opieka.farm
Strona ·Analizator niezgodności recepturowych
Nie jesteś zalogowany — część treści i narzędzi zostaje ukryta Zaloguj się
Reklama
Narzędzia / Receptura
Narzędzie · Receptura

Analizator niezgodności recepturowych

Dodaj surowce z recepty – narzędzie sprawdzi wszystkie pary i wypisze opisane niezgodności z omówieniem mechanizmu, sposobem rozwiązania i źródłem. Wyszukiwarka rozumie synonimy i nazwy łacińskie.

Zapisz
Zanim zaczniesz
Nie każdą niezgodność widać przy sporządzaniu – część ujawnia się po dniach (rozwarstwienie, ciemnienie, wytrącenie osadu). Zwracaj uwagę zwłaszcza na mieszaniny eutektyczne (mentol, kamfora, tymol, fenol), zmiany pH i utleniacze z reduktorami.

Najczęstsze mechanizmy niezgodności

Fizyczne – mieszaniny eutektyczne (obniżenie temperatury topnienia, upłynnienie proszku), wysalanie, rozwarstwienie emulsji, wytrącenie substancji z roztworu przy zmianie rozpuszczalnika. Chemiczne – reakcje utleniania i redukcji (azotan srebra, adrenalina, siarka z metalami), hydrolizy, reakcje podwójnej wymiany z wytrąceniem słabej zasady lub kwasu, zmiany pH rozkładające substancję czynną. Farmakologiczne – zniesienie lub nasilenie działania składników w jednej postaci.

Wszystkie opisane niezgodności recepturowe 126

Pełny spis par ze wskazaniem mechanizmu, sposobu rozwiązania i źródła. Nazwy składników, które mają kartę w bazie surowców, są podlinkowane. Pozycje 101–125 z 126 · strona 5 z 6

  • Salicylan sodu × Wodzian chloralu, metenamina

    Powstaje mieszanina eutektyczna - na skutek obniżenia temperatury topnienia proszek upłynnia się.

    Postępowanie: Niezgodne składniki rozdzielić podczas sporządzania postaci leku.

    Aptekarz Polski, 2016

  • Siarczan atropiny × Tanina

    Następuje wytrącenie osadu.

    Postępowanie: Należy unikać połączenia siarczanu atropiny z taniną.

    Chmielak, 2014

  • Sól sodowa karboksymetylocelulozy × Czwartorzędowe zasady amoniowe, sole niektórych słabych zasad, kwas benzoesowy i sorbowy lub ich sole sodowe jako konserwanty

    Tworzenie związków kompleksowych. Dodatek karboksymetylocelulozy powoduje podniesienie pH do ok. 7,5 podczas gdy wymienione środki wykazują aktywność konserwującą przy pH=5 i niższym.

    Postępowanie: Unikać połączenia składników.

    Jachowicz, 2021

  • sole alkaloidów i środków miejscowo znieczulających: Chlorowodorek papaweryny, chlorowodorek strychniny, siarczan atropiny × Środowisko zasadowe

    Następuje wydzielenie trudno rozpuszczalnych zasad. Niezgodność występuje w zależności od odczynu roztworu oraz stężenia i rodzaju substancji leczniczych.

    Postępowanie: Sole alkaloidów np. chlorowodorek papaweryny należy wydzielić z roztworu i podać osobno w postaci proszków lub osobnego roztworu.

    Telejko, 2005 · Jachowicz, 2021 · Wielosz, 1998 · Chmielak, 2014

  • sole alkaloidów: Kofeinobenzoesan sodu, chlorowodorek efedryny × Chlorek wapnia / bromek wapnia

    Następuje wytrącenie się nierozpuszczalnej soli. Zachodzi reakcja podwójnej wymiany.

    Postępowanie: Składniki należy rozdzielić od siebie np. syropem z recepty.

