przepisanych w recepcie syropów, nalewek, częścią wody. Zasada efedryny i zasada kodeiny są stosunkowo dobrze rozpuszczalne w wodzie oraz w mieszankach recepturowych - jeżeli zostaną oddzielone od alkalicznych składników mieszanki maksymalną ilością wody, syropów, nalewek nie ulegają wytrąceniu nawet w silnie alkalicznym pH.
Telejko, 2005 · Wielosz, 1998
-
sole wapnia: Chlorek wapnia × Fosforan kodeiny (kodeina)
W wyniku reakcji podwójnej wymiany następuje wytrącenia się trwałego osadu fosforanu wapnia.
Postępowanie: Niezgodność koryguje zamiana fosforanu kodeiny na kodeinę w postaci zasady lub osobne wydanie fosforanu kodeiny w postaci proszków. Ewentualnie w przypadku niewielkiej ilości osadu substancji słabo działającej (jest to fosforan wapnia) można wykonać receptę bez zmian, dodając etykietę "zmieszać przed użyciem" lub wydzielić ze składu chlorek wapnia i sporządzić oddzielny roztwór.
Telejko, 2005 · Chmielak, 2014
-
Solubilizat wodny witamin (np. witamina A+D3 liq.) × Parafina ciekła
Składniki niemieszające się.
Postępowanie: W celu utrwalenia powstałej emulsji roztwór wodny witamin można rozetrzeć z niewielką ilością euceryny lub lanoliny (1 g) dodając równocześnie małym poracjami parafinę ciekłą.
Telejko, 2005
-
Strącony węglan wapnia × Kwaśne środowisko do weryfikacji
Następuje rozkład substancji.
Postępowanie: Unikać połączenia składników.
-
Strącony węglan wapnia × Zasadowy azotan bizmutawy
Mieszanina składników tworzy nierozpadającą się w przewodzie pokarmowym masę.
Postępowanie: Unikać połączenia składników.
Chmielak, 2014
-
substancje o charakterze hydrofobowym: Parafina × roztwory lub substancje hydrofilowe: Gliceryna, roztwór wodny adrenaliny, wodny roztwór witaminy A, wodny roztwór witaminy D
Substancje nie mieszają się ze sobą.
Postępowanie: Należy dodać niewielką ilość emulgatora, np. euceryny, ewentualnie lanoliny.
Telejko, 2005 · Chmielak, 2014
-
Substancje stałe, rozpuszczalne w wodzie, silnie działające w mieszance do użytku wewnętrznego × Brak rozpuszczalnika dla substancji stałych, (mieszanka bez wody, ale zawierająca syropy) do weryfikacji
Następuje przekroczenie rozpuszczalności.
Postępowanie: Metoda 1. Substancje stałe należy rozpuścić na zimno w syropach, jeśli są w nich rozpuszczalne (fosforan kodeiny, chlorowodorek efedryny, benzoesan sodu, sulfogwajakol). Metoda 2. Użyć do rozpuszczenia możliwie najmniejszej ilości wody lub etanolu (maksymalnie do 5%) i zmniejszyć odpowiednio ilość syropu, tak aby zapisana w recepcie ogólna ilość leku nie uległa zmianie. Zmianę tę należy odnotować na recepcie.
-
substancje uwodnione: Uwodniony siarczan sodu × Inne składniki proszku
Tworzy się mieszanina semitektyczna i po zmieszaniu składników następuje wydzielenie wody krystalizacyjnej ze związków.
Postępowanie: Zalecane jest stosowanie bezwodnych substancji.
Telejko, 2005 · Chmielak, 2014
-
Tymol × Wodorowęglan sodu, węglan sodu, salicylan fenylu
Powstaje mieszanina eutektyczna - na skutek obniżenia temperatury topnienia proszek upłynnia się.
Postępowanie: Niezgodne składniki rozdzielić podczas sporządzania postaci leku.
Chmielak, 2014
-
Węgiel leczniczy × Nadmanganian potasu
Podczas ucierania proszków może nastąpić utlenienie węgla leczniczego pod wpływem nadmanganianu potasu - może nastąpić wybuch mieszaniny.
Postępowanie: Należy unikać połączenia składników.
Chmielak, 2014
-
Węgiel leczniczy × Związki alkaloidów, chlorowodorek papaweryny, siarczan atropiny
Zachodzi adsorpcja - utrata działania lub zmniejszenie działania alkaloidu pod wpływem węgla leczniczego.
Postępowanie: Po uzgodnieniu z lekarzem składniki należy podać osobno. Węgiel leczniczy podać w tabletkach lub w granulacie.) Należy poinformować pacjenta o konieczności przerwy min, 2-3 h między węglem leczniczym a innymi lekami. Chlorowodorek papaweryny rozsypać do kapsułek skrobiowych z laktozą zamiast węgla. Siarczan atropiny można podać w proszkach lub w kroplach.