    Wielosz, 1998

  • sole słabych zasad: Fosforan kodeiny (kodeina), chlorowodorek efedryny, alkaloidy pokrzyku × środowisko zasadowe - związki alkalizujące środowisko: Aminofilina, sulfogwajakol, metamizol sodu, benzoesan sodu, salicylan sodu, fenobarbital sodowy do weryfikacji

    Pozorna niezgodność cofnięcia dysocjacji - wytrącenie trudno rozpuszczalnych zasad - fosforan kodeiny i chlorowodorek efedryny w środowisku alkalicznym będą się wytrącać z soli, ale jako łatwo rozpuszczalne zasady będą się w mieszance rozpuszczać.

    Postępowanie: Roztwory soli słabych zasad należy dodać na samym końcu, rozdzielić od związków zasadowych maksymalną ilością przepisanych w recepcie syropów, nalewek, częścią wody. Zasada efedryny i zasada kodeiny są stosunkowo dobrze rozpuszczalne w wodzie oraz w mieszankach recepturowych - jeżeli zostaną oddzielone od alkalicznych składników mieszanki maksymalną ilością wody, syropów, nalewek nie ulegają wytrąceniu nawet w silnie alkalicznym pH.

    Telejko, 2005 · Wielosz, 1998

  • sole wapnia: Chlorek wapnia × Fosforan kodeiny (kodeina)

    W wyniku reakcji podwójnej wymiany następuje wytrącenia się trwałego osadu fosforanu wapnia.

    Postępowanie: Niezgodność koryguje zamiana fosforanu kodeiny na kodeinę w postaci zasady lub osobne wydanie fosforanu kodeiny w postaci proszków. Ewentualnie w przypadku niewielkiej ilości osadu substancji słabo działającej (jest to fosforan wapnia) można wykonać receptę bez zmian, dodając etykietę "zmieszać przed użyciem" lub wydzielić ze składu chlorek wapnia i sporządzić oddzielny roztwór.

    Telejko, 2005 · Chmielak, 2014

  • Solubilizat wodny witamin (np. witamina A+D3 liq.) × Parafina ciekła

    Składniki niemieszające się.

    Postępowanie: W celu utrwalenia powstałej emulsji roztwór wodny witamin można rozetrzeć z niewielką ilością euceryny lub lanoliny (1 g) dodając równocześnie małym poracjami parafinę ciekłą.

    Telejko, 2005

  • Strącony węglan wapnia × Kwaśne środowisko do weryfikacji

    Następuje rozkład substancji.

    Postępowanie: Unikać połączenia składników.

  • Strącony węglan wapnia × Zasadowy azotan bizmutawy

    Mieszanina składników tworzy nierozpadającą się w przewodzie pokarmowym masę.

    Postępowanie: Unikać połączenia składników.

    Chmielak, 2014

  • substancje o charakterze hydrofobowym: Parafina × roztwory lub substancje hydrofilowe: Gliceryna, roztwór wodny adrenaliny, wodny roztwór witaminy A, wodny roztwór witaminy D

    Substancje nie mieszają się ze sobą.

    Postępowanie: Należy dodać niewielką ilość emulgatora, np. euceryny, ewentualnie lanoliny.

    Telejko, 2005 · Chmielak, 2014

  • Substancje stałe, rozpuszczalne w wodzie, silnie działające w mieszance do użytku wewnętrznego × Brak rozpuszczalnika dla substancji stałych, (mieszanka bez wody, ale zawierająca syropy) do weryfikacji

    Następuje przekroczenie rozpuszczalności.

    Postępowanie: Metoda 1. Substancje stałe należy rozpuścić na zimno w syropach, jeśli są w nich rozpuszczalne (fosforan kodeiny, chlorowodorek efedryny, benzoesan sodu, sulfogwajakol). Metoda 2. Użyć do rozpuszczenia możliwie najmniejszej ilości wody lub etanolu (maksymalnie do 5%) i zmniejszyć odpowiednio ilość syropu, tak aby zapisana w recepcie ogólna ilość leku nie uległa zmianie. Zmianę tę należy odnotować na recepcie.

  • substancje uwodnione: Uwodniony siarczan sodu × Inne składniki proszku

    Tworzy się mieszanina semitektyczna i po zmieszaniu składników następuje wydzielenie wody krystalizacyjnej ze związków.

    Postępowanie: Zalecane jest stosowanie bezwodnych substancji.

    Telejko, 2005 · Chmielak, 2014

  • Tymol × Wodorowęglan sodu, węglan sodu, salicylan fenylu

    Powstaje mieszanina eutektyczna - na skutek obniżenia temperatury topnienia proszek upłynnia się.

    Postępowanie: Niezgodne składniki rozdzielić podczas sporządzania postaci leku.

    Chmielak, 2014

  • Węgiel leczniczy × Nadmanganian potasu

    Podczas ucierania proszków może nastąpić utlenienie węgla leczniczego pod wpływem nadmanganianu potasu - może nastąpić wybuch mieszaniny.

    Postępowanie: Należy unikać połączenia składników.

    Chmielak, 2014

  • Węgiel leczniczy × Związki alkaloidów, chlorowodorek papaweryny, siarczan atropiny

    Zachodzi adsorpcja - utrata działania lub zmniejszenie działania alkaloidu pod wpływem węgla leczniczego.

    Postępowanie: Po uzgodnieniu z lekarzem składniki należy podać osobno. Węgiel leczniczy podać w tabletkach lub w granulacie.) Należy poinformować pacjenta o konieczności przerwy min, 2-3 h między węglem leczniczym a innymi lekami. Chlorowodorek papaweryny rozsypać do kapsułek skrobiowych z laktozą zamiast węgla. Siarczan atropiny można podać w proszkach lub w kroplach.

    Telejko, 2005 · Jachowicz, 2021 · Wielosz, 1998 · Aptekarz Polski, 2016

  • Węglan sodu × Metenamina (urotropina)

    Powstaje mieszanina eutektyczna - na skutek obniżenia temperatury topnienia proszek upłynnia się.

    Postępowanie: Niezgodne składniki rozdzielić podczas sporządzania postaci leku.

    Chmielak, 2014

  • Witamina A olejowa × Podłoże uwodnione, duża ilość wody w recepcie

    Rozwarstwienie maści - obecności dwóch emulgatorów o przeciwnych właściwościach – w/o i o/w prowadzących do nietrwałości i rozkładu maści typu emulsji.

    Postępowanie: Ze względu na dużą ilość wody w maści witaminę A w postaci olejowej należy wprowadzić na sam koniec, w momencie wymieszania już wszystkich pozostałych składników, ustawić parametry mieszania unguatora na poziom 1 i czas mieszania 5-10 sekund.

    Jachowicz, 2021

  • Witaminy w postaci emulsji typu olej w wodzie (o/w), - witamina A Hasco / Medana (solubilizowany roztwór wodny witaminy A - zawiera solubilizator działający jak emulgator o/w), - witamina A + D × Maść lub krem na bazie euceryny (zawiera emulgator w/o)

    Zachodzi rozwarstwienie maści - obecności dwóch emulgatorów o przeciwnych właściwościach – w/o i o/w prowadzących do nietrwałości i rozkładu maści typu emulsji.

    Postępowanie: Metoda 1. Najlepiej od razu zamienić część podłoża na podłoże amfifilowe (hasco-/lekobazę), szczególnie jeśli podłożem jest wazelina, smalec, parafina lub parafina płynna. Metoda 2. Po przeliczeniu odpowiedniej ilości jednostek (ze względu na większą zawartość jednostek witaminy w olejowej witaminie A w porównaniu z preparatem solubilizowanym) należy użyć wyliczonej ilości olejowej witaminy A. (witaminę A możesz przeliczyć w naszym kalkulatorze: http://opieka.farm/ile-witaminy/ ) Metoda 3: Ewentualnie po wymieszaniu wszystkich składników maści dodać witaminę A (solubilizat wodny) i mieszać przez 10-20 sekund na najniższych obrotach unguatora.

    Bodek, 2018 · Chmielak, 2014 · Jachowicz, 2021

  • Woda wapienna × Chloramfenikol, tetracykliny

    Zachodzi hydroliza i rozkład substancji, prowadzący do jej inaktywacji.