Telejko, 2005 · Jachowicz, 2021 · Wielosz, 1998 · Aptekarz Polski, 2016
-
Węglan sodu × Metenamina (urotropina)
Powstaje mieszanina eutektyczna - na skutek obniżenia temperatury topnienia proszek upłynnia się.
Postępowanie: Niezgodne składniki rozdzielić podczas sporządzania postaci leku.
Chmielak, 2014
-
Witamina A olejowa × Podłoże uwodnione, duża ilość wody w recepcie
Rozwarstwienie maści - obecności dwóch emulgatorów o przeciwnych właściwościach – w/o i o/w prowadzących do nietrwałości i rozkładu maści typu emulsji.
Postępowanie: Ze względu na dużą ilość wody w maści witaminę A w postaci olejowej należy wprowadzić na sam koniec, w momencie wymieszania już wszystkich pozostałych składników, ustawić parametry mieszania unguatora na poziom 1 i czas mieszania 5-10 sekund.
Jachowicz, 2021
-
Witaminy w postaci emulsji typu olej w wodzie (o/w), - witamina A Hasco / Medana (solubilizowany roztwór wodny witaminy A - zawiera solubilizator działający jak emulgator o/w), - witamina A + D × Maść lub krem na bazie euceryny (zawiera emulgator w/o)
Zachodzi rozwarstwienie maści - obecności dwóch emulgatorów o przeciwnych właściwościach – w/o i o/w prowadzących do nietrwałości i rozkładu maści typu emulsji.
Postępowanie: Metoda 1. Najlepiej od razu zamienić część podłoża na podłoże amfifilowe (hasco-/lekobazę), szczególnie jeśli podłożem jest wazelina, smalec, parafina lub parafina płynna. Metoda 2. Po przeliczeniu odpowiedniej ilości jednostek (ze względu na większą zawartość jednostek witaminy w olejowej witaminie A w porównaniu z preparatem solubilizowanym) należy użyć wyliczonej ilości olejowej witaminy A. (witaminę A możesz przeliczyć w naszym kalkulatorze: http://opieka.farm/ile-witaminy/ ) Metoda 3: Ewentualnie po wymieszaniu wszystkich składników maści dodać witaminę A (solubilizat wodny) i mieszać przez 10-20 sekund na najniższych obrotach unguatora.
Bodek, 2018 · Chmielak, 2014 · Jachowicz, 2021
-
Woda wapienna × Chloramfenikol, tetracykliny
Zachodzi hydroliza i rozkład substancji, prowadzący do jej inaktywacji.
Postępowanie: Wodę wapienną należy zamienić na wodę oczyszczoną, wodę wapienną należy wydać osobno w postaci rozcieńczonego roztworu.
Jachowicz, 2021 · Telejko, 2005 · Wielosz, 1998
-
Woda wapienna × Substancje o odczynie kwaśnym, kwas borowy, tanina, węglany, fosforany, siarczany, cytryniany, Płyn Burowa, kwas salicylowy, rivanol
Zobojętnienie. Powstaje osad. Następuje rozkład chemiczny.
Postępowanie: Należy unikać połączenia składników.
źródło
-
Wodorotlenek glinu × związki alkaloidów: Chlorowodorek papaweryny, glikozydy nasercowe do weryfikacji
Pod wpływem wodorotlenku glinu zachodzi adsorpcja, wynikiem której jest utrata działania alkaloidu.
Postępowanie: Po uzgodnieniu z lekarzem składniki należy podać osobno. Chlorowodorek papaweryny rozsypać do kapsułek skrobiowych z laktozą zamiast wodorotlenku glinu. Dodatkowo należy poinformować pacjenta o konieczność przyjmowania wodorotlenku glinu w zachowanym odstępie od czasu przyjęcia preparatu z drugim lekiem.
Jachowicz, 2021 · Wielosz, 1998 · Bodek, 2018
-
Wodzian chloralu × Kamfora, mentol, salicylan fenylu, aminofenazon, fenacetyna, salipiryna, tymol
Powstaje mieszanina eutektyczna - na skutek obniżenia temperatury topnienia proszek upłynnia się.
Postępowanie: W przypadku proszków tworzących mieszaninę eutektyczną należy składniki odpowiedzialne za euteksję rozdzielić. Po uzgodnieniu z lekarzem składniki należy podać osobno. W bardziej złożonych receptach wydziela się składnik odpowiedzialny za niezgodność lub zachować odpowiednią kolejność mieszania. Przy mieszaniu składników unikać bezpośredniego kontaktu składników tworzących mieszaninę eutektyczną, gdyż stopiony eutektyk trudno rozprowadzić w proszku. Składniki tworzące mieszaninę eutektyczną rozetrzeć osobno z innymi składnikami proszków i na końcu połączyć obie mieszaniny.
Telejko, 2005 · Wielosz, 1998 · Bodek, 2018
-
Wodzian chloralu × podłoże lipofilowe: Olej kakaowy, oleje utwardzone, tłuszcz stały do weryfikacji
Następuje obniżenie temperatury topnienia podłoża lipofilowego.