    Postępowanie: Wodę wapienną należy zamienić na wodę oczyszczoną, wodę wapienną należy wydać osobno w postaci rozcieńczonego roztworu.

    Jachowicz, 2021 · Telejko, 2005 · Wielosz, 1998

  • Woda wapienna × Substancje o odczynie kwaśnym, kwas borowy, tanina, węglany, fosforany, siarczany, cytryniany, Płyn Burowa, kwas salicylowy, rivanol

    Zobojętnienie. Powstaje osad. Następuje rozkład chemiczny.

    Postępowanie: Należy unikać połączenia składników.

    źródło

  • Wodorotlenek glinu × związki alkaloidów: Chlorowodorek papaweryny, glikozydy nasercowe do weryfikacji

    Pod wpływem wodorotlenku glinu zachodzi adsorpcja, wynikiem której jest utrata działania alkaloidu.

    Postępowanie: Po uzgodnieniu z lekarzem składniki należy podać osobno. Chlorowodorek papaweryny rozsypać do kapsułek skrobiowych z laktozą zamiast wodorotlenku glinu. Dodatkowo należy poinformować pacjenta o konieczność przyjmowania wodorotlenku glinu w zachowanym odstępie od czasu przyjęcia preparatu z drugim lekiem.

    Jachowicz, 2021 · Wielosz, 1998 · Bodek, 2018

  • Wodzian chloralu × Kamfora, mentol, salicylan fenylu, aminofenazon, fenacetyna, salipiryna, tymol

    Powstaje mieszanina eutektyczna - na skutek obniżenia temperatury topnienia proszek upłynnia się.

    Postępowanie: W przypadku proszków tworzących mieszaninę eutektyczną należy składniki odpowiedzialne za euteksję rozdzielić. Po uzgodnieniu z lekarzem składniki należy podać osobno. W bardziej złożonych receptach wydziela się składnik odpowiedzialny za niezgodność lub zachować odpowiednią kolejność mieszania. Przy mieszaniu składników unikać bezpośredniego kontaktu składników tworzących mieszaninę eutektyczną, gdyż stopiony eutektyk trudno rozprowadzić w proszku. Składniki tworzące mieszaninę eutektyczną rozetrzeć osobno z innymi składnikami proszków i na końcu połączyć obie mieszaniny.

    Telejko, 2005 · Wielosz, 1998 · Bodek, 2018

  • Wodzian chloralu × podłoże lipofilowe: Olej kakaowy, oleje utwardzone, tłuszcz stały do weryfikacji

    Następuje obniżenie temperatury topnienia podłoża lipofilowego.

    Postępowanie: Aby uniknąć przedwczesnego topnienia podłoża należy dodać w niewielkiej ilości wosku białego lub estru cetylowego wosku.

  • Wodzian chloralu, kamfora, olejki eteryczne, gwajakol × podłoże lipofilowe: Olej kakaowy, oleje utwardzone, tłuszcz stały

    Następuje obniżenie temperatury topnienia podłoża lipofilowego.

    Postępowanie: Do podłoża dodaje się wosk pszczeli w ilości 3-5%, olbrot, alkohol stearylowy, alkohol cetylowy i ich mieszaniny, monostearynian glicerolu.

    Chmielak, 2014

Częste pytania

Czy brak pary w analizatorze oznacza, że składniki są zgodne?

Nie. Baza obejmuje 126 opisanych par z piśmiennictwa receptury – brak wpisu znaczy tylko tyle, że para nie została opisana. Recepturę zawsze oceniaj samodzielnie, biorąc pod uwagę postać leku, stężenia, podłoże i pH.

Czy wyszukiwarka rozumie synonimy i nazwy łacińskie?

Tak. Wpisanie synonimu lub nazwy łacińskiej wskaże właściwy surowiec – na przykład „ichtamol" znajdzie pary opisane dla ichtiolu, a podpowiedź pokaże, przez jaką nazwę nastąpiło rozpoznanie.