Postępowanie: Aby uniknąć przedwczesnego topnienia podłoża należy dodać w niewielkiej ilości wosku białego lub estru cetylowego wosku.
-
Wodzian chloralu, kamfora, olejki eteryczne, gwajakol × podłoże lipofilowe: Olej kakaowy, oleje utwardzone, tłuszcz stały
Następuje obniżenie temperatury topnienia podłoża lipofilowego.
Postępowanie: Do podłoża dodaje się wosk pszczeli w ilości 3-5%, olbrot, alkohol stearylowy, alkohol cetylowy i ich mieszaniny, monostearynian glicerolu.
Chmielak, 2014
Częste pytania
Czy brak pary w analizatorze oznacza, że składniki są zgodne?
Nie. Baza obejmuje 126 opisanych par z piśmiennictwa receptury – brak wpisu znaczy tylko tyle, że para nie została opisana. Recepturę zawsze oceniaj samodzielnie, biorąc pod uwagę postać leku, stężenia, podłoże i pH.
Czy wyszukiwarka rozumie synonimy i nazwy łacińskie?
Tak. Wpisanie synonimu lub nazwy łacińskiej wskaże właściwy surowiec – na przykład „ichtamol" znajdzie pary opisane dla ichtiolu, a podpowiedź pokaże, przez jaką nazwę nastąpiło rozpoznanie.
Jakie typy niezgodności opisuje baza?
Fizyczne (mieszaniny eutektyczne, wysalanie, rozwarstwienie emulsji, wytrącanie przy zmianie rozpuszczalnika), chemiczne (reakcje utleniania i redukcji, hydrolizy, podwójnej wymiany, zmiany pH) oraz farmakologiczne. Każdy wpis zawiera mechanizm i sposób postępowania.
Czy mentol można łączyć z rezorcyną w jednym proszku?
To para opisana w bazie jako niezgodność – powstaje mieszanina eutektyczna i proszek upłynnia się na skutek obniżenia temperatury topnienia. Niezgodne składniki rozdziela się podczas sporządzania postaci leku – szczegóły i źródła znajdziesz po dodaniu pary w analizatorze.
Skąd pochodzą dane analizatora?
Z piśmiennictwa receptury aptecznej (m.in. Jachowicz, Sznitowska, skrypty uczelniane, Aptekarz Polski) – pełne zapisy bibliograficzne są w sekcji „Źródła" pod spisem par. Pozycje bez pełnego piśmiennictwa mają plakietkę „do weryfikacji".
Czy analizator zastępuje ocenę farmaceuty?
Nie – narzędzie wspiera przegląd recepty, ale nie zastępuje wiedzy i odpowiedzialności osoby sporządzającej lek. Ostateczna ocena składu należy do farmaceuty.
Źródła
- Jachowicz, R. (red.). (2021). Receptura apteczna. Sporządzanie leków jałowych i niejałowych. PZWL, Warszawa.
- Sznitowska, M. (red.). (2017). Farmacja stosowana. Technologia postaci leku. PZWL, Warszawa.
- Chmielak, W. (2014). Ściąga z receptury. Edycja IV. ITEM Publishing, Szczecin.
- Marszał, L. (2015). Receptura apteczna półstałych postaci leków do stosowania na skórę. Teoria i praktyka. Farmapress, Warszawa.
- Marszał, L. (2014). Receptura płynnych postaci leków. W teorii i praktyce. Farmapress, Warszawa.
- Telejko, E., Winnicka, K., Sosnowska, K., Słodowik, T. (2005). Niezgodności recepturowe, interakcje, homeopatia i homotoksykologia. Skrypt do ćwiczeń dla studentów IV roku farmacji aptecznej. Akademia Medyczna w Białymstoku.
- Krówczyński, L., Jachowicz, R. (red.). (2000). Ćwiczenia z receptury. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków.
- Bodek, K. H., Redliński, A. (red.). (2018). Przewodnik po recepturze aptecznej dla studentów Wydziału Farmaceutycznego. Uniwersytet Medyczny w Łodzi.
- Wielosz, M. (red.). (1998). Receptura. Dla studentów medycyny i stomatologii. Lubelskie Towarzystwo Naukowe, Lublin.
- Sierpniowska, O. (2015). Technologia Postaci Leku. Emulsje. Aptekarz Polski, nr 112 (90e).
- Redakcja Aptekarza Polskiego (2016). Trudności i niezgodności recepturowe. Aptekarz Polski, 29 stycznia 2016 (aktualizacja 6 grudnia 2020).
Historia zmian (2)
- 25.07.2026 Nazwy składników rozbite na osobne pozycje i poprawione dopasowanie do kart surowców — witaminy A, B2 i C trafiały wcześniej do jednej karty. Dziewięć par dostało piśmiennictwo.
- 25.07.2026 Uruchomienie narzędzia: 126 par surowców z opisem mechanizmu niezgodności i postępowania.
Czy to narzędzie uważasz za przydatne?
Dziękujemy za głos.