Jakie typy niezgodności opisuje baza?

Fizyczne (mieszaniny eutektyczne, wysalanie, rozwarstwienie emulsji, wytrącanie przy zmianie rozpuszczalnika), chemiczne (reakcje utleniania i redukcji, hydrolizy, podwójnej wymiany, zmiany pH) oraz farmakologiczne. Każdy wpis zawiera mechanizm i sposób postępowania.

Czy mentol można łączyć z rezorcyną w jednym proszku?

To para opisana w bazie jako niezgodność – powstaje mieszanina eutektyczna i proszek upłynnia się na skutek obniżenia temperatury topnienia. Niezgodne składniki rozdziela się podczas sporządzania postaci leku – szczegóły i źródła znajdziesz po dodaniu pary w analizatorze.

Skąd pochodzą dane analizatora?

Z piśmiennictwa receptury aptecznej (m.in. Jachowicz, Sznitowska, skrypty uczelniane, Aptekarz Polski) – pełne zapisy bibliograficzne są w sekcji „Źródła" pod spisem par. Pozycje bez pełnego piśmiennictwa mają plakietkę „do weryfikacji".

Czy analizator zastępuje ocenę farmaceuty?

Nie – narzędzie wspiera przegląd recepty, ale nie zastępuje wiedzy i odpowiedzialności osoby sporządzającej lek. Ostateczna ocena składu należy do farmaceuty.

Źródła

  1. Jachowicz, R. (red.). (2021). Receptura apteczna. Sporządzanie leków jałowych i niejałowych. PZWL, Warszawa.
  2. Sznitowska, M. (red.). (2017). Farmacja stosowana. Technologia postaci leku. PZWL, Warszawa.
  3. Chmielak, W. (2014). Ściąga z receptury. Edycja IV. ITEM Publishing, Szczecin.
  4. Marszał, L. (2015). Receptura apteczna półstałych postaci leków do stosowania na skórę. Teoria i praktyka. Farmapress, Warszawa.
  5. Marszał, L. (2014). Receptura płynnych postaci leków. W teorii i praktyce. Farmapress, Warszawa.
  6. Telejko, E., Winnicka, K., Sosnowska, K., Słodowik, T. (2005). Niezgodności recepturowe, interakcje, homeopatia i homotoksykologia. Skrypt do ćwiczeń dla studentów IV roku farmacji aptecznej. Akademia Medyczna w Białymstoku.
  7. Krówczyński, L., Jachowicz, R. (red.). (2000). Ćwiczenia z receptury. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków.
  8. Bodek, K. H., Redliński, A. (red.). (2018). Przewodnik po recepturze aptecznej dla studentów Wydziału Farmaceutycznego. Uniwersytet Medyczny w Łodzi.
  9. Wielosz, M. (red.). (1998). Receptura. Dla studentów medycyny i stomatologii. Lubelskie Towarzystwo Naukowe, Lublin.
  10. Sierpniowska, O. (2015). Technologia Postaci Leku. Emulsje. Aptekarz Polski, nr 112 (90e).
  11. Redakcja Aptekarza Polskiego (2016). Trudności i niezgodności recepturowe. Aptekarz Polski, 29 stycznia 2016 (aktualizacja 6 grudnia 2020).
Autor
mgr farm. Konrad Tuszyński
farmaceuta Prawo Wykonywania Zawodu: 09009899
Publikacja: 25.07.2026 Ostatnia aktualizacja: 25.07.2026
Historia zmian (2)
  • 25.07.2026 Nazwy składników rozbite na osobne pozycje i poprawione dopasowanie do kart surowców — witaminy A, B2 i C trafiały wcześniej do jednej karty. Dziewięć par dostało piśmiennictwo.
  • 25.07.2026 Uruchomienie narzędzia: 126 par surowców z opisem mechanizmu niezgodności i postępowania.

Czy to narzędzie uważasz za przydatne?

1 osoba uważa to za przydatne Zaloguj się, aby zobaczyć oceniających